Cómo leer la etiqueta del pienso como un experto

Çuvalı çeviriyorsun, bitmez tükenmez bir içerik listesi görüyorsun, oranlar, “toz kül” gibi kelimeler… ve kapak fotoğrafına göre yem seçersiniz. Hepimize oldu. İyi haber: yem etiketini okumak neye bakman gerektiğini ve özellikle hangi pazarlama numaralarını görmezden gelmen gerektiğini bildiğinde göründüğünden çok daha kolaydır. Bu kılavuzda size bir veteriner beslenme uzmanının yaptığı gibi yorumlamayı öğretiyoruz.

Kompozisyon: Etiketin Kalbi

Avrupa Birliği’nde, evcil hayvan yiyeceği etiketlemesi Reglamento (CE) 767/2009 tarafından düzenlenir ve FEDIAF’ın (Avrupa evcil hayvan yiyeceği endüstrisi federasyonu) iyi uygulama koduyla geliştirilmiştir.

Bu da ilk malzemenin üreticilerin çok iyi bildiği önemli bir nüansla en bol olduğu anlamına geliyor:

• Taze et su için çok ağırdır. Taze tavuk yaklaşık %70 nem içerir. Yiyeceği dışarı çıkardığınızda bu su buharlaşır, bu yüzden listenin başında bulunan “taze tavuk (30%) ” konumunun önerdiklerinden çok daha az protein sağlar.
• Dehidre edilmiş unlar daha fazla besin içeriyor. İkinci sırada yer alan “susuz tavuk (25%) ” ilk sırada gelen taze etten daha fazla hayvan proteini sağlayabilir.
• “İngredient Splitting”a dikkat. Bazı üreticiler aynı bileşeni birden fazla girişe (örneğin, “mısır”, “mısır un” ve “mısır gluteni”) bölerler, böylece hiçbiri birinci pozisyonda görünmez, ancak toplanarak çoğunluk bileşeni olur.

İyi bir alışkanlık: ilk malzemeyi seçmeyin, ilk beşi okuyun. İşte ürünün gerçek özü.

“Tavukla”, “tavuk zengin” veya “tavuk”: kelimelerin gizlediği yüzdeler

FEDIAF etiketleme koduna göre, başlıca malzemenin yanındaki kelimeler çok farklı minimum miktarları ima ediyor:

Yani, bir tavuk yemi sadece %4 tavuk içerebilir ve geri kalanı tahıl ve diğer protein kaynakları olabilir. Bu yasadışı ya da mutlaka kötü değildir, ancak ne ödediğinizi bilmeniz gerekir. Etikette bir bileşen belirtildiğinde, üreticinin bileşen içinde tam yüzdesini belirtmesi zorunludur: parantezler arasında bulun.

Analitik bileşenler: protein, yağ, lif ve kül

“Analytik bileşenler” bölümü (ABD’de “güvenli analiz” olarak adlandırılır) yemin beslenme radyografisidir. Avrupa’da çiğ protein, çiğ yağ, çiğ lif ve çiğ kül bildirilmesi zorunludur; nem ancak% 14’ü aşarsa bildirilmelidir, bu nedenle genellikle kuru yemlerde görülmez.

• Çiğ protein: toplam protein, nereden geldiğini ayırt etmeden. Yetişkin kuru yiyeceklerde 24-30% normaldir. Hem miktar hem de kalite önemlidir: hayvan proteini köpek için bitkisel proteinden daha iyi bir amino asit profiline sahiptir, bu nedenle bu verileri bileşimle çaprazlaştırın.
• Kötü yağlar: en yoğun enerji kaynağı ve tatlılık için sorumludur. Çok aktif köpekler daha fazlasına ihtiyaç duyar; hareketsiz veya kısırlaştırılmış köpekler daha az.
• Çiğ lif: bağırsak trafiğini düzenleyen. 1,5 ila 4% değerleri normaldir; “hafif” besinler genellikle doygunluk vermek için yükseltir.
• Kötü küller: adı ürkütücüdür, ancak gerçek bir dolgu veya kül değildir. Laboratuvarda bir numune yakıldıktan sonra kalan mineral kalıntıdır (kalsiyum, fosfor, çinko…) Kuru yemlerde genellikle % 5 ile % 9 arasında hareket eder; çok yüksek değerler unlarda fazla kemik gösterir.

Karbonhidratlar için ne denebilir? Karbonhidratları belirtmek zorunda değilsiniz, ancak bir eksi ile tahmin edebilirsiniz: 100 − (protein + yağ + lif + kül + nem). Birçok kuru yemde sonuç 30-45% civarındadır.

Besinleri karşılaştırmak için kuru madde hilesi

Bu, hemen hemen herkesin yaptığı bir hatadır: kuru yemin yüzdelerini bir tencere ile doğrudan karşılaştırmak. Yapamazsınız, çünkü tencere büyük ölçüde sudur (75-80% nem kuru yemin 8-10%’ine karşı).

1. Kuru maddeyi hesapla: % 100 – % nem.
2. Besleyici maddeleri kuru maddeye böler ve 100’e çarpar.

Gerçek bir örnek: %8 protein ve %78 nemli bir teneke 8 ÷ 22 × 100 = Kuru maddenin üzerine %36 protein. %26 protein ve %10 nemli bir kuru yem 26 ÷ 90 × 100 = 29%‘de kalır. Şaşırtıcı: “Yumuşak” teneke aslında daha fazla protein içeriyordu. Bu basit hesaplama ile artık çoğu alıcıdan daha iyi etiket okuyorsunuz.

Tam düşünce vs. tamamlayıcı (ve hangi aşama için)

Etiket, ürünün “tam gıda”(tek başına tüm beslenme gereksinimlerini kapsar) veya “Ek gıda”(ödülleri, karıştırıcı kutuları, takviyeleri) olup olmadığını belirtmelidir. diyetin temeli olmamalıdır). Bu yasal bir ayrım, reklamcılık değil: Eğer “tümüyle” yazıyorsa, üreticinin, Avrupa’daki FEDIAF’ın ve ABD’deki AAFCO’nun referans beslenme profillerine uymasına söz vermesi gerekir.

hangi tür, yaş ve boyut için‘in formüle edildiğini de kontrol edin.

• Gran Danés gibi dev bir cins köpek yavrusu yavaş büyümek ve eklemlerini korumak için kontrol altına alınmış kalsiyum ve enerji seviyelerine ihtiyaç duyar; genel bir köpek yavrusu maması eksik veya geçebilir.
• Chihuahua gibi mini ırklar daha küçük kroketlere ve daha yoğun enerjiye ihtiyaç duyar, çünkü mideleri küçük ve metabolizmaları çok hızlıdır.
• Border Collie tipi bir iş köpeği, yoğun bir etkinlikteyken bir arkadaş köpeğinden çok daha fazla yakıyor ve daha fazla yağ ve proteinli formüller uygun.

Katkı maddeleri: Nedirler ve neden korkmamalısınız

“3b603” veya “E672” gibi isimlerle “ek maddeler”in listesi rahatsız edici bir kimyasal gibi görünüyor, ancak çoğunlukla yemin tam ve istikrarlı olması için ihtiyacı olan i̇zin verilen vitaminler, iz elementleri ve koruyucular‘ler:

• Besin katkı maddeleri: vitamin A, vitamin D3, E (tocopherols), çinko, bakır, selenyum…
• Teknolojik katkı maddeleri: Antioksidanlar ve yağın çürümesini önleyen koruyucular.
• Duyu katkı maddeleri: kokular ve boyalar. Boyalar, dürüst olmak gerekirse, sizin için var, köpeğiniz için değil.

Beslenme katkı maddelerinin uzun bir listesi olması kötü bir işaret değildir; aksine, formülün beslenme profillerini karşılamak için eklendiğini gösterir. Ve minimum süresi tarihi ve parti numarası‘yi kontrol etmeyi unutmayın, yasa tarafından zorunludur: aylarca açık bir yem, etiketi ne kadar iyi olursa olsun antioksidan ve vitamin kaybeder.

Gündelik rasyon tablosu sadece bir başlangıç noktasıdır.

Tüm etiketler, köpeğin ağırlığına göre bir diyet kılavuzu içerir. Anahtar kelime yönlendirici: bu tablolar “ortalama” bir yetişkin köpek için hesaplanır ve köpeğiniz muhtemelen değildir.

• Aşağı bandından başla. önerilir ve vücut durumuna göre 2-3 haftada bir ayarlanır: kaburgaları görmeden dokunabilmeniz ve belinizi yukarıdan görebilmeniz gerekir.
• Ödül olarak verdiğin parayı bırak. Atıştırmalıklar günlük kalori miktarının %10’unu geçmemelidir.
• Sterilize edildikten sonra küçültün. Enerji gereksinimleri önemli ölçüde düşer ve aynı rasyonun devam etmesi aşırı kiloluğa hızlı bir yol.
• Senin ırkını tanıyın. Labrador Retriever gibi profesyonel glotonlar doymak bilmez iştah için belgelenmiş bir genetik eğilim taşıyor: onlarla, boş kase değil, ölçek yönetiyor.
• Rasyonları mutfak ölçeğiyle tartın, ölçüm camıyla değil: “Gözle” hataları ayda bir artar.

Etiket okurken yaygın hatalar

1. Paket fotoğrafına göre seçin. Kapak üzerindeki sulu solomiller düzenlenmemiştir; bileşimi, evet.
2. “Salmonlu” kelimesinin çok fazla somon anlamına geldiğini düşünmek. Bilirsin, %4 olabilir.
3. Kuru besin ve nemli besin oranlarını karşılaştırmak kuru maddeye dönüştürülmeden.
4. “Kökler”in ucuz bir dolgu olduğunu varsaymak. Bunlar mineraller, ve bir kısmı vazgeçilmez.
5. Blok hayvan yan ürünlerini şeytanlaştırmak. Karaciğer, kalp veya mide yasal olarak ve beslenme açısından değerli yan ürünlerdir.
6. Rasyon tablosunu tam olarak takip edin. köpeğin şişmanlamasına rağmen.
7. Bir anda fikrini değiştirmek. Yeni ile eskiyi karıştırarak 7-10 günlük geçişler yapın, özellikle Bulldog Francés gibi sindirim duyarlı ırklarda.

Sıkça sorulan sorular

Bir dahaki sefere çizgiyle karşılaştığınızda, çuvalı güvenle çevirin: İlk beş malzeme, yıldız malzemenin gerçek yüzdeleri, kuru maddeye dönüştürülmüş analitik bileşenler ve köpeğinize uygun bir dilim tablosu, tersine değil. Bu yem etiketini uzman gibi okumaktır. Ve köpeğinizin beslenme şekli hakkında herhangi bir soru sorulduğunda, özellikle herhangi bir hastalığı varsa, veteriner doktorunuz her zaman son sözü söyler.