Lenguaje corporal canino: qué te está diciendo tu perro

Je hond praat de hele dag met je. Niet met blaffen, maar met de staart, de oren, de blik en zelfs met een tijdelijke gauw. Het lezen van de lichaamstaal van de hond is als het installeren van een vertaler: plotseling begrijp je wanneer hij comfortabel is, wanneer hij het moeilijk heeft en wanneer hij je vraagt, met al het onderwijs in de wereld, om te stoppen. En er is een ongemakkelijk feit: De meeste ‘onvoorziene hapjes’ kwamen met een waarschuwing; niemand kon het gewoon lezen.

In deze handleiding leer je elk lichaamsdeel van je hond te interpreteren, de kalmte signalen die hij gebruikt om stress te beheersen en de waarschuwingssignalen die je nooit moet negeren, allemaal gebaseerd op wat dierenartsen en honden opvoeders zeggen, zonder mythen.

De gouden regel om de lichaamstaal van je hond te lezen

Voordat ik in detail ga, blijf je bij dit: geen enkel signaal wordt zelf geïnterpreteerd.. Een bewegende staart betekent niets op zichzelf; je moet tegelijkertijd kijken naar de houding, de oren, de ogen, de mond en vooral de situatie. Dat is precies wat organisaties zoals de American Kennel Club aanbevelen: lees het “volledige pakket”, niet geïsoleerde signalen.

Het telt ook het vertrekpunt van elke hond. Elk ras (en elk individu) heeft een verschillende neutrale positie van staart en oren. Een Husky Siberiano draagt de staart hoog en gebogen in serie, en een Whippet draagt hem laag en verzameld tussen de poten, zelfs als hij perfect gelukkig is.

De staart: het grote misverstand

“Beweeg je staart, dan ben je tevreden” is waarschijnlijk de gevaarlijkste mythe in de hondenwereld. Een bewegende staart geeft maar één ding aan: emotionele activering. Het kan vreugde zijn, ja, maar ook opwinding, frustratie of spanning. Honden bewegen ook hun staart voordat ze bijten.

Om je lezen te verbeteren, let op drie dingen:

• Snelheid en breedte: een langzame, brede en losse veeg, die vaak de hele kont trekt, is de klassieke ontspannen en tevreden hond. Een snelle, korte en vibrerende beweging, met een stijf lichaam, geeft een hoge activering aan die slecht kan aflopen.
• Altura: als algemene regel, hoe hoger de staart ten opzichte van zijn natuurlijke positie, hoe meer opgewonden of zelfverzekerd de hond is; hoe lager of tussen de poten, hoe meer angst of onzekerheid hij voelt.
• Dirección: klinkt als science fiction, maar er zijn studies (gepubliceerd in het tijdschrift Current Biology door het team van Vallortigara en Siniscalchi) die erop wijzen dat honden de neiging hebben om hun staart meer naar rechts te bewegen bij aangename prikkels en meer naar links bij negatieve prikkels.

Let op de morfologie: bij krulstaarthonden zoals de Pug, met een afgesneden staart of met een van nature lage staart zoals de haas, is dit communicatiekanaal beperkt.

Oren en hoofd

De oren zijn een geweldige thermometer, altijd vergelijkend met de natuurlijke positie van je hond:

• Neutrale en ontspannen positie: is rustig.
• Earen naar voren: interesse, aandacht, alertheid.
• Earen naar achteren of vast aan het schedel: angst, ongemak of kalmering (“ik wil geen problemen”).

Nogmaals, de anatomie bepaalt: bij een Duitse herder kun je de oren op afstand lezen, maar bij een Cocker Spaniel met lange, afgelegen oren zijn de veranderingen veel subtieler en je moet je richten op de basis van het oor, niet op het puntje. Het hoofd spreekt ook: het aan de kant draaien bij iets dat je dwarszit is een klassiek teken van kalmte, geen minachting.

Ogen en blik

Opvoeders spreken van “zachte ogen” en “harde ogen”, en zodra je het een keer ziet, vergeet je het niet meer:

• Zwakke ogen: ontspannen oogleden, zachte blikken, soms half geslagen.
• Harde ogen: stil staar, koud, met bevroren lichaam. Het is een ernstig teken; een harde, aanhoudende blik kan voorafgaan aan een grommen of iets ergers.
• “Whale’s Eye”: is wanneer de hond zijn hoofd draait maar blijft kijken naar de prikkel, met de witte maan in zijn oog. Het is een duidelijke indicator van angst en spanning. Heel typisch wanneer iemand een hond omhelst die niet omhelst wil worden of bij zijn bot komt.
• Wegkijken: is verre van “pasotisme”, het is een beleefde manier om de spanning te verlagen.

Een merkwaardige nuance: bij werkrassen als de Border Collie is de intense, vaste blik onderdeel van hun herdersrepertoire en impliceert geen agressie.

Mond en gezichtsuitdrukking

De mond van een ontspannen hond is licht open of dicht zonder spanning, met de hoeken los.

• Slaaploze zucht: honden blaffen om zichzelf te kalmeren in gespannen situaties (en zelfs om anderen te kalmeren).
• Je snuit likken zonder voedsel in zicht: Snelle snuiteren door de neus of lippen zijn een teken van ongemak of angst, niet van liefde.
• Mond gesloten met een klap en hoeken achteruit: spanning, angst, een hond die rustig zucht en plotseling zijn mond sluit zegt dat er iets veranderd is.
• “Onderdanige glimlach”: sommige honden tonen hun voortanden met een zachte houding en kronkelen van smaak; het is een vriendelijke kalmering.

Bij brachycephale rassen zoals de Bulldog Francés, maken de permanente rimpels en de gebruikelijke ademhaling het moeilijker om het gezicht te lezen, dus geef meer gewicht aan het lichaam en de staart.

Lichamelijke houding: waar het gewicht ligt

De verdeling van het lichaamsgewicht is een van de meest betrouwbare signalen:

• Een ontspannen hond lijkt van rubber.
• Gewicht naar achteren, geschuurd of gekrompen lichaam: bang, wil weg, de hond probeert kleiner te lijken.
• Voorwaarts gewicht, stijf lichaam, in spanning: veel belangstelling… of offensieve intentie, gecombineerd met hardnekkige blik, slechte zaak.
• Speelbuiging: borst op de grond, kont omhoog, staart kloppend. Het is de universele uitnodiging tot het spel en het teken dat wat er daarna komt (al bevat het theatrale grommen) een grapje is.
• Voorbeen opgeheven: in de meeste honden geeft onzekerheid of twijfel aan. Vizsla
• Haarscheurtje (pylorectie):, de haartjes op de rug wijzen op activering, maar niet altijd negatief: het kan opwinding of intense interesse zijn. Het is onvrijwillig, zoals onze kippenvel.
• Een hond die bevriest met een bot tussen zijn poten geeft je de laatste beleefde waarschuwing.

Tekenen van kalmte en stress: de taal van vrede

De Noorse opvoedster Turid Rugaas populaireerde het concept van “kalmte signalen”: gedragingen die honden gebruiken om spanning te verlagen, conflicten te voorkomen en zichzelf te kalmeren.

1. Gebabbel uit de context.
2. Je snuit likken of je tong snel uitsteeken.
3. Je hoofd of je hele lichaam andersom draaien.
4. Plotseling de grond ruiken, zonder dat er iets interessants is.
5. In een bocht naderen in plaats van in een rechte lijn (zo begroeten goed gesocialiseerde honden).
6. Schudden alsof je nat bent, zonder nat te zijn: meestal het einde van een moment van spanning, een “reset”.
7. Verplaatsen in slow motion of stilstaan.
8. Zitten of liggen met je rug naar beneden.

Als uw hond meerdere van deze signalen in een reeks gebruikt (bijvoorbeeld: gauw, likken op de snuit en wegkijken terwijl een kind hem omhelst), vertelt hij u dat hij zich niet prettig voelt.

Waarschuwingssignalen: de ladder van agressie

Gedragsdeskundigen beschrijven agressie als een ladder: de hond begint met subtiele signalen (kalm, wegkijken), klimt naar duidelijke signalen (stijfheid, walvisoog, bevriezen), geeft dan duidelijke signalen (gruilen, tanden laten zien, met de snuit markeren) en bijt pas aan het einde.

Hier komt de belangrijkste regel uit het hele artikel: straf nooit grommen.. Het grommen is zeer waardevolle informatie, je vroege alarmsysteem. Als je een hond straft omdat hij gromt, verdwijnt zijn ongemak niet: Verwijder gewoon de advertentie. Het resultaat is de beroemde hond die “zonder waarschuwing heeft gebeten”. Als je hond gromt, trek dan de druk af, analyseer wat de oorzaak is en raadpleeg als het terugkomt een dierenarts of een diergeneeskundige.

Samenvattende tabel: vier basistaten

Tips om vanaf vandaag te oefenen

• Bestudeer je hond rustig: onthoudt je neutrale houding van staart, oren en lichaam als je thuis op je gemak bent.
• Speel de commentator: in het park, vertelt mentaal wat je ziet (“gewicht achter, lage staart, lik op de snuit”).
• Respecteer het ‘nee’: als hij wegkijkt, draait of zich afwendt van een interactie, laat hem eruit.
• Bescherm hem tegen andere mensen. veel honden tolereren knuffels, weinigen genieten ervan.
• Leer kinderen de drie basis signalen: hond die wegloopt, hond die bevroren is en hond die gromt = je wordt met rust gelaten.
• Video opnemen. de situaties die je twijfels wekken (groeten tussen honden, abrupt spel) en bekijk ze in slowmotion: je ziet signalen die rechtstreeks ontsnappen.

Algemene fouten bij het spelen van je hond

• Vertaal “hij beweegt zijn staart” als “het is vriendelijk”. is activering, geen sympathie.
• Interpreteer stresssignalen als ‘schuldgevoel’. Het beroemde “schuldige gezicht” (achterovergeboeide oren, krommend lichaam, sluipende blik) is verzachting voor je woede, geen moreel berouw.
• Om te denken dat de buik omhoog altijd vraagt om strelen. Soms wel; soms is het een teken van onderwerping dat zegt “Ik ben geen bedreiging, stop alsjeblieft”. Als het lichaam gespannen is en de staart de buik bedekt, is het geen uitnodiging.
• Bestraffing van advertenties, stil het alarm, niet de brand.
• Het ras en het individu negeren. Krullende staarten, gevallen oren, platte gezichten en afgesneden staarten veranderen de ‘grammatica’ van elke hond.
• De pijn vergeten. Een plotselinge verandering in lichaamstaal (irritabiliteit, contact vermijden, een gebied likken) kan een medisch probleem zijn.

Vaak gestelde vragen