Perros y piscinas: seguridad, cloro y cómo enseñarle a salir

Pojawi się ciepło, otworzysz basen, a twój pies zacznie kręcić się wokół krawędzi, wyglądając, jakby chciał rzucić się na głowę. Kombinacja pies i basen może być jedną z najlepszych rzeczy tego lata: ćwiczenia o niskim oddziaływaniu, łagodzenie ciepła i rozrywkę. Ale ma też swoje realne zagrożenia, a większość z nich nie jest taka, jak ludzie myślą. Chlor, który tak bardzo cię martwi, prawie nigdy nie jest problemem; że twój pies nie wie, jak wyjść z wody, tak.

W tym podręczniku bez obaw podpowiadamy, co powinieneś wiedzieć przed pierwszym zanurzeniem: jak nauczyć go wychodzić (umiejętność, która naprawdę ratuje życie), co się dzieje z chlorem, które rasy wymagają większej ostrożności i co robić po każdej kąpieli.

Po pierwsze: naucz go wychodzić z basenu.

Istnieje fraza, którą powtarzają trenerzy i weterynarze ratunkowi: psy nie toną, bo nie potrafią pływać, toną, bo nie mogą znaleźć wyjścia.. Pies, który przypadkowo wpadnie do wody, pływa instynktownie do najbliższego brzegu, chwyta się przednimi stopami za wypełnienie i próbuje wspiąć się po pionowej ścianie, której nie może wspiąć. Tam jest wyczerpany. Jeśli nikt tego nie widzi, wynik może być śmiertelny, nawet u psów, które dobrze pływają.

Dlatego zanim pomyślimy o grach, piłkach czy kamizelkach, pierwszą lekcją jest jedna: który potrafi dostać się na drabinę lub rampę z dowolnego miejsca w basenie.

1. Pierwszy kontakt na wyjściu, nie na krawędzi. Wejdź do wody po schodach lub na plaży i zachęć psa do wejścia, spokojnie i z nagrodami: w ten sposób skojarzysz wyjście od pierwszej minuty.
2. Krótkie sesje, w mniej głębokiej strefie. Pięć lub dziesięć minut wystarczy: nerwowy lub wyczerpany pies nie uczy się.
3. Zwiększa odległość stopniowo. umieść go metr od drabiny i poprowadź do niej. Przycisknij każdy prawidłowy wyjście. Powtórz zwiększając odległość i, co bardzo ważne, zmieniając kąt: niech nauczy się znaleźć wyjście z obu stron basenu, nie tylko z przodu.
4. Umieść stały punkt widzenia przy wyjściu. Duży garnek, flaga, parasol. Z poziomu wody wszystkie krawędzie wyglądają podobnie; pionowy sygnał służy jako latarnia.
5. Pozwól mi ją odnaleźć. Kiedy opanuje ćwiczenie z przewodnictwem, trzymaj się blisko, ale pozwól mu pływać do wyjścia bez pomocy.
6. Co sezon odświeża treningi. Kilka powtórzeń podczas otwierania basenu każdego lata utrzymuje mapę umysłu na bieżąco.

nigdy nie wrzucaj psa do wody.“aby się nauczył”. Nie uczy się pływać, uczy się panikować w wodzie, a pies w panice jest tym, który bez zastanowienia chwyta się krawędzi.

A jeśli mój basen ma tylko schody pionowe?

Metalowe schody stopniowe są niewykorzystane dla psa. Jeśli w basenie nie ma schodów roboczych ani strefy plażowej, zainstaluj rampa wyjściowa dla psów: platformy antypoślizgowe zakotwiczone na krawędzi i częściowo zanurzone. Trenuj wyjście z rampy tak samo jak ze schodami. W zdejmowalnych lub podniesionych basenach rampa nie jest dodatkiem: jest jedynym możliwym wyjściem.

Złote zasady bezpieczeństwa psa w basenie

Z wyciągnięciem nauki, oto zasady zalecane przez stowarzyszenia weterynaryjne takie jak AAHA i szpitale ratunkowe dla każdego psa z dostępem do basenu:

• Zawsze pod nadzorem. jest najskuteczniejszym ze wszystkich środków. Pies nigdy nie powinien pływać sam, tak jak małe dziecko.
• Kontroluj dostęp, kiedy cię nie ma. Ogrodzenie obwodowe z automatycznie zamykanymi drzwiami, sztywnym kocem lub alarmem zanurzenia. Oko: elastyczny płótno nie chroni, zabija. Pies chodzi po nim, prześcieradło ustępuje, tonie wwinięte i nie może się wydostać. Jeśli twój koc nie wytrzyma ciężaru dorosłego, dla psa jest pułapką.
• Koszulka ratunkowa z uchwytem przeznaczony jest dla szczeniąt, seniorów, ras zagrożonych, lub każdego psa, który zaczyna.
• Unikaj najgorętszych godzin. Wstrząs cieplny i intensywne ćwiczenia w wodzie nie pasują, najlepiej wczesnym rankiem lub późnym wieczorem.
• Świeża woda zawsze pod ręką. Pijacz przy basenie znacznie zmniejsza pokusę picia z szklanki.
• Masz plan awaryjny. Zachowaj telefon najbliższego weterynarza ratunkowego. Jeśli pies wychodzi z wody kaszlący, letargiczny lub dziwnie oddychający, nie czekaj na weterynarza: problemy po niemal utonięciu mogą pojawić się kilka godzin później.

Chlor: co jest prawdziwym problemem, a co nie

Dr Jerry Klein, dyrektor ds. weterynarii w American Kennel Club, podsumowuje to następująco: stężenie chloru w wodzie w basenie jest nieistotne dla psa; prawdziwe niebezpieczeństwo toksyczne leży w tabletki i produkty koncentrowane, które powinny być przechowywane tam, gdzie pies nigdy ich nie dosięgnie.

To nie znaczy, że woda chlorowana jest w 100% bezpieczna, czego można się spodziewać, tak jak w przypadku ludzi:

• Lekko czerwone oczy i sucha skóra po długich sesjach.
• Zaburzenia trawienia, jeśli pijesz dużo wody. Niektóre łyknięcia to nie tylko historia; połknięcie dużych ilości może powodować wymioty i podrażnienie żołądka i przełyku.
• Słone lub szorstkie włosy u psów kąpionych codziennie przez całe lato, zwłaszcza w rasach długich płaszczy.

Pigułki, chloryzatory i chemikalia: tutaj tak, ostrożność

Koncentrowany chlor (pigułki, granulowany, płynny) to żrące. Ugryziona tabletka może powodować poważne oparzenia jamy ustnej, przełyku i żołądka. Przechowuj produkty w zamkniętym schowku, nie pozostawiaj psu pływającego dozownika (dla wielu jest to nieodparta pływająca zabawka) i nie pozwól psu kąpać się bezpośrednio po zabiegu szokowym: respektuje czasy oczekiwania produktu, takie same jak dla ludzi.

A co z zasobami solnymi?

Wyjaśnimy jeden mit: basen elektrolizy soli to nie jest basen “bez chloru”.. Sprzęt generuje chlor z soli; utrzymuje po prostu bardziej stabilny poziom i mniej drażniącą dla skóry i oczu wodę. Dobry wybór do kąpieli, ale nie jest to również woda pitna: picie jej w dużej ilości nadal jest złym pomysłem.

Czy wszystkie psy potrafią pływać?

Pomysł, że każdy pies pływa instynktownie, jest jednym z najgroźniejszych mitów latem. Wszyscy robią ruch “pupka”, gdy spadają do wody, ale to nie równa się skutecznemu pływaniu ani długotrwałemu utrzymywaniu się na wodzie.

• Urodzeni pływacy. Rasy pracujące na wodzie, takie jak Labrador Retriever, Golden Retriever czy gigantyczny Terranova– historyczny pies ratowniczy – cieszą się wodą i pływają mocno.
• Wysokie ryzyko: łebki. Psy o płaskiej twarzy, takie jak Bulldog Inglés, Bulldog Francés lub Pug, muszą bardzo wysoko podnosić głowę, aby oddychać, co stawia ich ciało prawie pionowo w wodzie: tracą pływalność i łatwo toną.
• Długie ciało i krótkie nogi. Rasy takie jak Teckel są słabo pływające i szybko się męczą: mogą się zmoczyć i polić, ale nie są psami do długotrwałego pływania.

Indywidualna ocena decyduje: są Labradorzy, którzy nienawidzą wody, i bulldogi, którzy z radością szczekają z kamizelką.

Zatrucie wodne – rzadkość, ale warto o niej wiedzieć

Jest to rzadkie, ale potencjalnie śmiertelne schorzenie – hiponatremia lub zatrucie wodne– występuje, gdy pies połknie zbyt dużo wody w krótkim czasie – gryząc strumień z rurki, nurkując po zabawki bez przerwy lub “gryząc” wodę podczas kąpieli – nadmiar wody rozcieńcza sód w krwi, a komórki, w tym mózgu, puchną.

Objawy mogą pojawić się w ciągu mniej niż pół godziny lub potrwać kilka godzin: letarg, wymioty, obrzęk brzucha, utrata koordynacji, nadmierne ślinienie, rozszerzone źrenice i, w ciężkich przypadkach, drgawki. To natychmiastowy wypadek weterynaryjny., szczególnie niebezpieczne u małych psów, które osiągają krytyczny próg wcześniej.

Zapobieganie jest proste: przerwy co 10-15 minut gry wodnej, unikaj kompulsywnego nurkowania po przedmiotach, wolisz płaskie zabawki (muszą otwierać mniej ust niż dużą piłkę) i przerywaj sesję, jeśli widzisz, że ciągle połyka wodę.

Po kąpieli: oczyszczone, uszy i skóra

Rutyna po kąpieli trwa dwie minuty i zapobiega większości letnich problemów ze skórą i uszami:

• Oczyszcz wodą słodką całego ciała do usuwania pozostałości chloru lub soli z futra i skóry.
• Dobrze wysuszaj uszy. wilgoć zatrzymana w kanale słuchowym jest doskonałym zbiorem do hodowli zapalenia ucha ucha, zwłaszcza w rasach z opuszczonymi uszami, takich jak Cocker Spaniel.
• Suchość zębów i pod pachami w rasach z zmarszczkami, i sprawdzaj skórę kilka razy w tygodniu: zaczerwienienie, pleśń lub trwałe swędzenie są powodem do konsultacji.
• Oferuj mu czystą wodę i cień. Po ćwiczeniu będziesz chciał pić: lepiej z piwnika niż z basenu.

Powszechne błędy, których należy unikać

• Zakładając, że umie pływać, bo “wszystkie psy pływają”. Fałszywe i niebezpieczne.
• Rzucenie psa do wody jako metoda nauczania.
• Zaufanie do elastycznego płótna jako bariera bezpieczeństwa.
• Nie pokazuj wyjścia i powierzyć wszystko nadzorowi.
• To jest prawdziwe zagrożenie toksyczne.
• Maratońskie sesje. Wyczerpany pies w wodzie to pies zagrożony.
• Kąpiel brachy “ponieważ lubi” bez kamizelki, ani śledztwa.
• Zapomnij o oczyszczaniu i suszeniu uszu.

Szczerze mówiąc, jeśli twój pies ma powtarzające się problemy z oddychaniem, sercem, skórą lub uszami, skonsultuj się z lekarzem weterynarii przed uczynieniem pływania codziennym zajęciem.

Częste pytania