Iedere keer een hond wassen: de definitieve gids voor haarsoort

Ik weet zeker dat het je is overkomen: Je hond komt terug van de wandeling en ruikt naar glorie (ironisch genoeg) en je wordt overvallen door de oude twijfel… Hoe vaak moet ik een hond wassen?, elke week? Eén keer per maand? Alleen als het ruikt? Als je het aan vijf mensen vraagt, krijg je vijf verschillende antwoorden. En het is normaal: Er is geen enkele frequentie die voor alle honden geldt, omdat de respons vooral afhankelijk is van hun haarsoort, hun levensstijl en hun huidstoestand.

Het goede nieuws is dat er duidelijke rangen zijn die door dierenartsen en organisaties zoals de American Kennel Club (AKC) worden ondersteund. In deze handleiding geven we je ze allemaal, gesorteerd op mantelsoort, met een snel referentietabel, de meest voorkomende fouten en een stapsgewijze handleiding om de badkamer te stoppen met een veldslag in je badkamer.

Een eerlijke waarschuwing voordat je begint: als je hond dermatitis, allergieën, jeuk of andere huidproblemen heeft, moet de frequentie en shampooing door je dierenarts worden bepaald. Alles wat je hier leest geldt voor gezonde honden.

Het snelle antwoord: tussen één keer per maand en een paar keer per jaar

Voor een gezonde volwassen hond komen de meeste dierenartsen en kanine kappers overeen met een oriënterend een bad elke 4 tot 6 weken-bereik, aangepast op basis van de mantel en wat wordt aangetast. De AKC vat het heel comfortabel samen: geef uw hond een bad als hij niet langer “knuffelbaar” is, en houd er rekening mee dat, afhankelijk van het geval, de redelijke haak varieert van een wekelijkse bad (haarloze rassen of een veterinaire voorschrift) tot slechts een paar keer per jaar.

Hier is het snel referentietabel per haartype:

Een Beagle die in een flat woont en op de stoep loopt, heeft niet hetzelfde nodig als iemand die elk weekend in het veld ronddraait.

Hoe vaak je een hond moet wassen, afhankelijk van zijn haarsoort

De mantel is de belangrijkste factor in de beslissing.

Kortharige honden: degenen die het minste toilet nodig hebben

Korte en aan het lichaam gehechte mantels, zoals die van de Beagle of de Bóxer, vangen weinig vuil en blijven vrij schoon op zichzelf. Een bad elke zes tot acht weken is meestal meer dan voldoende, en veel van deze honden kunnen nog langer tussen badingen doorbrengen als ze niet stinken en niet vuil zijn. Tussen bad en bad verwijdert een wekelijkse borstel met een rubberen knop dood haar en verdeelt het natuurlijke vet, de beste shampoo die uw hond heeft.

Tweelaagse honden: minder bad en veel meer borstel

Dubbellaagrassen zoals de Husky Siberiano of de Golden Retriever hebben een wollige binnenste laag die hen van kou en hitte beschermt, en een buitenste laag die water en vuil afstoot. Dat systeem werkt dankzij de natuurlijke oliën van de huid: Als je ze verwijdert door ze te veel te wassen, verpest je de isolatie en kan dat droogheid en jeuk veroorzaken. Daarom beveelt de AKC aan badruimtes tussen elkaar te houden (elke 4-8 weken, afhankelijk van de hond) en vaak te poetsen, vooral in de moeders van de lente en de herfst, wanneer ze de binnenste laag met een handvol loslaten. Bij deze rassen is een goed drogen na het bad bijna net zo belangrijk als het bad: De binnenste laag houdt veel water vast.

Langharige honden: regelmatig wassen om knopen te voorkomen

Lange, zijden mantels, zoals die van de Yorkshire Terrier, worden gemakkelijk vuil en verstrengeld. Hier stijgt de frequentie: elke 3-4 weken is het gebruikelijk, altijd vergezeld van bijna dagelijks poetsen om matten en knopen te voorkomen.

Krulharige of wolharige honden: de meest veeleisende

De Caniche en de Bichón Frisé laten nauwelijks haar vallen, wat geweldig is voor je bank, maar het heeft een tegenhanger: het dode haar raakt vast in de krul, verzamelt vuil en vervinkt. Deze rassen hebben elke 3-4 weken een bad nodig en regelmatig professionele trimming of verzorging. Als het te lang wordt gelaten, komt de appelslijm op de huid terecht en de oplossing is uiteindelijk scheren, iets wat geen hond (en geen eigenaar) leuk vindt.

Honden zonder haar: de meeste badvragen

Het lijkt tegenstrijdig, maar de rassen zonder haar, zoals de Chinese Crestado of de Xoloitzcuintli, zijn van de meest veeleisende in hygiëne: zonder mantel die hen beschermt, hun huid accumuleert vet en vuil rechtstreeks, en bedankt een weeklijkse bad met een zacht product, naast bescherming tegen de zon en de kou.

Factoren die de vergelijking veranderen

Behalve het haar, zijn er omstandigheden die het volgende bad vervroegen of vertragen:

• Levensstijl een hond die in rivieren bad, zich in de modder werpt of sport met je doet, zal vaker een bad nodig hebben dan een burger op een bank.
• Huidproblemen: met dermatitis, allergieën, seborrhea of schimmels, kan de dierenarts medicinale shampoos aanwijzen met specifieke frequenties, soms zelfs twee baden per week tijdens een behandeling.
• Allergieën thuis: Als iemand in de familie allergisch is, helpt vaker (weeklijks, met een zeer milde shampoo) een bad te geven aan de huidvlekken en omgevingsallergenen.
• Cachorros: wordt in het algemeen aanbevolen om minstens 8 weken te wachten op het eerste shampoo-bad, en veel dierenartsen wachten liever tot de vaccinatieschema vooruit is.
• Oudere honden: hebben meestal minder volledige badkamers nodig, maar ze zijn dankbaar voor plaatselijke hygiëne (hondentoiletten, beenwassen) en warm water, omdat ze de temperatuur slechter reguleren.

Hoe je je hond stap voor stap kunt baden

De frequentie is belangrijk, maar het “hoe” is net zo belangrijk.

1. Borsel voordat je nat wordt. verwijdert dode haren en ontknoopt knopen in het droge.
2. Gebruik warm water. is niet koud en niet warm: de huid van de hond is gevoeliger dan de onze en het zeer hete water droogt het uit (en veel honden zijn er bang voor).
3. Speciale shampoo voor honden, altijd. De pH van hun huid is anders dan die van mensen, dus je shampoo of gel, hoe zacht ook, is niet geschikt voor hen en kan irriteren.
4. Lava van de nek naar achteren en laat het hoofd voor het einde, het vermijden van ogen en de binnenkant van de oren.
5. Verduidelijk meer dan je nodig vindt. Shampoo overblijfselen zijn een van de meest voorkomende oorzaken van jeuk na het baden.
6. Droog je geweten. Eerst handdoek, en in dichte of lange mantels, droger bij lage temperatuur en op afstand.
7. Druk en het is positief. Beloningen, spel en kalmte: de positieve associatie van vandaag is het gemakkelijke bad van binnen een maand.

Algemene fouten bij het baden van een hond

• Hij wordt wekelijks gewassen “om schoon te zijn”. Behalve voor dierenartsindicatie of haarloze rassen verwijdert overmatig baden de beschermende talg en veroorzaakt het droogheid, jeuk en meer geur in de middellange termijn (geïrriteerde huid ruikt slechter, niet beter).
• Mensen shampoo gebruiken, zelfs als het een baby shampoo is. De pH komt niet overeen met die van de hondenhuid en kan deze irriteren en onbeschermen.
• Water zet ze samen en maakt ze tot matten.
• Verhelderen en halverwege drogen. Restjes zeep en vocht in de binnenste laag zijn het perfecte recept voor dermatitis en permanente ‘natte hond’ geur.
• Water in de oren gooien. Beschermt de oren tijdens het baden en droogt ze daarna; vocht in het gehoorkanaal bevordert otitis, vooral bij honden met vallen oren.
• Een hond met een dubbele mantel scheren om hem minder te wassen. Zijn mantel is zijn isolatie tegen kou en hitte; scheren schaadt zijn thermoregulatie en groeit niet altijd goed terug.
• Als je alleen maar de badkuip aanraakt om hem te dwingen, wordt elke bad erger.

En fout nummer één: volg elke tabel (ook die van ons) letterlijk en negeer wat de huid van je hond zegt. Als er tussen badplaatsen littekens, prikkels, roodheid of een aanhoudende stank verschijnt, bedek het dan niet met meer badplaatsen: dat is een reden om de dierenarts te bezoeken.

Vaak gestelde vragen