Mikrochip i tabliczka – identyfikacja ratująca życie psa

Żaden właściciel nie myśli, że jego pies się zgubi… Dopóki drzwi nie zostaną źle zamknięte, a petardy go przestraszą, lub zapięcie ulegnie w najgorszym momencie. W tym momencie różnica między godzinnym przestraszeniem a ostateczną stratą sprowadza się zazwyczaj do dwóch bardzo tanich rzeczy: mikrochip psa i zwykły tabliczek na naszyjniku. Dane są mocne: W badaniu z udziałem ponad 7 700 zwierząt, psy z mikrochipem wracały do rodziny w 52,2% przypadków, w porównaniu do 21,9% tych, które nie miały. Więcej niż dwa razy. Tutaj opowiadamy, jak to działa, co wymaga prawo w Hiszpanii, co należy umieścić na tablicy i błędy, które rujnują cały system.

Co to jest mikrochip i jak to działa (nie, nie ma GPS)

Mikrochip jest transponderem wielkości ziarna ryżu, który jest wszczepiany pod skórę psa. Nie posiada baterii i nie emituje niczego samodzielnie: jest to pasywne urządzenie, które aktywuje się tylko wtedy, gdy czytnik skanuje go częstotliwością radiową. W tym momencie zwraca unikalny 15-cyfrowy numer, rodzaj DNI psa na całe życie.

W Europie chipy są zgodne ze standardami ISO 11784 i ISO 11785 i działają na częstotliwości 134,2 kHz, co gwarantuje, że każdy weterynarz, ochroniarz lub policjant z standardowym czytnikiem może je odczytać.

Najczęstszym nieporozumieniem jest wyjaśnienie: mikrochip nie jest lokalizatorem GPS. Nie możesz otworzyć aplikacji i zobaczyć, gdzie jest twój pies. Czip “mówi” tylko wtedy, gdy ktoś go skanował, a to, co mówi, to numer, który odsyła do bazy danych, w której są twoje dane kontaktowe. Dlatego cały system ma trzy nogi: zaimplementowany chip, aktualizowany rejestr i, jako widoczne i natychmiastowe wzmocnienie, tabliczka kołnierza.

Dane: dlaczego mikrochip zwiększa możliwości powrotu do domu

Badanie przeprowadzone przez lekarkę weterynaryjną Lindę Lord z Ohio State University obejmuje 53 schroniska w 23 stanach i ponad 7 700 zwierząt.

• Psy bez mikrochipu zostały zwrócone do swoich właścicieli 21,9% razy.
• Psy z mikrochipem wracały do domu 52,2% więcej niż dwa razy.
• W przypadku kotów różnica była jeszcze większa: od 1,8% do 38,5%.

Najważniejszą informacją jest to, że gdy zwierzę nie może być zwrócone, główną przyczyną jest nieprawidłowy numer telefonu lub dane odłączenia w bazie danych.

Czy mikrochip jest obowiązkowy w Hiszpanii?

Tak. W Hiszpanii identyfikacja mikrochipem jest obowiązkowe dla wszystkich psów, a ustawa 7/2023 o ochronie praw i dobrostanu zwierząt skonsolidowała ją na poziomie państwowym (rozszerzając ją również na koty i ferony).

Kluczowe punkty, które musisz wiedzieć:

• Implantacja musi być wykonana przez uprawniony lekarz weterynarii, który dodatkowo rejestruje numer chipa wraz z danymi w rejestrze identyfikacyjnym twojej autonomicznej wspólnoty.
• Autonomiczne rejestry są koordynowane za pośrednictwem REIAC(Hiszpańska sieć identyfikacji zwierząt domowych), dzięki czemu pies zagubiony w innej społeczności może być również zlokalizowany.
• Pies musi być już zidentyfikowany w każdej sprzedaży lub adopcji, a termin do chipowania szczeniaka zależy od twojej społeczności (w wielu przypadkach przed 3 miesiącami).
• Niezidentyfikowanie psa jest karalne: w zależności od przypadku i wspólnoty autonomicznej, grzywny mogą wynosić od 500 do 10.000 euro.
• Dla podróżowanie po Unii Europejskiej mikrochip ISO jest niezbędnym wymogiem wraz z paszportem europejskim i obowiązującym szczepieniem przeciwko wściekliźnie.

Jeśli twój pies jest rasą z duszą podróżującą i uciekającą, taką jak Husky Siberiano, zdolną do skakania się przez ogrodzenia lub kopania tuneli godnych filmu, chip nie jest procedurą: jest jego biletem do domu.

Jak i kiedy wszczepione: czy boli? czy jest bezpieczne?

Implantacja jest procedurą trwającą minutę. Lekarz weterynarii wstrzykuje chip igłą podskórną, zwykle na lewym boku szyi lub między ramionami, w zależności od konwencji każdego kraju.

Czy mikrochip jest bezpieczny?

Według AVMA działania niepożądane są rzadkie. Najczęstszą jest migracja chipa z punktu implantacji (przenosi się nieco pod skórę), co nie szkodzi psu, ale należy kontrolować, aby czytelnik go znalazł. Inne skutki, takie jak zapalenie, zakażenie lub awaria chipu, są rzadkie. Praktyczne zalecenie jest proste: Poproś swojego weterynarza, żeby sprawdził, czy skanuje chip raz w roku. jest w porządku.

A co z nowotworami krążącymi w Internecie? Pojawiły się pojedyncze przypadki, głównie u zwierząt laboratoryjnych, ale konsensus weterynaryjny jest jasny: korzyści z identyfikacji znacznie przewyższają to ryzyko. Jeśli masz konkretne wątpliwości, porozmawiaj z weterynarzem.

Rejestracja – krok, który niemal wszyscy zaniedbują

Tutaj system wygrywa lub przegrywa. Mikrochip bez aktualnych danych jest tylko numerem unoszącym się pod skórą: czytnik powie “15 cyfr”, a baza danych odpowie telefonem, który już nie istnieje.

Twoja lista rejestracyjna, w trzech krokach:

1. Sprawdź, czy został zwolniony. Podczas chipowania (lub adopcji) prosisz o ochronę rejestru autonomicznego i weryfikujesz, czy numer chipa jest powiązany z twoim nazwiskiem.
2. Uaktualniaj każdą zmianę. Nowy telefon? Przeprowadzka? Czy pies zmienia właściciela? Poinformuj o tym rejestr (zwykle przez swojego weterynarza) jak najszybciej.
3. Sprawdzaj raz w roku. Odczytywanie chipu w rocznym przeglądzie i sprawdzenie, czy dane są nadal poprawne.

Typowym przypadkiem niepowodzenia jest adopcja: psy takie jak Galgo Español, które niestety wypełniają osłony w Hiszpanii, często przyjeżdżają do nowej rodziny z chipem wciąż na nazwie poprzedniego posiadacza lub osłony.

Plaket: Twoja pierwsza linia obrony

Mikrochip jest niepodrobialny i trwały, ale ma oczywiste ograniczenie: potrzebny jest czytnik. Płytka, natomiast, może ją odczytać każdy sąsiad w minutę jeden, nie zabierając psa nigdzie. Dlatego weterynarze nalegają: chip nie zastępuje płyty, ani płytka chip. Są to sprzęt.

Co powinien nosić dobry tabliczek:

• Twój telefon., a jeśli zmieści się dwa numery (twój i innego krewnego), lepiej.
• Zwrot “mam mikrochip”, czyli “jestem naćpany”: odstrasza tych, którzy mogą go zatrzymać, a kieruje tych, którzy go znajdą.
• Sprawdzaj co kilka miesięcy: tablice się zużywają, a nieczytelna tablica to tablica, która nie istnieje.
• Nazywanie psa jest opcjonalne. Niektórzy wolą go nie nadawać, aby nieznajomy nie mógł go nazwać z ufnością; jest to decyzja osobista, niezbędny jest telefon.

Przystosować tablicę do psa: dla ras mini, takich jak Chihuahua lub Yorkshire Terrier szuka małych i lekkich płytek, które nie przeszkadzają; dla nieustępliwych trackerów, takich jak Beagle, który jest w stanie śledzić zapach do pobliskiego miasta, dwie płytki są warte więcej (najlepiej naszyjnik i pas) niż żadne. I nie popełniaj błędu myśląc, że “mój pies nie ucieka”: Nawet najbardziej domowy, jak dobry Labrador Retriever, może się wystraszyć w nocy z petardami.

Mikrochip, tablica i GPS: co daje każdy

Te trzy systemy nie konkurują ze sobą, ale uzupełniają się.

Zwycięska kombinacja dla psów z tendencją do ucieczki (Jack Russell Terrier za królikiem nie słucha powodów) to potrójna: chip zarejestrowany + czytelna tablica + GPS na naszyjniku. Ale pamiętaj o hierarchii: GPS jest dodatkowy; chip i tablica są podstawą.

Co zrobić, jeśli twój pies się zgubi (lub go znajdziesz)

Jeśli go stracisz, działaj szybko i w tym porządku:

1. Wracaj do miejsca, gdzie go ostatnio widziałeś. i zostaw mu referencje zapachowe.
2. Zadzwoń do weterynarza i do rejestru społecznego do powiadamiania o utracie: w ten sposób chip zostaje oznaczony jako “zagubione zwierzę” i wyskoczy alarm, gdy tylko ktoś go zeskanował.
3. Powiadomienie dla placówek opieki zdrowotnej, ośrodków opieki zdrowotnej i klinik w okolicy, i do lokalnej policji: to miejsca, do których trafiają znalezione psy.
4. Przesuń wyszukiwanie w sieciach i grupach lokalnych zaginionych zwierząt domowych z ostatnim zdjęciem i konkretnym obszarem.
5. Sprawdź swoje dane rejestracyjne tego samego dnia: jeśli twój telefon w bazie danych nie jest aktualny, natychmiast go napraw.

Jeśli znajdziesz psa, podnieś go do wszelkie lokalne kliniki weterynaryjne, ochronne lub policyjne, żeby go zeskanowali: odczyt jest bezpłatny, zajmuje sekundy i uruchamia maszyny, aby zlokalizować jego rodzinę.

Powszechne błędy, które sprawiają, że chip jest bezużyteczny

• Wierzyć, że chip nosi GPS. i zaufanie: nikt cię nie ostrzeże, jeśli twój pies nie dotrze do czytelnika.
• Nie aktualizuj telefonu po zmianie numeru lub przeprowadzce: błąd numer jeden systemu.
• Nie dokonywanie zmiany właściciela przy adopcji lub przyjmowaniu już szczepionego psa.
• Zdejmij jej naszyjnik “ponieważ jest w domu” tuż przed zaniedbaniem drzwi, lub na wakacjach, kiedy jest większe ryzyko utraty.
• Nigdy nie sprawdzaj chipa.: roczne odczyty wykrywają migrowane lub nieczytelne w czasie chipy.
• Nosić zużytą tablicę, dopóki telefon nie będzie odczytywany.
• Opóźnienie chipu szczeniaka: szczenięta i nowo adoptowane są właśnie tymi, którzy uciekają najczęściej, ponieważ nie mają jeszcze związku z nowym domem.

Częste pytania

Mikrochip i tabliczka to prawdopodobnie najlepsze 50 euro zainwestowane w całe życie twojego psa. Implantowany chip, codzienne dane i czytelna tabliczka: z tymi trzema rzeczami najgorszy dzień w twoim życiu jako właściciela ma wiele biletów na utrzymanie się w złym momencie z szczęśliwym zakończeniem.