Cómo cambiar el pienso de tu perro sin problemas digestivos

Je opent de nieuwe zak, je vult de voederbak en je hond eet hem graag op. Twee dagen later herinnert de slaapkamer tapijt je eraan dat de haast in het voeden van honden duur is. Als u denkt aan verander de voeding van je hond– omdat het uw verjaardag is, omdat de dierenarts het heeft aanbevolen of omdat u gewoon op zoek bent naar iets beters – is er een goede manier om het te doen en vele manieren om diarree, braken en gas te veroorzaken. In deze handleiding leg ik uit wat de dierenartsen aanbevelen als overgangsregeling, hoe u dit kunt aanpassen als uw hond een gevoelige maag heeft en wat u moet doen als er iets in de weg kronkelt.

Waarom kun je de voeding niet meteen veranderen?

Het spijsverteringsapparaat van je hond is geen universele splijtmachine, het is een ecosysteem. In zijn darmen leven miljoenen bacteriën – de microbiota – die gespecialiseerd zijn in het precies verteren van wat hij elke dag eet. Zijn spijsverteringsenzymen zijn ook “gekalibreerd” voor de eiwitten, vetten en vezels van zijn gebruikelijke voer.

Als je van dag tot dag van voedsel verandert, komt die machine nieuwe ingrediënten tegen die ze niet efficiënt kan verwerken. Het resultaat wordt beschreven door zowel American Kennel Club als de referentieportaals: gastro-intestinale stoornissen in de vorm van diarree, braken, gas en verlies van eetlust. Het is niet dat nieuw voer slecht is, het is dat de darm tijd nodig heeft om de juiste enzymen te maken en de microbiota zich te herstructureren.

Daarom is het de standaard aanbeveling van de dierenarts om de overstap te maken naar de geleidelijk, gedurende ten minste 5 tot 7 dagen-vorm, waarbij beide voedingsmiddelen in geleidelijk veranderende verhoudingen worden gemengd, zodat het spijsverteringsstelsel zich aanpast zonder schokken en je op tijd kunt zien of het nieuwe voedingsmiddel niet prettig is.

Hoe je de voeding van je hond in 7 dagen kunt veranderen: de methode die werkt

Dit is de klassieke richtlijn die de AKC en de meeste dierenartsen aanbevelen voor een gezonde volwassen hond. Het idee is simpel: je begint met een klein deel van het nieuwe voer en je verhoogt de verhouding elke twee dagen.

Om de theorie makkelijk in de praktijk te brengen, moet u de volgende tips toepassen:

• Meng de twee voedingsmiddelen goed in dezelfde voedingsbak, je serveert ze niet apart. Veel honden selecteren de croquettes die ze het liefst hebben en de verhoudingen onbalanseren.
• Houd dezelfde totale dagelijkse hoeveelheid. Als je hond 300 g per dag eet, dan zijn er op dag 1 225 g van het oude en 75 g van het nieuwe.
• Respecteer tijdstippen en aantal opnames. De transitie is al nieuw genoeg; het is niet het moment om ook de routines te veranderen.
• Geen nieuwe prijzen of restjes die week. Als er diarree optreedt, moet je weten dat de enige variabele die veranderd is, voer is.
• Controleer de ontlasting elke dag. Dierenartsen gebruiken fecale weegschaal waar het ideaal is een stevige maar niet hardnekkige poep, met een bepaalde vorm.
• Fris water altijd beschikbaar, vooral als je van nat voer naar droog voer gaat, dat veel minder hydrateert.

Als de ontlasting op dag 7 normaal is, de eetlust goed is en er geen braken of overmatige gassen zijn, is de overgang voorbij: gefeliciteerd.

Gevoelige honden, puppies en rassen met een gevoelige maag

Het 7-daagse schema werkt voor de meeste, maar niet voor iedereen.

• Honden met een gevoelige maag of gediagnosticeerde voedselallergieën. Rassen als de Pastor Alemán of de Bóxer hebben een welverdiende reputatie van delicate spijsvertering, en bij hen is het raadzaam om langzaam te gaan.
• Cachorros. Hun spijsverteringssysteem is onvolwassen en elke plotselinge verandering beïnvloedt hen meer.
• Oudere honden, die de veranderingen meestal slechter tolereren en vaak overgaan op een senior voer met een ander vezel- en calorieprofiel.
• Heel drastische veranderingen in het dieet: van voeder naar nat voedsel, van een recept met kip naar een recept met vis, of naar diëten met heel verschillende vetniveaus.
• Broekhoofdrassen zoals de Bulldog Francés, gevoelig voor luchtstoot en gassen, waar een slecht gedragen verandering vooral wordt waargenomen (en gerookt).

Aan de andere kant zijn er professionele slokers zoals de Labrador Retriever, die elke nieuwe maaltijd enthousiast accepteren.

Een aparte vermelding verdienen de gigantische rassen zoals de Gran Danés, met een hoger risico op buikwring: In deze studies moet elke verandering in voeding rustig worden gedaan, in verschillende kleine porties per dag en intense lichaamsbeweging onmiddellijk na het eten worden vermeden. En bij mini-honden van het type Yorkshire Terrier, vaak selectiever met voedsel, is de sleutel vaak geduld: Een langzame overgang is beter dan een wilspuls met de voerbank.

Waarschuwingssignalen: waar te letten tijdens de overgang

Tijdens de overgang is een bepaald spijsverteringsgeluid normaal: wat zachtere ontlasting, wat extra gas, een regelmatige eetlustdag.

• Vloeibare of bloederige diarree.
• Herhaaldelijk braken(meer dan één of twee isolaten).
• Apatie of buikpijn: gebogen houding, gespannen buik, klaagt bij aanraking.
• Volledige afwijzing van voedsel gedurende meer dan 24 uur.
• Jeuk, roodheid van de huid of oren, die kunnen wijzen op een negatieve reactie op het nieuwe voedsel.

Als er licht ongemak optreedt, is het protocol dat door dierenartsen wordt aanbevolen eenvoudig: ga een stap terug. in de verhoudingen (of aan het oude voer 100% indien nodig), wacht tot de ontlasting normaal is en hervat de langzamere overgang.

Als de diarree of braken langer duurt dan een paar dagen, er is bloed, of je hond is vervallen, stop met experimenteren en ga naar de dierenarts.. Soms is het probleem niet de overgang maar het voedsel zelf (een intolerantie, bijvoorbeeld) of iets dat niets met het voedsel te maken heeft.

Wanneer het zin heeft om van gedachten te veranderen (en wanneer niet)

Als je hond gezond is, een goed gewicht heeft, glanzend haar heeft en stevige ontlasting heeft, dan werkt zijn huidige voer.

1. Verandering van levensfase. Van pup tot volwassene (ongeveer 12 maanden bij kleine en middelgrote rassen, later bij grote rassen) en van volwassene tot senior.
2. Diëten voor de nieren, allergieën, overgewicht, spijsvertering… hier is het advies van je dierenarts, ook over hoe je overstapt.
3. Zichtbare problemen met het huidige diervoeder: aanhoudend zachte ontlasting, jeuk, doof haar, voortdurend gas of voortdurende afwijzing van voedsel.
4. Veranderingen in gewicht of activiteitsniveau: gesteriliseerd, meer of minder beweging, beginnend overgewicht.
5. Herroeping van het product of wijziging van de formule van de fabrikant. Soms moet je snel veranderen: vraag je dierenarts dan om een afgekort schema en houd je dubbel in de gaten.

Bij het kiezen van nieuw voer, kijk op de etikettering of het een volwaardig voedsel is voor de levensfase van uw hond (normen zoals AAFCO of FEDIAF garanderen dat het al zijn voedingsbehoeften dekt) en als u twijfelt over verschillende opties, kent uw dierenarts uw hond beter dan welke advertentie dan ook.

Algemene fouten die de overgang verpesten

• Verander in een klap “omdat totaal, is alles wat ik denk”. is de grootste oorzaak van vermijdbare diarree.
• De oude zak tot aan het eind haasten. Als er geen reserves van het oude voer overblijven, kun je niet mengen.
• Opgeven op dag twee. Een hond die minder graag snuift en eet, weigert het nieuwe voer niet; hij evalueert het.
• Verhullen van het nieuwe voer met soep, kaas of restjes. Je hebt hem net geleerd dat als hij wacht, er iets beters komt.
• Verschillende dingen tegelijk veranderen: nieuw denken + nieuwe prijzen + nieuwe tijd = onmogelijk om te weten wat de diarree heeft veroorzaakt.
• Vergeet de hoeveelheden van de fabrikant. Elk voer heeft een andere calorie-dichtheid; een portie van “het zelfde beetje als altijd” kan 20% meer calorieën opleveren zonder dat je het beseft.
• Niets opschrijven. Een briefje op je mobiel met de dag van overstap en stoelstatus geeft je objectieve informatie als je de dierenarts nodig hebt.

Vaak gestelde vragen

Dit artikel is informatief en vervangt niet het advies van uw dierenarts, die uw hond’s geschiedenis en behoeften het best kent.