Υποαλλεργικές δίαιτες για σκύλους: πότε και πώς να τις χρησιμοποιήσετε

Ο σκύλος σου δεν σταματάει να γρατζουνίζεται, να γλείφει τα πόδια του μέχρι να κοκκινίσουν ή να έχει αλυσίδα από ωτίτιδα σε αλυσίδα… και έχεις δοκιμάσει αντιπαρασιτικά, σαμπουάν και χιλιάδες άλλα πράγματα. Αν σου ακούγεται, είναι πολύ πιθανό κάποιος να σου έχει πει για το υποαλλεργική διατροφή για σκύλους. Είναι ένα πολύ καλό εργαλείο, αλλά μόνο αν το χρησιμοποιείς όταν παίζεις και όπως παίζεις: Οι περισσότερες αποτυχίες δεν οφείλονται στην τροφή, αλλά στον τρόπο που γίνεται η δοκιμή. Σε αυτό το εγχειρίδιο σας λέμε, με δεδομένα από πραγματικές κτηνιατρικές μελέτες, πότε είναι λογικό να ακολουθείτε μια δίαιτα χαμηλής αλλεργίας, ποια είδη υπάρχουν και πώς να κάνετε τη διάσημη δίαιτα απομάκρυνσης χωρίς να πετάξετε 8 εβδομάδες προσπάθειας στο σκουπίδι.

Τι είναι και τι δεν είναι η υποαλλεργική διατροφή

Μια υποαλλεργική διατροφή είναι μια τροφή που έχει συνταχθεί για να ελαχιστοποιήσει την πιθανότητα το ανοσοποιητικό σύστημα του σκύλου σας να αντιδράσει σε κάποιο από τα συστατικά της. Σε μια τροφική αλλεργία, ο “εχθρός” είναι σχεδόν πάντα μια πρωτεΐνη: το σώμα την αναγνωρίζει κατά λάθος ως απειλή και προκαλεί φλεγμονή, κυρίως στο δέρμα και το πεπτικό σύστημα.

Εδώ έρχεται η πρώτη σημαντική προειδοποίηση: “Υποαλλεργικό” δεν είναι ρυθμιζόμενος όρος. στην επισήμανση ζωοτροφών. Οποιαδήποτε μάρκα μπορεί να βάλει αυτή τη λέξη στο σακίδιο χωρίς να υπάρχει νόμιμο πρότυπο που να την υποστηρίζει. Γι’ αυτό υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα σε μια τροφή από σούπερ μάρκετ “υποαλλεργική” και μια κτηνιατρική δίαιτα σχεδιασμένη για τη διάγνωση και τη διαχείριση των αλλεργιών. Στην πραγματικότητα, αρκετές μελέτες έχουν εντοπίσει πρωτεΐνες που δεν δηλώνονται στην ετικέτα σε εμπορικές ζωοτροφές που πωλούνται σε απευθείας πώληση (αποτυπώματα κοτόπουλου, βοδινού ή σόγιας σε προϊόντα που ισχυρίστηκαν ότι δεν τα είχαν), αρκετά για να καταστρέψουν μια διαγνωστική δοκιμή. Με μια κτηνιατρική διατροφή ο έλεγχος της διασταυρούμενης μόλυνσης είναι πολύ πιο αυστηρός.

Τα δημητριακά δεν είναι το κύριο πρόβλημα: όπως θα δείτε στον πίνακα παρακάτω, οι ζωικές πρωτεΐνες (αγελάδες, γαλακτοκομικά, κοτόπουλα) προκαλούν πολύ περισσότερες αλλεργίες από το σιτάρι.

Πότε να το χρησιμοποιήσετε: σημάδια τροφικής αλλεργίας

Η τροφική αλλεργία δεν είναι η πιο συχνή αιτία φαγούρας σε σκύλους, η ατοπική δερματίτιδα (περιβαλλοντική αλλεργία σε γύρη, ακτίνες κλπ.) και οι ψύλλοι προηγούνται.

• Ζάχαρη που δεν ποικίλλει με τις εποχές: ο σκύλος σας ξύνει το ίδιο τον Ιανουάριο και τον Αύγουστο. Οι περιβαλλοντικές αλλεργίες συνήθως χειροτερεύουν την άνοιξη-έτος.
• Τυπικές περιοχές: πόδια (συνεχής γλείψιμο), πρόσωπο, βραχίονες, αγγλικά, περιιακή περιοχή και αυτιά.
• Επαναλαμβανόμενη ωτίτιδα, ειδικά αν επηρεάζουν και τα δύο αυτιά και επιστρέφουν ξανά και ξανά μετά τη θεραπεία.
• Διαπεραστικά συμπτώματα: χρόνια μαλακά κοπριά, περισσότερες από 3 αποβολές την ημέρα, εντυπωσιακά αέρια, περιστασιακή εμετό. Ένα ποσοστό σκύλων συνδυάζει δέρμα και πεπτικό, και αυτός ο συνδυασμός είναι πολύ εντυπωσιακός.
• Το Αρχή σε οποιαδήποτε ηλικία, ακόμη και σε νεαρά σκυλιά ηλικίας κάτω του ενός έτους, ή σε σκυλιά που τρώνε την ίδια τροφή για χρόνια.

Και ένα βασικό σημείο που εκπλήσσει πολλούς ιδιοκτήτες: δεν υπάρχει καμία αξιόπιστη εξέταση αίματος, σάλιου ή μαλλιών για τη διάγνωση τροφικής αλλεργίας σε σκύλους. Οι μελέτες που έχουν αξιολογήσει αυτά τα τεστ καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι τα αποτελέσματά τους δεν είναι συνεπή και δεν χρησιμεύουν για την επιλογή διατροφής. Η μόνη αποδεκτή διαγνωστική μέθοδος στην κτηνιατρική δερματολογία είναι η διατροφή εξάλειψης με μεταγενέστερη πρόκληση. Γι ‘αυτό η υποαλλεργική διατροφή δεν είναι μόνο μια θεραπεία: είναι κυρίως ένα διαγνωστικό εργαλείο.

Τα πιο κοινά αλλεργιογόνα στα σκυλιά (με δεδομένα)

Η πιο αναφερόμενη ανασκόπηση για το θέμα (Mueller et al., 2016) εξέτασε τα δημοσιευμένα περιστατικά σχεδόν 300 σκύλων με επιβεβαιωμένη ανεπιθύμητη αντίδραση στο φαγητό.

Παρατηρήστε την λεπτομέρεια: οι τρεις πρώτες θέσεις είναι ζωικές πρωτεΐνες που βρίσκονται στην τεράστια πλειοψηφία των τροφίμων και των εμπορικών βραβείων. Γι’ αυτό και η αλλαγή επωνυμίας σχεδόν ποτέ δεν λειτουργεί: αλλάζετε τη συσκευασία, αλλά το κοτόπουλο ή το μοσχάρι παραμένει εκεί.

Τύποι υποαλλεργικών διατροφών

1. Υδροποιημένη διατροφή

Η πρωτεΐνη (συχνά σόγια, φτερό πουλιού ή σολομού) υποβάλλεται σε υδρόλυση: σπάει σε τόσο μικρά θραύσματα (πεπτίδια) που το ανοσοποιητικό σύστημα, θεωρητικά, δεν τα αναγνωρίζει πλέον ως το αρχικό αλλεργιογόνο.

Πλεονεκτήματα: πολύ χρήσιμα όταν δεν γνωρίζετε τι έχει φάει ο σκύλος κατά τη διάρκεια της ζωής του, και είναι πλήρεις και ισορροπημένες δίαιτες για παρατεταμένη χρήση.

2. Νέα δίαιτα πρωτεΐνης

Αποτελείται από την τροφή του σκύλου με μια πηγή πρωτεΐνης και υδατανθράκων που δεν έχει φάει ποτέ.: κουνέλι, άλογο, ελάφι, πάπια, λευκό ψάρι, έντομο … σε συνδυασμό με πατάτα, αρακά ή ταπιόκα.

Το πρακτικό πρόβλημα είναι διπλό: είναι όλο και πιο δύσκολο να βρεθούν πραγματικά “νέες” πρωτεΐνες (η πάπια ή ο σολομός είναι ήδη σε πολλές συμβατικές ζωοτροφές) και, όπως σας είπαμε νωρίτερα, οι ζωοτροφές που πωλούνται σε απευθείας πώληση μπορεί να φέρουν ίχνη μη δηλωμένων πρωτεϊνών.

3. Οικιακή δίαιτα εξάλειψης

Μία μόνο νέα πρωτεΐνη συν ένα μόνο υδατάνθρακα, μαγειρεμένα στο σπίτι με τίποτα άλλο. Είναι η επιλογή με λιγότερο κίνδυνο διασταυρούμενης μόλυνσης και αυτή που μερικοί δερματολόγοι θεωρούν πιο αξιόπιστη για τη διάγνωση. Σε αντάλλαγμα, απαιτεί πειθαρχία και, μάτι: μια αυτοσχέδια σπιτική διατροφή δεν είναι πλήρης ή ισορροπημένη. Για λίγες εβδομάδες δοκιμής σε έναν υγιή ενήλικο είναι συνήθως αποδεκτό, αλλά για να το διατηρήσετε στο χρόνο (ή σε κουτάβια) χρειάζεστε την επίβλεψη ενός διατροφολόγου κτηνίατρου που το διαμορφώνει σωστά.

Πώς να κάνετε τη δίαιτα εξάλειψης βήμα προς βήμα

Το πρωτόκολλο που ακολουθούν οι κτηνιατρικοί δερματολόγοι είναι:

1. Πήγαινε στον κτηνίατρο πρώτα. Πριν κατηγορήσουμε το φαγητό πρέπει να αποκλείσουμε τις ψύλλες, την ιλαρά, τις βακτηριακές λοιμώξεις ή τις ζύμες… Ξεκινώντας μια δίαιτα με ένα ενεργό πυοδέρμα χωρίς θεραπεία δημιουργεί μόνο σύγχυση.
2. Το Κάνε ένα πλήρες διαιτητικό ιστορικό. καταγράφει όλα όσα έχει φάει ο σκύλος σας στη ζωή του: τροφή, κονσέρβες, βραβεία, οστά, συμπληρώματα.
3. Τρέφεται ΜΟΝΟ με τη διατροφή που έχει επιλέξει για 8 εβδομάδες(το συνηθισμένο εύρος είναι 8 έως 12; ορισμένα σκυλιά βελτιώνονται νωρίτερα, αλλά οι μελέτες δείχνουν ότι χρειάζονται έως και 8+ εβδομάδες για να εντοπίσουν πάνω από το 90% των αλλεργικών τροφίμων).
4. Σβήσε τα υπόλοιπα.: βραβεία, απομεινάρια, μαστιζόμενα δόντια, γευστικά φάρμακα (ρώτησε για εναλλακτικές λύσεις στον κτηνίατρο!), και ακόμη και το μπολ της γάτας αν φτάσει σε αυτόν.
5. Μια εβδομαδιαία σημείωση από 0 έως 10 για φαγούρα, φωτογραφίες των περιοχών που επηρεάστηκαν, αριθμό αποβολών.
6. Αν η φαγούρα επιστρέψει (συνήθως μεταξύ λίγων ωρών και 14 ημερών), η τροφική αλλεργία επιβεβαιώνεται.
7. Το Προσδιορίστε τον ένοχο (προαιρετικό αλλά συνιστώμενο): επαναφέρει συστατικά ένα προς ένα (κοτόπουλο 2 εβδομάδες, μετά μοσχάρι, κλπ.) για να μάθει ακριβώς τι να αποφύγει και να μπορεί να επιλέξει πιο ποικίλες και φθηνές δίαιτες μακροπρόθεσμα.

Γενικά λάθη που καταστρέφουν το τεστ

• Το βραβείο “που δεν μετράει”. Ένα μικρό κομμάτι ζαμπόν την ημέρα είναι αρκετό για να διατηρήσει ενεργή την αλλεργική αντίδραση.
• Το δέρμα αργεί να απαλλαγεί από την φλεγμονή. Το να σταματήσεις πριν από τις 8 εβδομάδες είναι η νούμερο 1 αιτία ψεύτικων αποτυχιών.
• Δοκιμάστε με τροφή που πωλείται σε over-the-counter. Πραγματικός κίνδυνος μη δηλωμένων ίχνη. Για μεταγενέστερη συντήρηση μπορεί να είναι χρήσιμο. Για διάγνωση, καλύτερη κτηνιατρική ή οικιακή δίαιτα.
• Να αλλάξεις μόνο την μάρκα ή να πας σε ένα αλέτρινο. Αν το αλλεργιογόνο είναι το κοτόπουλο, ένα μη δημητριακό με κοτόπουλο δεν λύνει τίποτα.
• Ο παππούς που δίνει μπισκότα κάτω από το τραπέζι έχει καταστρέψει περισσότερες δίαιτες απομάκρυνσης από οποιονδήποτε άλλο.
• Χωρίς αυτή δεν ξέρεις αν βελτιώθηκε από τη διατροφή ή από άλλον παράγοντα (τέλος της περιόδου της γύρης, νέο αντιπαρασιτικό…), και μπορείς να καταδικάσεις το σκύλο σου σε μια ακριβά διατροφή για όλη του τη ζωή χωρίς να χρειάζεται.
• Τα τρέχοντα επιστημονικά στοιχεία δεν τα υποστηρίζουν: υπάρχουν μελέτες όπου αυτά τα κιτ “διάγνωσαν” αλλεργίες σε δείγματα πλούσιων ζώων.

Υπάρχουν φυλές πιο επιρρεπείς σε τροφικές αλλεργίες;

Οποιοσδήποτε σκύλος μπορεί να αναπτύξει μια ανεπιθύμητη αντίδραση στο φαγητό, αλλά στην κτηνιατρική δερματολογία ορισμένες φυλές εμφανίζονται πιο συχνά σε συμβουλή για αλλεργικά προβλήματα γενικά. Είναι η περίπτωση του Westie, ενός από τα κλασικά της αλλεργικής δερματίτιδας, του Labrador Retriever και του Golden Retriever, ή των φυλών με ιδιαίτερα ευαίσθητο δέρμα όπως το Bulldog Francés και το Shar Pei. Το Pastor Alemán περιλαμβάνεται επίσης στις προαναφερθείσες φυλές με προδιάθεση για ανεπιθύμητες τροφικές αντιδράσεις.

Φυσικά, πάρτε το ως πιθανότητα, όχι ως πεπρωμένο: η φυλετική προδιάθεση στην τροφική αλλεργία είναι πολύ λιγότερο αποδεδειγμένη από ό,τι στην ατοπία, και ένας mestizo μπορεί να είναι τόσο αλλεργικός όσο οποιοσδήποτε άλλο σκύλος φυλής. Αν έχετε μία από αυτές τις φυλές και τσιμπήσετε όλο το χρόνο, απλά έχετε την τροφική αλλεργία λίγο πιο ψηλά στη λίστα των υπόπτων σας.

Εν συντομία

Η υποαλλεργική διατροφή είναι το καλύτερο εργαλείο που υπάρχει για τη διάγνωση και τον έλεγχο της τροφικής αλλεργίας σε σκύλους, αλλά απαιτεί μέθοδο: η σωστή επιλογή του τύπου της διατροφής (υδροποιημένη, νέα ή σπιτική πρωτεΐνη), 8 εβδομάδες απόλυτης πειθαρχίας. και μια φάση πρόκλησης που επιβεβαιώνει τη διάγνωση. Κάντε το πάντα με το χέρι του κτηνίατρου σας: Θα γλυτώσεις χρήματα, μήνες φαγούρας και περισσότερη δυσαρέσκεια. Και δεν εμπιστεύεται τις συντομεύσεις: Ούτε τα τεστ του σάλιου, ούτε το “υποαλλεργικό” του σούπερ μάρκετ αντικαθιστούν μια καλή δίαιτα απομάκρυνσης.

Συχνές ερωτήσεις