Tos de las perreras: qué es, cuánto dura y cuándo preocuparse

Je hond was perfect en opeens begint hij met een droge hoorn en een snor, alsof hij iets heeft verstikt of een bot in zijn keel heeft. Het verschijnt meestal een paar dagen na een bezoek aan het hondenverblijf, het park, de kapper of een tentoonstelling. Als dit klinkt, dan zijn er veel meldingen dat je een geval van hondenkust hebt, een van de meest voorkomende (en meest besmettelijke) ademhalingsinfecties bij honden.

Het goede nieuws is dat het in de meeste gevallen mild is en zichzelf geneest. Het slechte nieuws is dat het heel gemakkelijk besmettelijk is en bij puppy’s, oudere honden of honden met lage afweer kan het ingewikkeld worden. In deze handleiding vertel ik je wat het precies is, hoe lang het duurt, hoe het wordt behandeld en vooral wat de signalen zijn die je moeten doen om de telefoon op te nemen en de dierenarts te bellen.

Wat is hondenkoorts?

hondenkust is de populaire naam voor tracheobronchitis infectieuze hond, een ontsteking van de luchtpijp en de bronchiën veroorzaakt door verschillende infectieziekten die door de lucht worden overgedragen.

Deze ziekte wordt niet door één enkele oorzaak veroorzaakt, maar door een multifactoriële-ziekte, waarbij meestal meerdere micro-organismen tegelijkertijd betrokken zijn.

• De bacterie Bronchisaptische borrel, de agent die het meest wordt geassocieerd met het klassieke beeld.
• De hondengrip-virus.
• De canine adenovirus type 2(CAV-2).
• Andere minder vaak betrokken: mycoplasma’s, hondenrespiratoir coronavirus of wormvirus.

Dat het multifactoraal is, verklaart twee belangrijke dingen: waarom het zo besmettelijk is en waarom een gevaccineerde hond het nog steeds kan vangen, al is het meestal milder.

Hoe het klinkt en welke symptomen het heeft

Het belangrijkste symptoom is een zeer kenmerkende droge, harde en herhaaldelijke hoest. Veel opvoeders beschrijven het als een gansschreeuw of alsof de hond iets in zijn keel heeft vastgezet.

Typische tekenen zijn:

• Droge hoest en snurken die verergert met oefening, opwinding of het trekken van de riem.
• Arcades of misselijkheid vlak na het hoesten.
• Snikken en waterige neusspeeksel.
• Ogen met tranen of stenen.
• In sommige gevallen, een lichte koorts en wat verval.

Een belangrijk geruststellend detail: in het lichte en ongewikkelde beeld, de hond hij eet, drinkt en wil spelen.. Dat wil zeggen, hij hoest veel, maar anders is hij vrij goed. Wanneer dit verandert (hij stopt met eten, hij gaat uit, hij ademt moeilijk) is dat wanneer je alert moet zijn, zoals we hieronder zullen zien.

Duur en tijd van besmetting

Zodra de symptomen verschijnen, in een mild en niet gecompliceerd geval duurt de hoest meestal tussen 1 en 3 weken, en veel gezonde honden verbeteren duidelijk in ongeveer 7-10 dagen.

Hier is het handig om twee dingen te onderscheiden die niet overeenkomen in de tijd: hoe lang de hoest duurt en hoe lang de hond kan besmetten. Zelfs als uw hond stopt met hoesten, kunnen sommige agentia (vooral Bronchisaptische borrel) nog weken of zelfs 2-3 maanden worden uitgescheiden. Daarom is de algemene aanbeveling hem of haar te isoleren van andere honden zolang hij of zij symptomen heeft en gedurende ten minste 2 weken nadat hij of zij stopt met hoesten, om het niet tot een bron van besmetting in het park of de woning te maken.

Wanneer zorgen maken en naar de dierenarts gaan

De meeste gevallen verdwijnen vanzelf, maar er zijn tekenen dat de situatie verslechtert (bijvoorbeeld naar een longontsteking) en dat u onmiddellijk naar de dierenarts moet gaan.

• Moeilijkheden met ademen, agitatieve ademhaling, met inspanning of met geluiden.
• Hoge koorts, uitgesproken verval of veel apathie.
• Verlies van eetlust of ik stop met drinken.
• natte hoest (met slijm) in plaats van droogheid, of dikke, gekleurde neusspeeksel.
• Blauwe of zeer bleke tandvlees of tong.
• Dat de niet verbeteren-hoest 2-3 weken duurt of duidelijk erger wordt.

Het is ook raadzaam om niet te wachten en zo snel mogelijk te raadplegen, zelfs als het beeld licht lijkt, als het een een puppy, een ouder hond, een zwangere vrouwtje of een hond met voorgaande ziekten of lage afweerkrachten is.

Hoe wordt het besmet?

De hoest van hondenhokken is zeer besmettelijk bij honden en wordt vooral door de lucht overgedragen.

• Aerosoles: microdruppels die de zieke hond loslaat wanneer hij hoest of nies en die een andere inhaleert.
• Rechtstreeks contact tussen honden (sniffelen, snuit op snuit).
• Verontreinigde voorwerpen: eet- en drinkruimtes, speelgoedruimtes of gedeelde oppervlakken.

goed nieuws voor gezinnen: is een ziekte die bijna uitsluitend bij honden voorkomt; het risico voor gezonde mensen is zeer laag, maar het is raadzaam om je handen te wassen en de hygiëne uit te breiden, vooral bij mensen met een verminderde immuunsysteem.

Thuiszorg en -behandeling

Bij de meeste gezonde honden is de hondenkoorts zelfbeperkt: Het geneest vanzelf met rust en tijd, zonder specifieke medicatie. De rol van de dierenarts is om de diagnose te bevestigen, complicaties uit te sluiten en te beslissen of er iets anders nodig is. Alleen bij vermoeden van een secundaire bacteriële infectie (of bij honden met risico) worden antibiotica gebruikt, en in specifieke gevallen antitussigenen om de hoest te kalmeren. Never medicate your dog on your own Nooit je hond zelf mediceren: veel van de syruppen en medicijnen voor mensen zijn giftig voor hen.

Wat je wel thuis kunt doen om het beter te maken:

1. Echte rust. Geen hardlopen, springen of intense spelletjes tot hij hersteld is.
2. Gebruik een harnas in plaats van een halsketting. De kraag drukt op de reeds geïrriteerde luchtpijp en zorgt voor hoes aanvallen. Yorkshire Terrier Pomerania Chihuahua
3. Vochtige omgeving. Stoom uit een bad met warm water (met de hond buiten de douche, alleen de damp ademen) of een luchtbevochtiger verlichten de luchtwegen.
4. Fris water altijd beschikbaar en lekker eten zodat hij niet stopt met eten.
5. Vermijd irritanten: tabaksrook, sterke luchtverwarmers, agressieve schoonmaakmiddelen en stof.
6. Sluit hem af van andere honden tijdens de ziekte en 2 weken daarna.

Preventie en vaccinatie

De meest effectieve maatregel is vaccinatie. Er zijn vaccins tegen Bronchisaptische borrel en parainfluenza, en ze komen in drie vormen: injectie, intranasal (een paar druppels in de neus) en oraal. Uw dierenarts zal u de meest geschikte aanbevelen op basis van de leeftijd, levensstijl en het risico van blootstelling van uw hond.

We moeten begrijpen wat het vaccin doet en wat het niet doet: garandeert geen volledige immuniteit, omdat er veel verschillende factoren bij betrokken zijn, maar het vermindert de ernst en de duur ervan als de hond geïnfecteerd raakt.

Behalve vaccineren, helpt het voorkomen van:

• Vermijd contact met honden die hoesten.
• Kies woningen en schoon, geventileerd en die een vaccinatiebriefje vragen kinderdagverblijven .
• Geen gemeenschappelijke eet- en drinkruimtes in parken.
• Op de hoogte houden van de rest van de vaccinatieschema’s en de verdediging van de hond (goede voeding, ontsmetting en rust).

Hoger risicohoudende honden

Hoewel elke hond haar kan vangen, hebben sommige groepen meer papieren om zich mee te bemoeien en verdienen extra toezicht:

• Cachorros, met een nog onvolwassen immuunsysteem.
• Oudere honden of met chronische ziekten.
• Honden met lage verdediging of immunodepressie.
• Broekhoofdrassen(platneus), waarvan de ademhalingsanatomie hen kwetsbaarder maakt voor complicaties. Hier komen de Bulldog Francés, Carlino, Bulldog Inglés of Boston Terrier.
• Honden die ze leven samen met veel anderen. of frequent door residencies gaan.

Als uw hond in een van deze groepen behoort, wees dan niet overtuigd, ook al lijkt de ziekte mild: ga eerder naar de dierenarts.

Algemene fouten om te vermijden

• Zelfmedicatie met siroop of menselijke antibiotica. Velen zijn giftig en anderen zijn nutteloos; altijd onder veterinaire beoordeling.
• Verwar de arcade met een kots. of denken dat de hond is verstikt, en tijd verspillen aan het zoeken naar een niet-bestaand vreemd lichaam.
• Blijf een halsketting dragen en aan de riem trekken, wat de luchtpijp nog erger maakt.
• Hem naar het park of de kleuterschool brengen terwijl hij hoest., besmet andere honden.
• Het onderschatten van belang in gevaarlijke honden(puppy’s, volwassenen, brachycephalia) totdat het beeld gecompliceerd wordt.
• Niet vaccineren aan een hond die veel door residencies, parken of tentoonstellingen gaat.

Vaak gestelde vragen

Als uw hond symptomen vertoont, raadpleeg dan altijd een deskundige voor een juiste diagnose en behandeling.