Myślę, że dieta BARF lub domowe jedzenie: co jest dobre dla twojego psa

Jeśli mieszkasz z psem, prędzej czy później zadajesz sobie pytanie: Czyli BARF?, a może domowe jedzenie? Debata jest wszędzie: w parku, w sieci, w poczekalni u weterynarza. I jest dużo hałasu: od tych, którzy twierdzą, że żywność to “śmieci” do tych, którzy przedstawiają surową dietę jak rosyjską ruletkę. Rzeczywistość, jak zwykle, leży w odcieniach. W tym przewodniku porównujemy wszystkie trzy opcje z danymi z rozpuszczalnych źródeł weterynaryjnych (FDA, AVMA, WSAVA, University of California-Davis), abyś mógł zdecydować mądrze, a nie modnie.

Myślę, BARF i domowe jedzenie: co jest każda rzecz

Zanim zaczniemy porównywać, wyjaśnimy terminologię, bo bardzo się mieszają:

• Pies (sucha żywność wytłoczona): krokety gotowane w wysokiej temperaturze i sformułowane w taki sposób, aby były “pełne i zrównoważone”, czyli samodzielnie zaspokajały wszystkie potrzeby żywieniowe psa zgodnie ze standardami FEDIAF (Europa) lub AAFCO (USA).
• Dieta BARF: jest skrótem Biologically Appropriate Raw Food(“biologicznie odpowiedni surowy pokarm”), spopularyzowany w latach 90. przez australijskiego weterynarza Iana Billinghursta.
• Gotowane w domu jedzenie: domowe posiłki z świeżych, ale gotowanych składników, najlepiej według recepty lekarza weterynaryjnego, z niezbędnymi suplementami.

myślę, że BARF nie jest walką pomiędzy “złymi przemysłowymi” a “naturalnymi dobrymi”. to wybór między systemami karmienia z różnymi zaletami i zagrożeniami, które zależą od twojego psa, twojego domu i twojej dyscypliny.

Zastanawiam się, co oferuje i gdzie słabnie.

Pasza jest większościowym wyborem ze względu na wagę, a nie tylko wygodę.

Rzeczywiste zalety paszy

• Gwarantowana równowaga żywieniowa:“pełna” żywność musi spełniać profile odżywcze FEDIAF lub AAFCO.
• Bezpieczeństwo mikrobiologiczne: gotowanie w wysokiej temperaturze eliminuje bakterie patogenne takie jak Salmonella lub Listeria.
• Komfort i konserwacja: jest łatwy w dawkowaniu, przechowywaniu i przenoszeniu.
• Coste: jest ogólnie najtańszym wyborem na kalorie, zwłaszcza u dużych psów.
• Wielcy producenci wykonują testy żywienia i kontrole jakości, których żadna domowa dieta nie może odtworzyć na poziomie indywidualnym.

/Gdzie się łagodzi

• Bardzo zmienna jakość:“myślę” obejmuje produkty od doskonałych do przeciętnych.Etiketa, producent i doradztwo weterynaryjne są ważniejsze niż marketing torebki.
• Niska wilgotność: Niektóre psy piją mało i są wdzięczne za diety z większą ilością wody, lub mieszanie paszy z mokrym pokarmem.
• Palatabilidad: są psy, zwłaszcza małe i wybiórcze, takie jak Chihuahua lub Yorkshire Terrier, które trudno zachwycić kroketami.

Dieta BARF: co obiecuje i co mówi nauka

Osoby żywiące się BARF często opisują widoczne ulepszenia: jaśniejsze włosy, mniejsze i twardsze stolce, większy entuzjazm podczas jedzenia.

Dwa udokumentowane zagrożenia

• Kontaminacja bakteryjna: w badaniu amerykańskiego FDA na 196 próbkach komercyjnych surowych pokarmów dla zwierząt domowych, 15 dało pozytywny wynik na Salmonella i 32 na Listeria monocytogenes. Z tego powodu takie agencje jak FDA, CDC i AVMA (Amerykańskie Stowarzyszenie Veterinaryjne) nie zalecają żywienia surowego. Oko: pies może nie zachorować, a mimo to wydziela bakterie z kału i śliny, co stanowi realne zagrożenie w domach z małymi dziećmi, kobietami w ciąży, osobami starszymi lub osłabionymi układem odpornościowym.
• Nierównowaga żywieniowa: źle sformułowane domowe diety surowe mają tendencję do zaburzeń stosunku wapnia/fosforu oraz witamin takich jak D lub E. W rozwijającym się szczeniaku, zwłaszcza z ras gigantycznych takich jak Gran Danés, nierównowaga wapnia może powodować poważne i nieodwracalne deformacje kości.

A kości?

Brutalne mięsiste kości są centralnym elementem modelu BARF, ale nie są nieszkodliwe: mogą złamać zęby, powodować zablokowania lub perforacje układu pokarmowego i epizody ciężkiego zaparcia.

Czy można zrobić BARF “dobrze”?

Tak, z warunkami: receptura sporządzona przez weterynaryjnego dietetyka, zaufani dostawcy, zamrożenie wstępne, rygorystyczna higiena powierzchni i misek i regularne analizy. Istnieją również komercyjne opcje BARF zgodne z FEDIAF, a nawet leczenia takie jak wysokie ciśnienie (HPP) w celu zmniejszenia obciążenia bakterii. To zmniejsza ryzyko, choć nie eliminuje go całkowicie.

Domyślne jedzenie: trzecia droga

Gotowana domowa kuchnia łączy w sobie najlepsze z dwóch światów: świeże składniki i całkowitą kontrolę, bez ryzyka bakteryjnego surowego. Bulldog Francés

Ale jest jedna wielka pułapka: improwizowanie przepisów. Badanie Uniwersytetu Kalifornijskiego-Davis opublikowane w 2013 roku przeanalizowało 200 domowych przepisów na jedzenie dla psów pochodzących z książek i stron internetowych (wiele z nich napisanych przez weterynarzy) i wykazało, że 95% było niedobrych w co najmniej jednym składniku odżywczym. i 83% w kilku. Tylko 9 z 200 spełniało minimalne standardy dla dorosłych psów, a jedynymi konsekwentnie prawidłowymi przepisami były te sporządzone przez certyfikowanych dietetyków weterynaryjnych. Najczęstsze niedobory – choliny, witaminy D, cynku, witaminy E – nie pojawiają się z dnia na dzień: Cicho płacą rachunki przez miesiące lub lata.

Praktyczny wniosek jest prosty: domowe jedzenie tak, ale z profesjonalnym przepisem i wytypowanymi suplementami, nie z przepisem na kurczaka z ryżem, który wyszedł na forum.

Szybka tabela porównawcza

Jak decydować według twojego psa?

Nie ma uniwersalnej odpowiedzi, ale jasne kryteria dla konkretnego przypadku:

• Dorastające szczenięta: maksymalna ostrożność. Margines błędu żywieniowego jest minimalny, zwłaszcza w dużych i gigantycznych rasach takich jak Wielki Duński, San Bernardo lub Bojero z Berna.
• Szczeniaki obżarcze i o tendencji do nadwagi, jak wiele Labrador Retriever lub Beagle: ważniejsze niż rodzaj diety jest kontrolowanie kalorii i porcji.
• Psy z delikatnym trawieniem, coś typowego w Pastor Alemán: nagłe zmiany diety są dla nich szczególnie trudne.
• Psy z alergiami lub chronicznymi chorobami: domowe diety gotowane przez weterynaryjnego dietetyka lub specjalistyczne diety weterynaryjne są zazwyczaj najlepszym narzędziem.
• Twój dom: jeśli są tam małe dzieci, kobiety w ciąży, osoby starsze lub osoby z obniżoną odpornością, surowe jest nieodpowiednie ze względu na ryzyko zakażenia bakteryjnego, niezależnie od tego, jak zdrowy jest pies.
• Twój czas i budżet: BARF i domowa wymagają ciągłego zakupu, przygotowywania, zamrażania i higieny.

Jak dokonać zmiany bez dramatów trawiennych

Cokolwiek zdecydujesz, zmiana diety następuje stopniowo, w ciągu około 7-10 dni:

1. Días 1-3: 75% dawna dieta + 25% nowa dieta.
2. Días 4-6: połowa i połowa.
3. Días 7-9: 25% stary + 75% nowy.
4. Día 10: 100% nowa dieta, jeśli wszystko pójdzie dobrze.

Jeśli pojawią się trwałe biegunki, wymioty lub apatia, zatrzymaj i skonsultuj się z weterynarzem.

Powszechne błędy, których należy unikać

• Kopiowanie przepisów z Internetu bez profesjonalnego nadzoru: jest najczęstszym błędem, który wyjaśnia 95% wadliwych przepisów w badaniu UC Davis.
• Dawać gotowane kości: pęknie i może przebić przewód pokarmowy.
• Przejść od wszystkiego do niczego w jeden dzień: nagłe zmiany diety powodują biegunkę i odrzucenie.
• Zaniedbanie higieny z surowcem: deski, miski i ręce należy myć tak, jakbyś gotował surowe kurczaki dla siebie, ponieważ ryzyko jest takie samo.
• Nie dostosowuj kalorii: zmiana diety nie zastępuje kontroli masy ciała.
• Dodać do oka: zarówno wadę, jak i nadmiar (np. hiperwitaminoza A z powodu nadużywania wątroby) powodują poważne problemy.
• Niezależnie od wyboru Nie mów o tym weterynarzowi:, lekarz weterynarii musi wiedzieć, co je pies, aby zinterpretować wyniki analityczne i zapobiec niedoborom.

Częste pytania