Niewydolność nerek u psów: wczesne oznaki, których nie należy ignorować

Twój pies zaczyna pić więcej niż zwykle, prosi o wydanie się na mocz o dziwnych godzinach i zauważasz, że jest nieco bardziej wyłączony. Łatwo przypisać to gorącowi lub starzeniu się, ale takie powszechne sygnały mogą być pierwszym tropem niewydolność nerek u psa. I oto problem: Kiedy pojawiają się oczywiste objawy, nerki często już straciły dużą część swojej funkcji. Wiedza o tym, na co patrzeć i jak działać, znacznie wpływa na jakość i długość życia partnera.

W tym przewodniku powiem ci, chrześcijańsko i bez alarmu, jakie są wczesne oznaki niewydolność nerek u psa, dlaczego są one tak zdradliwe, które rasy mają więcej kartek i co możesz zrobić w domu.

Co to jest niewydolność nerek i dlaczego ważne jest wczesne wykrycie

Nerki robią znacznie więcej niż produkują mocz. Filtrują odpady z krwi, regulują poziom wody i soli, kontrolują ciśnienie krwi, utrzymują równowagę minerałów, takich jak fosfor i wapń, a nawet pomagają produkować czerwone krwinki.

Warto rozróżnić dwa scenariusze. chroniczne schorzenia nerek postępuje powoli, przez miesiące lub lata i jest najczęściej występujący u starszych psów: uszkodzona tkanka nie regeneruje się, więc celem jest zatrzymanie jej rozwoju. niewydolność nerek, natomiast, pojawia się nagle (z powodu toksycznego, zablokowania lub poważnego zakażenia) i jest nagłym, chociaż czasami jest odwracalny, jeśli jest leczony na czas. W obu przypadkach im szybciej go złapiesz, tym lepiej.

Wszystko zmienia fakt, że pies może nie wykazywać żadnych objawów, dopóki jego nerki nie będą pracować na poziomie poniżej 25% normalnej mocy. Do tego czasu choroba jest już dawno ugruntowana, więc wykrycie jej w fazie cichej, za pomocą prostego badania, jest najlepszym narzędziem, jakie masz.

Wczesne oznaki, których nie należy ignorować

Żaden z tych objawów sam w sobie nie potwierdza problemu nerek (wielu z nich pokrywa się z innymi chorobami). Ale jeśli zauważysz kilka zespółów, lub jeden, który utrzymuje się w czasie, jest powodem, aby poprosić o wizytę i analizę.

• Pij więcej wody niż zwykle(polidipsia), to zazwyczaj pierwszy trop.
• Wyszcza więcej i częściej(poliuria), większe plamy, prosi o wieczorne wychodzenie lub ma jakieś wycieki w domu.
• Schudnij powoli. bez zmiany jej diety i ćwiczeń.
• Jedz mniej lub niechętnie, zwłaszcza zwykły pokarm.
• Zły oddech z dziwnym zapachem, czasem metalowy lub amoniakowy .
• Jest bardziej apatyczny., więcej śpi, mniej chce grać lub spacerować.
• Skóra wyłączona i gorszy ogólny wygląd niż normalny dla jego wieku.
• Czasami nudności lub wymioty, które w bardziej zaawansowanych fazach stają się częste.

Bardzo przydatna domowa sztuczka: przyjrzyj się ile wody pije. Jako wskazówkę, zdrowy pies zwykle pije około 50-60 ml na kilogram masy ciała dziennie. Jeśli stale pije znacznie więcej niż to, porozmawiaj o tym ze swoim weterynarzem. Możesz to zmierzyć, napełniając pojemnik znanym ilością i patrząc, ile pozostaje po 24 godzinach (wliczając ciepło i ćwiczenia).

Dlaczego objawy pojawiają się tak późno

Nerki mają ogromny zapas funkcjonalności. Posiadają mnóstwo filtrujących jednostek (nefron), a gdy jedna z nich ulegnie uszkodzeniu, pozostałe kompensują i pracują nadmiernie. Dzięki tej kompensacji pies może długo wyglądać zdrowo, nawet jeśli już zaczął się pogarszać.

Ciało ciągnie tę linię, dopóki się nie wyczerpie. Dlatego klasyczne oznaki picia i mocnego oddawania moczu zazwyczaj nie pojawiają się aż do fazy pośredniej, a wymioty, brak apetytu i wyraźna apatia pojawiają się jeszcze później. Dobrą wiadomością jest to, że twój weterynarz może wykryć problem przedtem, że nic nie widzisz, dzięki badaniu krwi i moczu. Dlatego ważne są regularne kontrole, zwłaszcza po pewnym wieku.

Rasy i psy z większym ryzykiem

Chroniczna choroba nerek staje się bardziej powszechna w wieku 5-7 lat i może dotykać znaczną część starszych psów.

Dodatkowo istnieje rasy z predyspozycją dziedziczną do różnych rodzajów chorób nerek, które czasami pojawiają się u młodych zwierząt.

• Shar Pei ma predyspozycję do amyloidozy nerkowej, często związaną z jego “rodzimą gorączką” z epizodami gorączki i obrzękiem kości.
• Basenji może dziedziczyć zespół Fanconi, usterkę w rurkach nerkowych, która zakłóca reabsorpcję składników odżywczych.
• Samoyedo i Cocker Spaniel należą do ras z dziedziczoną glomerulopatią (chorobami błony filtrującej), opisanymi w literaturze weterynaryjnej.
• Beagle jest również związany z rodzinnymi formami amyloidozy w niektórych źródłach.
• Psy z dużych i gigantycznych ras takich jak Bojer z Berna lub Golden Retriever mogą być dotknięte rodzinną chorobą nerek, w zależności od przypadku.

Jeśli posiadasz jedną z tych ras, lub psa powyżej 7 lat, nie bądź obsesyjny: po prostu porozmawiaj ze swoim weterynarzem, aby ocenić coroczne badanie nerek.

Diagnoza: analityka i stady IRIS

Diagnoza opiera się na prostych i dobrze ustalonych testach.

• Badania krwi. Patrzy się na kreatyninę, mocznik (BUN) i coraz częściej SDMA, marker, który może wzrosnąć wcześniej niż kreatynina i wykryć uszkodzenie wcześniej.
• Analiza moczu. Gęstość moczu, obecność białka (stosowanie białka do kreatyniny) i możliwe zakażenia dostarczają wielu informacji na temat funkcjonowania nerek.
• Ciśnienie krwi. Nadciśnienie tętnicze jest częste u tych psów i należy go kontrolować.
• Ecografía. pomaga zobaczyć rozmiar i strukturę nerek i wykluczyć konkretne przyczyny (kamienie, zatkania, nowotwory).

Na podstawie tych danych wielu weterynarzy wykorzystuje klasyfikację IRIS(International Renal Interest Society), która dzieli chroniczną chorobę nerek na cztery etapy w zależności od kreatyniny i SDMA, z podklasyfikacją według białka i ciśnienia krwi.

Ważny sygnał: im niższy poziom diagnozy, tym większy możliwość powstrzymania postępu i utrzymania psa w dobrym stanie przez wiele lat.

Co ty możesz zrobić – działające porady

Chroniczną chorobę nerek nie można wyleczyć, ale można ją zarządzać, a część zarządzania jest w twoich rękach.

1. Woda zawsze dostępna i świeża. Nigdy nie ograniczaj wody dla psa, który pije dużo; potrzebuje jej, aby zrekompensować.
2. Specyficzna dieta nerkowa. Diety weterynaryjne dla nerek, z kontrolowanym fosforem i białkiem (wysoce wysokiej jakości białko, a nie po prostu “niewiele”), są najwyraźniejszym środkiem żywieniowym, który może powstrzymać postęp.
3. Sprawdź żarówkę. Unika kości, nadmiaru wnętrzności i przekąsek bogatych w fosfor.
4. Okresowe przeglądy. Powtarzanie analizy co kilka miesięcy pozwala na dostosowanie leczenia na czas.
5. Uważaj na narkotyki. Winogrona i winogrona, niektóre ludzkie środki przeciwzapalne, lek przeciwzmrożający (etylenoglikol) i niektóre leki uszkadzają nerki.
6. Obserwuj i zapisz. ma mały rejestr tego, ile pije, co je i jak się czuje.

Dzięki wczesnej diagnozie i takiej terapii, wiele psów na wczesnym etapie utrzymuje dobrą jakość życia przez długi czas. Prognoza pogarsza się w późniejszych etapach, więc kluczem jest nadal wczesne dotarcie.

Powszechne błędy pogarszające prognozę

• Odrzucić wszystko w starości.“Jest już starszy” sprawia, że wielu właścicieli czeka zbyt długo.
• Odciąć wodę., bo “piję za dużo”. To niebezpieczne: pogarszasz odwodnienie i problem.
• Równowaga fosforu i białka jest delikatna i łatwo się pomylić.
• Podanie leków dla ludzi(ibuprofen, paracetamol itp.).
• Przejście kontroli, gdy pies wydaje się być zdrowy.
• Ignorowanie subtelnych sygnałów jak zły oddech lub powolna utrata wagi, które są często pierwszymi prawdziwymi wskazówkami.

Częste pytania