Atragantamiento y RCP en perros: cómo actuar en una emergencia

Twój pies bawi się piłką i nagle przestaje robić hałas. Przyciąga stopę do pyska, otwiera usta bez wchłaniania powietrza i patrzy panicznie. W całkowitym zablokowaniu drogi powietrznej wszystko decyduje się w ciągu kilku minut, i nie ma czasu na szukanie podręcznika: Albo wiesz, co robić, albo nie. Dlatego znajomość CPR u psów(resuscytacja sercowo-płucna) i manewru odgryzania psa jest prawdopodobnie najkorzystniejszą rzeczą, jaką nauczysz się jako właściciel.

W tym przewodniku wyjaśniamy, stosując weterynaryjne instrukcje RECOVER (międzynarodowy standard reanimacji psów i kotów), jak rozpoznać prawdziwe uduszenie, jak działać w zależności od wielkości psa, jak wykonać kompresje i oddychania, jeśli straci przytomność, a także, szczerze mówiąc, czego można się spodziewać po tych manewrach.

Jak dowiedzieć się, czy twój pies naprawdę się dusi?

Pierwsza zasada jest sprzeczna z intuicją: jeśli twój pies kaszle mocno, powietrze przechodzi. Kaszel jest skutecznym mechanizmem obronnym, a pies kaszlujący i kurczący zwykle sam rozwiązuje problem. W takim przypadku zachowaj spokój, nie wkładaj ręki do ust i daj mu kilka sekund: przerywanie może pogorszyć sytuację.

Niebezpieczne uduszenie, z całkowitą lub niemal całkowitą blokadą, ma inny wygląd.

• Cichość lub głośne hałasy podczas próby oddychania (stridor), zamiast otwartego kaszlu.
• Ogrzebanie nosa lub jamy ustnej stopami, zdesperowany, albo obrywaj twarz o ziemię.
• Stanowisko “trójkąta”: przednie nogi otwarte, szyja wyciągnięta, próbując dostać powietrze w dowolny sposób.
• Nadmierne wydalanie śliny, ponieważ ciało próbuje smarować drogi powietrzne.
• Błękitne lub szare dziąsła i język(cyanoza): tlen nie dociera.
• Panika, gwałtowne ruchy i, jeśli niedrożność nie zostanie rozwiązana, załamanie i utrata przytomności.

Patrzcie na dwóch klasycznych imitatorów. odwrotny kichnięcie(te głośne i powtarzające się wdychania, jakby pies “zasypał” do środka) jest bardzo częste u małych ras i brachycephalus, bardzo przeraża i nie jest nagłym wypadkiem: Zwykle minie to w mniej niż minutę. A szczeniaki wywołuje arkusze, które wielu właścicieli myli z zablokowanym przedmiotem. Kluczowa różnica: W obu przypadkach pies oddycha między epizodami, a jego dziąsła pozostają różowe.

Co zrobić, jeśli twój pies się udusi, krok po kroku

Jeśli potwierdziłeś, że istnieje prawdziwa przeszkoda, postępuj w następującym porządku:

1. Oddychaj i oceniaj przez dwie sekundy. Duszący się pies jest przerażony i może cię ugryźć nieumyślnie, nawet jeśli jest najlepszym psem na świecie.
2. Otwórz usta i popatrz. Oszczędnie spuszczaj język i używaj latarki telefonu komórkowego. Jeśli widzisz obiekt wyraźnie i możesz go złapać (lepiej za pomocą kleszcze lub kleszcze palców), wyciągnij go. Nigdy nie wykonuj ślepej przeszukiwania. z palcem na dnie gardła: droga powietrzna psa jest wąska i bardzo łatwo wpychać przedmiot jeszcze głębiej. Uważaj również na mylenie kościek u podstawy języka z obcym przedmiotem.
3. Uderzenia między łopatkami. Jeśli nic nie widzisz lub nie możesz go wyciągnąć, zrób 4 lub 5 suchych uderzeń pięścią dłoni między ramionami, z głową psa skierowaną w dół, aby grawitacja pomogła.
4. Przystosowany manewr Heimlich, zależny od wielkości. Na średnie i duże psy: Połóż się z tyłu, okrąż jego brzuch ramionami, połóż pięść tuż za żebrami (w “brzuchu brzucha”) i dokonaj suchych obciążeń do środka i w górę, tak jakby chciałeś go podnieść z podłogi. W małe psy: Połóż pięść (lub kilka palców) pod pierś i naciśnij do środka i w górę krótkimi, mocnymi ruchami. Mniejsze psy można trzymać głową w dół przez kilka sekund, aby grawitacja działała; nie próbuj tego z dużym psem, możesz go zranić (i siebie).
5. Sprawdź usta po każdej porcji. Alternuje 4-5 kompresji brzucha z kontrolą wzrokową jamy ustnej.
6. Jeśli straci przytomność, rozpocznie się CPR.(następny odcinek) i idź natychmiast do kliniki weterynaryjnej, najlepiej z kimś prowadzącym, podczas gdy ty kontynuujesz manewry.

Szczerze mówiąc: manewr Heimlich u psów jest trudniejszy do wykonania niż widać w filmach, a źle wykonany może powodować uszkodzenia wewnętrzne.

CPR u psów: krok po kroku

CPR jest wykonywany tylko u psa jest nieprzytomny, nie oddycha i nie ma serca.. Przetrzymanie psa, który jest przytomny lub ma puls, jest niebezpieczne. Sprawdź najpierw: Zadzwoń do niego i dotknij go (odpowiada?), obserwuj jego klatkę piersiową (czy się porusza?) i szukaj bicia, opierając rękę na lewej stronie klatki piersiowej, dokładnie tam, gdzie łokieć dotyka klatki piersiowej podczas układania nogi, lub puls na wewnętrznej stronie uda (arteria udowa). Jeśli nie ma odpowiedzi, nie oddychasz i nie czujesz bicia serca, zacznij bez strachu: na przystanku, robienie czegoś jest zawsze lepsze niż nic nie robienie.

1. Pozycja psa i rąk

Połóż psa na prawym boku na twardej powierzchni i klęknij na jego plecach, z ramionami nad rękami i łokciami zablokowanymi.

• Średnie i duże psy z “okrąglonymi” piersiami(w większości, jak Labrador Retriever): wciska się na najszerszą część klatki piersiowej, z nadłożonymi dwoma rękami i połączonymi palcami.
• Psy o głębokim i wąskim piersieniu, podobnie jak Galgo Inglés lub Dóberman: wciska bezpośrednio na serce (gdzie łokieć dotyka piersi).
• Rasy piersiowe z beczki, jak w przypadku Bulldogów angielskich lub Bulldog Francés: może być bardziej skuteczne położenie ich twarzą w górę i uciskanie na klatce piersiowej, jak w przypadku ludzi.
• Psy mini (mniej niż około 7 kg), jak Chihuahua lub Yorkshire Terrier: użyj jednej ręki, otaczając klatkę piersiową tak, że kciuk jest po jednej stronie, a pozostałe palce po drugiej, i ściskaj “ciśniąc” serce między nimi.

2. Kompresje: rytm i głębokość

Wskazówki RECOVER wyjaśniają to: 100 do 120 kompresji na minutę, pogrążając pierś między jedna trzecia i połowa jej szerokości, i pozwalając klatce piersiowej całkowicie się rozszerzyć między kompresją a kompresją (bez tego “odbicia” serce nie napełnia się krwią).

3. Wentylacja gęsto-gęsto

Każdy Trzydzieści kompresji, dwa wdychy.: rozciągnij szyję psa, aby wyrównanie dróg oddechowych, zamknij jego usta rękami, zamknij usta nad jego nosem i dmuchnij, aż zobaczysz, że pierś podnosi się, około sekundy na wdechu.

4. 2-minutowe cykle, bez przerw

Pracuj nad cykle 2 minuty bez przerwy, a dopiero wtedy zatrzymaj się na kilka sekund, aby sprawdzić, czy jest tętno lub samodzielne oddychanie. Jakościowe kompresje są bardzo wyczerpujące: jeśli jest inna osoba, odwołuj się w każdym cyklu. A jeśli jesteście dwoje, najlepiej zrobić CPR w drodze do kliniki: jeden prowadzi, drugi oddycha.

Po nagłym wypadku: zawsze do lekarza weterynarii

Nawet jeśli twój pies wyrzuci przedmiot i wygląda na doskonale odzyskniętego, wizyta u weterynarza nie jest opcjonalna. Zaburzenie i manewry mogą powodować uszkodzenia jamy ustnej, gardła lub tchawicy, pęknięcia kost, a nawet wywołać obrzęk płuc w ciągu kilku godzin od wystąpienia.

A tutaj trzeba być szczerym: Nawet w szpitalach weterynaryjnych, z wyposażeniem i wyszkolonymi pracownikami, tylko około 6% psów cierpiących na zatrzymanie sercowo-oddechowe przeżywa do wyjścia ze szpitala. To nie znaczy, że CPR nie jest wartościowa, oznacza to dwie rzeczy: że każda sekunda się liczy.(stopy obserwowane i natychmiast obsługiwane mają lepszy prognostykę, a w czasie odwrócony uduszenie jest jednym z najbardziej odzyskiwalnych scenariuszy), i że najlepszą strategią jest zawsze zapobieganie i jak najszybciej dotrzeć do profesjonalnych rąk. Zachowaj w telefonie numer telefonu i adres szpitala ratunkowego: Szukanie go w nagłych wypadkach jest bardzo kosztowne.

Zapobieganie zadławianiu

Większość uduszeń jest zapobiegalnych, a najczęściej podejrzani są: kule za małe na rozmiar psa, kawałki pałeczek, gotowane kości, które się szczelną, gryziące, które stały się małe z powodu zbyt dużego gryzienia, kości rekreacyjne o niewłaściwym rozmiarze i złamane zabawki.

• Wybierz piłkę według wielkości jamy ustnej: musi być wystarczająco duży, aby nie przechodzić przez kciuki.
• Wyrzucaj zęby i zużyte zabawki po zmniejszeniu do rozmiaru “poływalnego”.
• Żadnych gotowanych kości. ani pałeczki jak zwykła zabawka: szczelą się i zaczepiają.
• Stołówka antyporacyjność jeśli twój pies połknie: rasy żądne jedzenia i gorące po jedzeniu, głodują się większą ilością paszy, zwłaszcza jeśli rywalizują z innymi psami w domu.
• Zawsze pilnuj. nagrody do żucia, takie jak uszy, ścięgna lub skóra, zwłaszcza ostatni kawałek.
• Przeprowadź kurs pierwszej pomocy dla psów: ćwiczenie na manekinie z weterynarzem jest warte więcej niż sto przedmiotów, w tym ten.

Powszechne błędy, które mogą być kosztowne

• Wkładanie palca na ślepą rękę do dna gardła: jest to najszybszy sposób na przekształcenie częściowej przeszkody w całkowitą.
• Pomieszanie odwrotnego kichnięcia lub kaszlu z zadławieniem i rzucić się w agresywne manewry na psa, który oddycha.
• Wykonywanie CPR dla psa z biciem lub półnieprzytomny: kompresje są stosowane tylko w przypadku braku pulsu i oddychania.
• Łagodne lub nie odbijające się klatki piersiowej: bez głębokości i bez całkowitego cofania nie ma prawdziwego pompowania.
• Wieszenie psa średniego lub dużego z tyłu oznacza “spadek przedmiotu”: ryzyko obrażeń dla obu.
• Siedzieć w domu i ćwiczyć w pętli zamiast wychodzić do weterynarza: idealnie jest robić obie rzeczy jednocześnie, z pomocą.
• Zapomnieć o własnym bezpieczeństwie: duszący się pies gryz w pełnym strachu. Trzymaj mocno, ruszaj rękami głową, a jeśli są dwie osoby, rozdaj papiery.

Częste pytania

Nikt nie chce nigdy potrzebować tego przewodnika. Ale jeśli twój pies kiedykolwiek spojrzy na ciebie i nie będzie mógł oddychać, dokładnie wiedzieć, co robić – i czego nie robić – może dać ci wiele lat wspólnych spacerów. Twój pies nie może się nauczyć CPR, ale ty możesz.