Vlooien, tikken en leishmania – bescherm uw hond tegen parasieten

Af en toe krabben is normaal, maar als je hond voortdurend aan de basis van zijn staart bijt, een kleine zwarte stip in zijn haar beweegt of een harde bol op zijn huid plakt na een wandeling, verandert dat. parasieten in honden‘s zijn niet alleen een esthetische last: vlooien, tikken en flebotomen (de mug die leishmaniasis overbrengt) kunnen allergieën veroorzaken tot ernstige ziekten die bloed, organen en in sommige gevallen zelfs huisgenoten aantasten. Het goede nieuws is dat bijna alles voorkomen kan worden met een eenvoudig en constant plan. We gaan stap voor stap, zonder paniek, maar zonder iets belangrijks achter te laten.

Vlooien: klein maar zeer problematisch

Vliegen zijn de meest voorkomende externe parasiet en hoewel ze onschadelijk lijken, veroorzaken ze veel meer problemen dan je denkt. Een vrouwtje kan tientallen eieren per dag leggen die op de grond, de tapijten, de bank of het bed van de hond vallen. Haar levenscyclus gaat door tot ei, larve, pup en volwassene, en is in ongeveer 2 tot 4 weken voltooid, afhankelijk van temperatuur en vochtigheid. Dat betekent dat de vlooien die je over je hond ziet, slechts het topje van de ijsberg zijn: het grootste deel van de populatie (eieren, larven en poppen) is verspreid over je huis en wacht op het moment om uit te komen.

Wanneer een enkele hap een allergie veroorzaakt

Het meest voorkomende probleem is niet de prik zelf, maar de reactie daarop. allergische vlooienbeten dermatitis (DAPP) is een immuunrespons op proteïnen uit de vlooien speeksel. Opvallend is dat een allergische hond elke 10 tot 14 dagen maar één hapje hoeft te nemen om de jeuk te behouden. Typische tekenen zijn hevige schrammen, bijtjes en schaafwonden in het onderste deel van de rug, de basis van de staart en de binnenkant van de dijen. Bij rassen met dik haar en dubbele laag zoals de Husky Siberiano of de Samoyedo is het moeilijker om vlooien te zien tussen zoveel vacht, dus vaak is de eerste waarschuwing juist de jeuk.

Vlooien en tapeworms: een verrassende verbinding

Er is een detail dat veel opvoeders niet weten: De vlooi is de intermediaire gastheer van Dipylidium caninum, de meest voorkomende tapeworm in honden. Wanneer het dier een geïnfecteerde vlooi opneemt en inslikt, kan deze interne parasiet zich uiteindelijk in zijn darmen vestigen. Daarom gaan vlooienbestrijding en interne ontsmetting hand in hand: Het verwaarlozen van de ene bevoordeelt het andere. Als u iets ziet dat lijkt op rijstkorrels rond de anus van uw hond of in zijn ontlasting, bel dan uw dierenarts.

Ticks: die welke ernstige ziekten overbrengen

In Spanje behoren de meest voorkomende vlooien tot het geslacht Rhipicephalus(de klassieke bruine teek van de hond) en overbrengen verschillende belangrijke ziekten:

• Ehrlichiosis: wordt veroorzaakt door de bacterie Ehrlichia canis en wordt beschouwd als een van de ernstigste tickziekten.
• Een kenmerkend teken is zeer donkere urine en gele slijmvliezen als gevolg van verhoogde bilirubine.
• Otras: anaplasmose, hepatozoonose en rickettsiose vullen het plaatje aan, waarvan sommige zoenotic potentieel hebben (ze kunnen ook mensen aantasten).

Bij lange en harige oorrassen zoals de Cocker Spaniel of de Basset Hound, en bij zeer actief veldhonden zoals de Beagle, is het verstandig om na elke uitstap grondig te controleren.

Hoe een tick goed te verwijderen

Het is net zo belangrijk om een tick goed te verwijderen als het te detecteren, omdat het verkeerd doen het risico verhoogt dat de inhoud ervan in de hond vrijkomt. Volg deze stappen:

1. Gebruik een speciaal tick-klem (die is verkrijgbaar bij elke dierenwinkel of dierenartsapotheek) en hou hem zo dicht mogelijk aan de huid.
2. Trek stevig en gestaag, zonder het lichaam van de parasiet te strakken en zonder plotselinge trekken, zodat het hoofd niet vastzit.
3. Zuiver het gebied na afloop en hou die dagen in de gaten voor ontstekingen.
4. Als je er niet toe in staat bent of de tick te ingebed is, ga dan naar de dierenarts.

En vooral, vergeet de huismiddelen: geen olie, geen wijn, geen brand of vermorzelen. Die methoden zorgen ervoor dat de tick regurgiteert en het risico op ziekteoverdracht vermenigvuldigt. Hoe minder tijd je vastzit, hoe beter, dus het controleren na elke wandeling is je beste bondgenoot.

Leishmania: de phlebotome-parasiet

Leishmaniose verdient een eigen afdeling omdat het in Spanje een endemische ziekte is en de preventie ervan zijn eigen kenmerken heeft. Het wordt overgedragen door het vrouwtje van phlebotome, een kleine mug die zich voedt met bloed en, bij het bijten van een geïnfecteerde hond en vervolgens een gezonde, de parasiet Leishmania infantum doorgeeft.

Het is belangrijk om eerlijk te zijn: Leishmaniasis hij heeft geen definitieve genezing.. Met een vroege diagnose en de juiste behandeling kan het worden beheerd en kan de hond jarenlang een goede kwaliteit van leven behouden, maar het is een ziekte die hem zal vergezellen. De meest voorkomende symptomen zijn de huidvorm (schilfering, krassen, haarverlies rond de neus, ogen, oren en gewrichten, en nagels die heel snel groeien) en de viscerale vorm (gewichtsverlies, apathie, nierproblemen). Bij een van deze tekenen is een dierenartsverzoek verplicht.

Hoe het risico te verminderen

Preventie is gebaseerd op verschillende, elkaar versterkende pijlers:

• Antiparasitische middelen met een repellent effect: collars en specifieke pipetten die de phlebotome afschrikken voordat hij bijt.
• Vacuna: kan deel uitmaken van een gecombineerde strategie, waarbij altijd het specifieke geval wordt beoordeeld met uw dierenarts.
• Bestuurmaatregelen: de phlebotome is het meest actief in de uren met minder licht. Vermijd wandelingen door gebieden met veel groente in de ochtend en in de avond in de warme maanden vermindert de blootstelling.

De phlebotome is meestal actief tussen eind lente en begin herfst (ongeveer mei tot september), hoewel klimaatverandering deze periode verlengt.

De interne parasieten die je niet ziet

Behalve de parasieten die met het blote oog zichtbaar zijn, zijn er ook interne parasieten die onopgemerkt kunnen blijven tot ze opduiken.

• Intenwormen: wormen (nematoden) en tapezieren (kistoden) die de spijsvertering, het gewicht en de vacht beïnvloeden.
• Hartworm (Dirofilaria immitis): wordt overgedragen door muggen en volwassen wormen die zich vestigen in het hart en de longslagaders. Het is moeilijk te behandelen als het eenmaal geïnstalleerd is, dus in warme gebieden is maandelijkse preventie de sleutel.

Bij darmwormen wordt de diagnose gesteld met een microscopische ontlasting van de ontlasting; bij dirofilaria is een specifieke bloedonderzoek nodig. Als algemene referentie raden specialisten aan om binnen ten minste 4 keer per jaar te ontsmetten, hoewel uw dierenarts de richtlijn aanpast op basis van de levensstijl van uw hond (contact met kinderen, toegang tot het veld, reizen, enz.).

Je antiparasitaire plan voor het hele jaar.

De sleutel is niet om te reageren als er al een probleem is, maar om voortdurend te voorkomen.

Actieve tips om het plan echt te laten werken:

• Het is de meest voorkomende fout: de bescherming vervalt zonder dat we het merken.
• Vermeng geen producten zelf en gebruik geen antiparasieten van mensen of katten op je hond. Permethrin is bijvoorbeeld nuttig voor honden, maar giftig voor huiskatten.
• Zorg ook voor de omgeving: was het bed van de hond regelmatig bij hoge temperatuur en vacuumeer tapijten en hoeken om vlooien eieren en larven te verwijderen.
• Een pipette die bedoeld is voor een Pastor Alemán is niet geschikt voor een kleine hond, en vice versa.
• Gebruik de jaarlijkse herziening om een volledige parasitaire controle te vragen en het plan bij te werken.

Algemene fouten om te vermijden

• Bescherm alleen in de zomer. Met steeds mildere winters blijven vlooien en tickels het grootste deel van het jaar actief.
• Vertrouwen alleen op wat je ziet. Dat je geen vlooien ziet, betekent niet dat er geen eieren en larven in huis zijn, noch dat je hond vrij is van interne parasieten.
• Tikkels verwijderen met huismiddelen. Olie, alcohol of vuur verhogen het risico op overdracht.
• Doses overslaan. Een maand zonder bescherming is een open raam voor ziekte.
• Automedicar. Elke hond, gebied en levensstijl heeft een ander plan nodig.

Uiteindelijk is het beschermen van je hond tegen parasieten meer een kwestie van routine dan van inspanning. Een goede antiparasiet op tijd, een controle na de wandeling en een dierenartsbezoek als er iets niet klopt, zijn voldoende om je partner te laten genieten van het veld, de bank en het leven zonder schokken.

Vaak gestelde vragen