Cómo leer la etiqueta del pienso como un experto

Odwracasz torbę, widzisz niekończącą się listę składników, procentów, słów takich jak “brutalne popioły”… i w końcu wybierasz pokarm na podstawie zdjęcia na okładce. To zdarzyło się nam wszystkim. Dobra wiadomość: czytanie etykiety paszy jest o wiele łatwiejsze, niż się wydaje, kiedy wiesz, na co patrzeć, a przede wszystkim, jakie sztuczki marketingowe ignorować. W tym przewodniku nauczymy Cię interpretować ją tak, jak to zrobiłby weterynaryjny dietetyk, z europejskimi przepisami w ręku i bez zbędnych techniki.

Kompozycja – serce etykiety

W Unii Europejskiej etykietowanie żywności dla zwierząt domowych jest regulowane przez Reglamento (CE) 767/2009 i opracowane przez kodeks dobrych praktyk FEDIAF (europejska federacja przemysłu żywności dla zwierząt domowych).

Oznacza to, że pierwszy składnik jest najpowszechniejszy, z ważnym odcieniem, o którym producenci dobrze wiedzą:

• Świeże mięso jest ciężkie za wodę. Świeże kurczaki zawierają około 70% wilgoci. Podczas ekstrudując paszę, ta woda odparowuje, więc “świeże kurczaki (30%) ” na początku listy dostarcza znacznie mniej prawdziwego białka niż sugeruje jego pozycja.
• Odwodnione mąki koncentrują więcej składników odżywczych.“odwodnione kurczak (25%) ” na drugim miejscu może dostarczać więcej białka zwierzęcego niż świeże mięso, które idzie pierwsze.
• Uważaj na podział składników. Niektórzy producenci dzielą ten sam składnik na kilka pozycji (np. ” kukurydza “, ” mączka kukurydziana ” i ” gluten kukurydziany “), aby żaden z nich nie znajdował się w pierwszej pozycji, chociaż połączone byłyby większościowym składnikiem.

Dobry nawyk: nie trzymaj się pierwszego składnika, czytaj pierwsze pięć.

“Z kurczakiem”, “bogaty w kurczaki” lub “kurczak”: procent ukrywających słowa

Według kodu etykietowania FEDIAF, słowa towarzyszące głównemu składnikowi oznaczają bardzo różne minimalne ilości:

Oznacza to, że pasza “z kurczakiem” może zawierać tylko 4% kurczaka, a reszta to ziarna i inne źródła białka. Nie jest to nielegalne ani niekoniecznie złe, ale warto wiedzieć, co płacisz. Kiedy etykieta podkreśla składnik, producent jest zobowiązany zadeklarować jego dokładny procent w składzie: znajdź go w nawiasach.

Składniki analityczne: białko, tłuszcz, włókno i popioły

W Europie obowiązkowe jest zgłoszenie surowe białko, surowe tłuszcze, surowe włókno i surowe popioły; wilgotność musi być zgłaszana tylko w przypadku, gdy przekracza 14%, dlatego nie występuje zazwyczaj w suchej paszy.

• Brutalne białko: całkowita zawartość białka, niezależnie od jego pochodzenia. 24-30% jest normalne w suchej żywności dorosłych. Ważne jest zarówno ilość, jak i jakość: białko zwierzęce ma lepszy profil aminokwasów dla psa niż białko roślinne, więc przekrocz to dane z składem.
• Tłuszcze: jest najbardziej skoncentrowanym źródłem energii i odpowiada za smaczność.
• Włókno surowe: regulujący przepływ jelit. Wartości od 1,5 do 4% są normalne; karmy “light” zazwyczaj podnoszą ją, aby dać nasycenie.
• Brutalne popiół: to pozostałość mineralna (calcium, fosfor, cynk…) pozostająca po spaleniu próbki w laboratorium.

Co z węglowodanami? Nie ma obowiązku ich zgłaszania, ale można je oszacować poprzez odliczenie: 100 − (białko + tłuszcz + włókno + popioły + wilgoć). W wielu surowicach wynik wynosi około 30-45%. Nie jest to sam w sobie “zły” wynik, ale daje znacznie pełniejsze zdjęcie niż okładka worka.

Sztuczka suchej materii w porównaniu pasz

Jest to błąd, który popełnia prawie każdy: bezpośrednie porównanie procentów suchej karmy z tymi z puszki. Nie można, ponieważ puszka jest w dużej mierze wodą (75-80% wilgoci w porównaniu z 8-10% suchej karmy). Aby porównać na równych warunkach wartości należy przekształcić w surowiec suchy, tak jak zalecają FDA i AAFCO:

1. Oblicz suchą materię: 100 − % wilgotności.
2. Podzielić składnik odżywczy na suchą materię i pomnożyć przez 100.

Rzeczywisty przykład: puszka z 8% białka i 78% wilgoci ma 8 ÷ 22 × 100 = 36% białka w stosunku do suchej masy. Sucha żywność z 26% białka i 10% wilgoci pozostaje w 26 ÷ 90 × 100 = 29%. Zaskoczenie: puszka “łaskawa” była w rzeczywistości bardziej białkowa.

Całkowite myślenie vs. uzupełniające (i na którym etapie)

Na etykiecie należy wskazać, czy produkt jest “żywność pełna”(samodzielnie pokrywa wszystkie potrzeby żywieniowe) lub “składnik żywności”(nagrody, puszki mieszane, suplementy…). które nie powinny być podstawą diety). To różnica prawna, nie reklamowa: jeżeli oznaczone jest “pełne”, producent zobowiązuje się do spełnienia referencyjnych profili żywieniowych FEDIAF w Europie i AAFCO w USA.

Sprawdź też, czy dla jakiego gatunku, wieku i wielkości jest sformułowany.

• Szczeniak rasy gigantycznej, taki jak Gran Danés, potrzebuje kontrolowanych poziomów wapnia i energii, aby rosnąć powoli i chronić swoje stawy; ogólny pokarm dla szczeniaka może być niedostateczny lub przesadzony.
• Mini rasy takie jak Chihuahua potrzebują mniejszych kroketów i pokarmów bogatszych w energię, ponieważ ich żołądek jest malutki, a metabolizm bardzo szybki.
• Pies roboczy typu Border Collie w pełnej aktywności pali znacznie więcej niż pies towarzyski, a dla niego odpowiednie są formuły z większym tłuszczem i białkiem.

Dodatki: czym są i dlaczego nie powinieneś się obawiać

Lista “dodatków” o nazwach takich jak “3b603” lub “E672” wydaje się chemicznie niepokojąca, ale w większości są to witaminy, pierwiastki śladowe i konserwanty dozwolone, których potrzebuje pasza, aby być pełnym i stabilnym:

• Dodatki odżywcze: witamina A, witamina D3, E (tokoferole), cynk, miedź, selenium…
• Dodatek technologiczny: antyoksydanty i konserwanty, które zapobiegają starzeniu się tłuszczu.
• Dodatki sensoryczne: zapachy i barwniki. Barwniki, szczerze mówiąc, są dla ciebie, nie dla twojego psa.

Długa lista dodatków żywieniowych nie jest złym sygnałem, ale wskazuje, że formuła została uzupełniona w celu spełnienia profilów żywieniowych.

Tabela dziennych racji to tylko punkt wyjścia.

Wszystkie etykiety zawierają wskazówki dotyczące posiłków według wagi psa. Słowo kluczowe to wytyczne: te tabele są obliczane dla “średniego” dorosłego psa, a twój pies prawdopodobnie nie jest.

• Zacznij od dolnego pasma. zalecanego i dostosowywany co 2-3 tygodnie w zależności od kondycji ciała: należy być w stanie dotknąć żebra bez ich widzenia i docenić pas widziany z góry.
• Odejmij to, co dajesz w nagrody. Smaczki nie powinny przekraczać 10% dziennych kalorii.
• Po sterylizacji zredukuj. Potrzeby energetyczne znacznie spadają, a utrzymanie tej samej porcji jest szybką drogą do nadwagi.
• Poznaj swoją rasę. Profesjonalni glotoni tacy jak Labrador Retriever mają udokumentowany genetyczny predyspozyt do nienasyconego apetytu: z nimi rządzi waga, a nie pusta miska.
• Ważyć racje na wagie kuchennej, nie ze szklanką licznikową: błędy “na oko” gromadzą się miesiąc po miesiącu.

Powszechne błędy w czytaniu etykiety

1. Wybierz zdjęcie na opakowaniu. Słodkie słomielko na okładce nie jest regulowane; skład, tak.
2. Wierzyć, że “z łososiem” oznacza dużo łososia.. Wiesz, może to być tylko 4%.
3. Porównanie procentów paszy suchej i pokarmu mokrego bez przekształcania w suchą materię.
4. Zakładać, że “opalenie” to tanie wypełnienie. to minerały, a jedna część jest niezbędna.
5. Demonizacja produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego. Wątroba, serce lub żołądki są produktami ubocznymi legalnie i wartościowymi pod względem odżywczym.
6. Przestrzeganie tabeli racji do litery, chociaż pies się przytłuszcza.
7. Zmienić zdanie. Wykonaj 7-10-dniowe przejścia mieszając nowy z starym, szczególnie w rasach z wrażliwym na trawienie jak Bulldog Francés.

Częste pytania

Następnym razem, gdy będziesz stał przed linią, odwróć worek z ufnością: Pierwsze pięć składników, rzeczywiste procenty gwiazdkowego składnika, składniki analityczne przekształcone w suchą materię, i rozkład racji dostosowany do twojego psa, a nie odwrotnie. To czytanie etykiety paszy jak ekspert. W razie jakichkolwiek wątpliwości co do diety psa, zwłaszcza jeśli ma jakąś chorobę, twój weterynarz zawsze ma ostatnie słowo.