¿Por qué ladra tu perro? Tipos de ladrido y cómo gestionarlos

Jest 11:00 w nocy, twój pies zaczyna szczekać w korytarzu, a ty zastanawiasz się, raz jeszcze, dlaczego mój pies szczeka? czy tam nic nie ma. Krótka odpowiedź: Bo coś ci mówi. Łyk jest ich głównym narzędziem komunikacji, i nie istnieje jeden łyk, ale wiele różnych rodzajów z różnymi znaczeniami. Dobrą wiadomością jest to, że jak tylko nauczysz się ich rozróżniać, zarządzanie nimi jest o wiele łatwiejsze niż się wydaje. W niniejszym poradniku wyjaśniamy, co oznacza każdy rodzaj szczekania, jak rozpoznać je po brzmieniu i kontekście oraz co robić (i czego nie robić) w każdym przypadku, zgodnie z zaleceniami weterynarzy i nauczycieli.

Dlaczego mój pies szczeka – krótka odpowiedź

Psy szczekają, bo to ich naturalny sposób wyrażania siebie: ostrzegają, proszą, pozdrawiają, protestują i wyładowują emocje. Co ciekawe, ich dzikie przodkowie prawie nie szczekają; dorosłe wilki robią to niewiele i prawie tylko jako alarm. Podczas udomowiania psy rozwinęły znacznie szerszy repertuar szczekania, prawdopodobnie dlatego, że okazało się to dla nich bardzo przydatne w komunikacji z nami. To znaczy: Twój pies szczeka, głównie dla ciebie..

Dlatego celem nigdy nie powinno być, aby pies nigdy nie szczekał (byłoby to jak proszenie człowieka, aby nie mówił), ale zrozumieć wiadomość i zmniejszyć nadmierne lub problematyczne szczekanie. Każdy szarpanie ma powód, a powód jest kluczem do leczenia: Nie radzisz sobie z terytorialnym szarnięciem tak samo, jak ze znudzeniem lub lękiem. Błąd w przyczynie jest powodem numer jeden, dla którego “nic nie działa”.

Osiem rodzajów szczekania i jak je rozpoznać

Behawioralni weterynarze zazwyczaj klasyfikują szczekanie według jego funkcji.

Do tej listy można dodać społecznie ułatwione szczekanie i kompulsywne szarpanie, powtarzający się szarpanie bez wyraźnego wyzwalacza, które często towarzyszy innym stereotypowym zachowaniom, takim jak krążenie w kółko, i wymaga profesjonalnej oceny.

Jak rozszyfrować szarpanie: ton, rytm i ciało

Czy można “przetłumaczyć” szczekanie? W dużym stopniu tak. Badania nad komunikacją akustyczną psów, takie jak badania grupy etologii Uniwersytetu Eötvös Loránd w Budapeszcie, wykazały, że ludzie są w stanie zidentyfikować emocjonalny kontekst szczekania (zagrożenie, strach, zabawa, samotność) ponad przypadkowo, nawet bez patrzenia na psa. Klucze są trzy:

• W tonie: głębokie szczekanie zwykle oznacza ostrzeżenie lub zagrożenie (“nie zbliżaj się”); wysokie są związane z pozytywnymi emocjami, podnieceniem lub prośbą.
• Dźwięk: im szybszy i kontynuowany jest wybuch, tym większa jest pilność lub aktywacja psa.
• Język ciała: ten sam szczekanie oznacza różne rzeczy z sztywnym ciałem i pokręconymi włosami niż z pokłonami gry i luźnym ogonem.

Poświęć kilka dni na obserwację swojego psa jak detektywa: odnotowuj, kiedy szczeka, co, jak brzmi i co z tego wyniknie. Ten mały dziennik jest lepszy niż każda sztuczka, ponieważ dokładnie powie ci, jakiego rodzaju szczekanie masz przed sobą.

Jak radzić sobie z każdym rodzajem szczekania

Złota zasada jest zawsze taka sama: identyfikuje motywację i działa na jej podstawie, nie o objawie. Oto wskazówki, które najlepiej działają w zależności od typu:

Terytorialny i alarmowy wrzask

• Zarządza otoczeniem:, jeśli szczeka przez okno, ogranicza dostęp wizualny przez przezroczyste płytki winylowe lub poprzez przekształcanie przestrzeni.
• Zdesensyfikuj dzwonek: wprowadza dźwięk (lub dźwięk) na niskim poziomie i nagradza spokój, podnosząc intensywność bardzo stopniowo.
• Daj mu alternatywę. uczy go, że kiedy ktoś puka do drzwi, jego zadaniem jest pójść do łóżka i czekać na nagrodę.
• Dzięki pierwszemu ostrzeżeniu (“dobrze, już widzę”) i przekierowuje. Pastor Alemán

Błyskawiczne żądanie uwagi

• Wycofuj nagrodę: jeśli szczeka, żeby coś dostać, a dostaje, masz wytrenowany szczekanie. Kiedy szczeka, aby prosić, całkowicie go zignoruj: nie patrząc na niego, nie mówiąc do niego, nie dotykając go (dla psa, nawet szarpanie jest uwagę).
• Nagroda za milczenie:, gdy tylko zamknie się na kilka sekund, poproś go o “siedź” i wtedy daj mu to, czego chciał.
• Przygotuj się na eksplozję zagłady: w pierwszych dniach będzie szarpał głośniej i głośniej, zanim się podda.

Łałka z nudności

• Więcej ćwiczeń: wysokiej jakości spacery z czasem na węchanie, aktywną grę, bieganie.
• Więcej pracy umysłowej: Kong-typowe zabawki do napełnienia, matki węchowe, żucia i krótkie sesje codziennego treningu.
• Jeśli spędzasz wiele godzin sam, zorganizuj sobie spacer lub przedszkole kilkanaście dni w tygodniu.

Bark frustracji (pas, ogrodzenie)

• Zwiększaj odległość z bodźcem, aż twój pies zobaczy go bez wybuchu, i nagradzaj spokój na tej odległości.
• Unikaj pozdrowień z napiętym pasem: napięcie wywołuje frustrację.
• Jeśli reakcyjność na pasie jest intensywna, pracuj z pozytywnym wychowawcą psów; jest to jeden z problemów, w których wcześniej zauważasz profesjonalną pomoc.

/Błyszczący ze strachu separacyjnego.

To jest wyjątkowy przypadek: Pies się nie źle zachowuje, tylko źle się bawi. Zazwyczaj zaczyna się w ciągu kilku minut od samotności i może towarzyszyć pęknięciem drzwi i okien, tchnieniem, ślinieniem lub oddawaniem moczu. Poważne leczenie obejmuje stopniowe odczuwanie(długo trwające nieobecności, które nie pozwalają psu się zdenerwować), dyskretne rutyny wyjścia i, w umiarkowanych lub ciężkich przypadkach, wsparcie lekarza weterynarii specjalizującego się w zachowaniu, który może ocenić leki wspomagające. Wideo z kamerą jest bardzo przydatne do potwierdzenia diagnozy.

Metoda “milczenia”: krok po kroku

Nauczenie sygnału ciszy jest jednym z najbardziej użytecznych narzędzi, które istnieją, a szpitale weterynaryjne, takie jak VCA, zalecają to.

1. Wywołuje kontrolowane szczekanie(np. z dzwonkiem) lub czekać, aż naturalnie zabrzmi.
2. Pozwól, że zacznę jeść dwa lub trzy razy i przybliż do nosa bardzo smaczną nagrodę. Kiedy go wyczujesz, przestaniesz jeść: fizycznie niemożliwe jest jednoczesne węchanie i łakanie.
3. W chwili, gdy się uciszy, wypowiedz swoje kluczowe słowo (“milcz”, “ciszy”) spokojnym głosem i daj mu nagrodę.
4. Powtarzaj w krótkich sesjach, stopniowo wydłużając sekundy ciszy przed nagrodą: najpierw 2, potem 5, następnie 10…
5. Kiedy już się nauczysz, zacznij używać słowa przedtem do nauczania nagrody, a potem ćwicz w coraz trudniejszych sytuacjach.

Ważne: wypowiedz sygnał tylko raz. i spokojnie. Powtarzanie: “Cicho, cicho, cicho!” coraz głośniej tylko potwierdza, że także ty barkujesz.

Więcej psów i mniej szczekających

Tak, bardzo. Genetyka wyznacza wyraźne trendy, ponieważ przez wieki wybieraliśmy psy według głosu. Szczenięta takie jak Beagle zostały wyhodowane do “śpiewania” podczas szukania, a ten charakterystyczny wył jest standardowy. Psy pasterskie takie jak Pasterz szetlandzki używały głosu do poruszania bydłem i ostrzegania pasterza, a wielu terierów, takich jak Yorkshire Terrier, zachowało instynkt alarmowy z czasów łowców szczurów. Wśród małych psów towarzyskich Chihuahua cieszy się zasłużoną sławą nieustannego czuwania: Niewielki, dużo do powiedzenia.

Na drugim krańcu znajduje się Basenji, znany jako “pies, który nie szczeka”: ze względu na niezwykły kształt jego jamy kręgowej emituje rodzaj skrzypienia lub jodla zamiast klasycznego szczekania.

Morał jest podwójny. Po pierwsze, jeśli cenisz milczenie, dowiedz się o skłonności głosowej rasy przedtem do wyboru psa. Po drugie, jeśli chodzi o rasę gadającą, bądź realistą. Możesz zmniejszyć i skierować szczekanie, ale proszenie psa, aby nie mówił, nigdy nie jest sprzeczne z jego naturą.

Powszechne błędy pogarszające je

• Ponadto kara zwiększa stres, a stres zwiększa szarpanie.
• Nieświadomie wzmacniając. Patrzenie na niego, dotykanie go lub rozmowa z nim, gdy szczeka o uwagę, to zapłacić mu za szczekanie, nawet jeśli tylko po to, aby go wyrzucić.
• Naszyjniki. Wyładowania są awersyjne i są zakazane lub ograniczone w kilku krajach; te z cytronelu lub ultradźwięków, według samych weterynarzy, często tracą skuteczność, ponieważ pies uczy się rozróżniać, kiedy nosi naszyjnik, a żaden z nich nie rozwiązuje przyczyny.
• Chordektomia, czyli “dewowalizacja”. Operacja psa w celu powstrzymania go od szczekania jest okaleczeniem zakazanym przez Europejską Konwencję o ochronie zwierząt domowych, ratyfikowaną przez Hiszpanię.
• Być niecierpliwym. Jęczenie wzmacnia się przez miesiące lub lata; nie zniknie w ciągu dwóch dni.
• Leczyć objaw bez przyczyny. Uciszanie znudzonego lub zdenerwowanego psa bez zaspokajania jego potrzeb tylko przesuwa problem do niszczenia, kompulsywnego latania lub innych gorszych zachowań.

Kiedy iść do weterynarza

Zrób wizytę u weterynarza, jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów:

• Nagła zmiana: pies, który nigdy nie lał i zaczyna to robić (lub odwrotnie) bez zmian w jego rutynie.
• Starsze psy, które wykrzykują w nocy lub wyglądają na zdezorientowanych: może to być zaburzenie funkcjonowania poznawczego (“Alzheimer psów”), również utrata słuchu lub wzroku, a istnieją leczenia, które poprawiają ich jakość życia.
• Kompulsywne szczekanie bez spustu, z powtarzającymi się przejażdżkami lub ściganiem cieni.
• Podejrzenie o lękach związanych z separacją, intensywny strach lub agresywność: tutaj wskazany jest weterynarz etolog lub wychowawca specjalizujący się w modyfikacji zachowania za pomocą pozytywnych metod.

Wyeliminowanie przyczyny medycznej jest zawsze pierwszym krokiem do rozwiązania problemów behawioralnych.

Częste pytania