Dietas hipoalergénicas para perros: cuándo y cómo usarlas

Je hond blijft zich krabben, liekt zijn poten tot ze rood worden of krijgt een otitis na de andere… en je hebt al antiparasieten, shampoos en duizend andere dingen geprobeerd. Als dat klinkt, is de kans groot dat iemand je over de hypoallergeen dieet voor honden heeft verteld. Het is een geweldig gereedschap, maar alleen als je het gebruikt wanneer je speelt en hoe je speelt: De meeste mislukkingen zijn niet de schuld van het voer, maar van de manier waarop de test wordt gedaan. In deze gids vertellen we je, met data van echte diergeneeskundige studies, wanneer een hypoallergeen dieet zinvol is, welke soorten er zijn en hoe je het beroemde eliminatie dieet kunt doen zonder acht weken inspanning weg te gooien.

Wat een hypoallergeen dieet is en wat niet

Een een hypoallergeen dieet is een voedingsmiddel dat is geformuleerd om de kans te minimaliseren dat het immuunsysteem van je hond reageert op een van de ingrediënten. Bij een voedselallergie is de ‘vijand’ bijna altijd een eiwit: het lichaam herkent het per ongeluk als een bedreiging en veroorzaakt ontstekingen, vooral in de huid en het spijsverteringsapparaat.

Hier komt de eerste belangrijke waarschuwing: “Hypoallergeen” is geen gereguleerde term. in de etikettering van diervoeders. Elk merk kan dat woord op de zak drukken zonder dat er een wettelijke standaard is die het ondersteunt. Daarom is er een enorm verschil tussen een “hypoallergeen” supermarktvoer en een diergeneeskundig dieet dat is ontworpen voor de diagnose en behandeling van allergieën. In feite hebben verschillende studies eiwitten die niet op het etiket zijn aangegeven in commerciële voedingsmiddelen die over het algemeen worden verkocht, aangetroffen (sporen van kip, rundvlees of soja in producten die beweren dat ze deze niet bevatten), genoeg om een diagnostische test te verpesten. Met een diergeneeskundig dieet is de controle op kruisbesmetting veel strenger.

Graan is niet het grootste probleem: zoals u in de onderstaande tabel ziet, veroorzaken dierlijke eiwitten (koeien, melk, kip) veel meer allergieën dan tarwe.

Wanneer gebruiken: tekenen van een voedselallergie

Voedselallergie is niet de meest voorkomende oorzaak van jeuk bij honden; atopische dermatitis (omgevingsallergie voor stuifmeel, mieren, enz.) en vlooien staan voorop.

• Jeuk die niet verschilt met de seizoenen: je hond krabt hetzelfde in januari als in augustus. Omgevingsallergieën worden meestal erger in de lente-zomer; het eten is het hele jaar door hetzelfde.
• Typische gebieden: poten (constante lik), gezicht, oksels, Engels, perianaal gebied en oren.
• Herhaaldelijke otitis, vooral als ze beide oren raken en na de behandeling steeds terugkomen.
• Verteringssymptomen: chronische zachte ontlasting, meer dan 3 ontlastingen per dag, opvallende gassen, af en toe braken. Een percentage van de honden combineert huid en spijsvertering, en die combinatie is zeer suggestief.
• Begin op elke leeftijd, zelfs bij jonge honden jonger dan een jaar, of bij honden die al jaren hetzelfde eten.

En een belangrijk punt dat veel eigenaren verrast: er is geen betrouwbare bloed-, speeksel- of haartest voor het diagnosticeren van voedselallergie in honden. De studies die deze tests hebben geëvalueerd, concluderen dat hun resultaten niet consistent zijn en geen nut hebben voor het kiezen van een dieet. De enige aanvaarde diagnostische methode in veterinaire dermatologie is verwijderingsdieet met latere provocatie. Daarom is een hypoallergeen dieet niet alleen een behandeling: Het is vooral een diagnostisch hulpmiddel.

De meest voorkomende allergenen bij honden (met gegevens)

De meest geciteerde review over het onderwerp (Mueller et al., 2016) analyseerde de gepubliceerde gevallen van bijna 300 honden met een bevestigde ongunstige reactie op voedsel.

Let op de details: de top drie zijn dierlijke eiwitten die in de overgrote meerderheid van commerciële voedingsmiddelen en prijzen voorkomen. Daarom werkt het bijna nooit om van merk te veranderen: je verandert de verpakking, maar de kip of het rundvlees blijft er.

Soorten hypoallergene diëten

1. Gehydrolyseerd dieet

Het eiwit (vaak soja, vogelveren of zalm) ondergaat hydrolyse: het breekt in fragmenten (peptiden) die zo klein zijn dat het immuunsysteem ze in theorie niet meer herkent als het oorspronkelijke allergeen.

Voordelen: zeer handig wanneer je niet weet wat de hond in zijn leven heeft gegeten, en het zijn complete en gebalanceerde diëten voor langdurig gebruik. Nadelen: hoge prijs, soms regelmatige smaakbaarheid en een klein percentage zeer gevoelige honden die zelfs op gedeeltelijke hydrolyse van hun allergeen kunnen reageren (daarom zijn er diëten met uitgebreide hydrolyse).

2. Nieuw (novel) eiwitdieet

Het gaat erom de hond te voeden met een bron van eiwitten en koolhydraten die ik heb nooit gegeten. zijn: konijn, paard, hert, eend, witte vis, insect… gecombineerd met aardappel, erwten of tapioca.

Het praktische probleem is tweeledig: het wordt steeds moeilijker om echt ‘nieuwe’ eiwitten te vinden (eend of zalm zit al in veel conventioneel voer) en, zoals we al eerder zeiden, kan overbodig verkocht voer sporen van niet-aangegeven eiwitten bevatten.

3. Huishoudelijk verwijderingsdieet

Eén nieuwe proteïne plus één koolhydraat, alleen thuis gekookt. Het is de optie met het minste risico op kruisbesmetting en die door sommige dermatologen als de meest betrouwbare diagnose wordt beschouwd. In ruil daarvoor eist hij discipline en, oog: een zelfgemaakt dieet is niet compleet en evenwichtig. Voor een paar weken proef op een gezonde volwassene is het meestal acceptabel, maar om het in de loop van de tijd te behouden (of bij puppy’s) heb je toezicht nodig van een dierenarts die een voedingsdeskundige is die het correct formuleert.

Hoe maak je het eliminatie dieet stap voor stap

Dit is waar de wedstrijd wordt gewonnen of verloren.

1. Ga eerst naar de dierenarts. Voordat we eten de schuld geven, moeten we vlooien, schurft, infecties door bacteriën of gist uitsluiten… een dieet beginnen met een actieve pyoderma zonder behandeling veroorzaakt alleen maar verwarring.
2. Maak een volledige voedingsgeschiedenis. registreert alles wat je hond in zijn leven heeft gegeten: voer, blikjes, prijzen, botten, supplementen.
3. Voed ALLEEN met het gekozen dieet gedurende 8 weken(het gebruikelijke bereik is 8 tot 12; sommige honden verbeteren eerder, maar studies tonen aan dat het tot 8+ weken duurt om meer dan 90% van de voedselallergieën op te vangen).
4. Verwijder alles anders.: prijzen, restjes, kauwtanden, smaakvolle medicijnen (vraag naar alternatieven bij de dierenarts!), en zelfs de kattenbak als je hem bereikt.
5. Hij registreert de evolutie. een wekelijkse notitie van 0 tot 10 van je jeuk, foto’s van de getroffen gebieden, aantal ontlastingen.
6. Als de jeuk terugkomt (meestal tussen een paar uur en 14 dagen), wordt de voedselallergie bevestigd.
7. Identificeer de dader (optioneel maar aan te bevelen): worden ingrediënten één voor één opnieuw geïntroduceerd (kippen 2 weken, dan kalfsvlees, etc.) om precies te weten wat te vermijden en op de lange termijn meer gevarieerde en goedkopere diëten te kunnen kiezen.

Algemene fouten die de test verpesten

• De prijs “die niet telt”. Een stukje ham per dag is voldoende om de allergische reactie actief te houden.
• Het duurt lang voordat de huid ontsteking kwijtraakt, en stoppen voor 8 weken is de grootste oorzaak van valse mislukking.
• Het testen met een over-the-counter diervoeder. Reëel risico op niet-aangegeven sporen.
• Veranderen van merk of graanvrij gaan. Als het allergeen kip is, is een graanvrije kip geen oplossing.
• De rest van de familie niet waarschuwen. Opa die onder de tafel koekjes geeft heeft meer eliminatie diëten verpest dan wie dan ook.
• Zonder De provocatie overslaan. weet je niet of het verbeterd is door het dieet of door een andere factor (einde van het stuifmeelseizoen, nieuw antiparasitair…), en je kunt je hond veroordelen tot een levenslang duur dieet zonder dat het nodig is.
• Het huidige wetenschappelijke bewijs ondersteunt ze niet: er zijn studies waarbij deze kits allergieën “diagnosticeerden” in pluizige monsters.

Zijn er rassen die meer gevoelig zijn voor voedselallergieën?

Alle honden kunnen een negatieve reactie op voedsel ontwikkelen, maar in de diergeneeskunde komen sommige rassen vaker voor bij allergieproblemen in het algemeen. Dit is het geval van de Westie, een van de klassiekers van allergische dermatitis, van de Labrador Retriever en de Golden Retriever, of van rassen met bijzonder gevoelige huid zoals de Bulldog Francés en de Shar Pei. De Pastor Alemán is ook een van de genoemde rassen die gevoelig zijn voor een negatieve reactie op voedsel.

Maar neem het als een kans, niet als een lot: rassenvooroordeel bij voedselallergieën is veel minder bewezen dan bij atopieën, en een halfbloed kan net zo allergisch zijn als elke andere ras.

Samengevat

Het hypoallergeen dieet is het beste hulpmiddel dat er is om voedselallergie bij honden te diagnosticeren en te beheersen, maar vereist een methode: de juiste keuze van het type dieet (hydrolyseerde, nieuwe of zelf geformuleerde eiwitten), Acht weken volstrekte discipline. en een diagnosebevestigende provocatiefase. Doe het altijd met de hand van je dierenarts: Je bespaart je geld, maanden van jeuk en meer van een afkeer. En hij vertrouwt geen kortere weg: Geen van de speekselonderzoeken of de “hypoallergene” van de supermarkt is een vervanging voor een goed uitgevoerde eliminatie dieet.

Vaak gestelde vragen