10 señales de que tu perro está enfermo o tiene dolor

Honden kunnen ons niet vertellen dat ze pijn hebben, en bovendien zijn ze er goed in om dat te verbergen: Het is een instinct dat ze hebben geërfd van hun voorouders, voor wie het gevaarlijk was om zwak te zijn. Daarom is het leren lezen van tekenen van een zieke hond of met pijn een van de meest waardevolle vaardigheden die je als eigenaar kunt ontwikkelen. Een probleem vroegtijdig op te sporen kan uw hond weken van ongemak besparen, geld besparen op behandeling en, in ernstige gevallen, zijn leven redden.

In deze handleiding bespreken we de 10 belangrijkste signalen volgens oplosbare diergeneeskundige bronnen (Cornell, AAHA, PetMD, AKC), hoe je kunt onderscheiden wat je kunt verwachten van wat een noodgeval is, en welke fouten je moet vermijden.

De 10 tekenen dat je hond ziek is

Niemand kent je hond beter dan jij. De sleutel tot bijna al deze signalen is de verandering ten opzichte van normaal: wat bij één hond routine is, bij een ander kan een symptoom zijn.

1. Veranderingen in eetlust en dorst

Een hond die een maaltijd overslaat, is meestal niet ernstig. Maar als hij meer dan 24 tot 48 uur zonder te eten heeft, moet je de dierenarts bellen: eetlustverlies gaat gepaard met infecties, tandproblemen, buikpijn en meer ernstige ziekten. Bij slordige rassen zoals de Labrador Retriever of de Beagle is het weigeren van voedsel nog opvallender: als een hond die iets zou verslinden, de neus van de voedingsbak verwijdert, gebeurt er iets.

Ook dorst telt. Veel meer drinken dan normaal gedurende meer dan een dag kan wijzen op diabetes of nierproblemen, vooral bij oudere honden. En onwillekeurig gewichtsverlies (een gebruikelijke referentie is ongeveer 10% van het lichaamsgewicht) verdient altijd herziening.

2. Aanhoudende braken of diarree

Geïsoleerde braken of af en toe zachte ontlasting vallen binnen het normale: Honden eten dingen die ze niet mogen eten. De waarschuwingssignalen zijn anders: herhaaldelijk braken(meerdere keren in een episode of meerdere dagen achter elkaar), bloederige braken, diarree die langer dan 24 uur duurt, of combinatie van braken met slaperigheid en gebrek aan eetlust. Let ook op de ontlasting: bloed, slijm, zichtbare parasieten of onproduktieve stoelingsinspanningen zijn reden voor consultatie.

Bijvoorbeeld: als je hond onproduktieve arcades en de buik gezwollen en hard heeft, ga dan meteen naar de eerste hulp. Het kan een buikwring zijn, een dodelijke noodgeval binnen enkele uren, meer frequent bij grote rassen met een diepe borst, zoals de Gran Danés of de Weimaraner.

3. Lederigheid of apathie

Alle honden hebben rustige dagen, maar een hond die niet opstaat om je te ontvangen, die niet reageert op zijn favoriete wandeling of die veel langer slaapt dan normaal, vertelt je iets. Border Collie

4. Overmatig jaden of moeite met ademen

Jade in rust, ‘s nachts of zonder duidelijke reden is niet: het kan pijn, koorts, hart- of ademhalingsproblemen aangeven. De werkelijke ademhalingsmoeilijkheden (zichtbare inspanning, zeer open ogen, blauwe of grijze tandvlees, houding met de nek uitgerekt) is een onmiddellijk veterinair noodgeval.

Als je samenwoont met een brachycephaliaal ras zoals de Bulldog Francés of de Pug, moet je twee keer opletten: hun gebruikelijke snurken en geluiden kunnen een echte verslechtering verbergen, vooral in de hitte.

5. Hoofdpijn, stijfheid of moeite met bewegen

Hoepelen, trappen vermijden, aarzelen voordat je van de bank springt of met moeite opstaan zijn klassieke tekenen van gewrichts-, spier- of ruggengraatpijn. Ga er niet van uit dat het ‘ouderdom’ is. artrose, dysplasie en hernia’s van de schijf worden behandeld, en hoe eerder ze worden aangepakt, hoe beter. Langruggenrassen zoals de Teckel (Dachshund) zijn bijzonder gevoelig voor ruggengraatproblemen: een plotselinge kreupelheid, stijfheid of weigering om te bewegen in een van hen is reden voor een dringend consult op dezelfde dag.

Gedragsveranderingen: prikkelbaarheid, afzondering of ‘hechtheid’

Pijn verandert het karakter. Een pijnlijke hond kan grommen, slecht reageren als je hem in een bepaald gebied aanraakt, zich verstoppen en contact vermijden… of precies het tegenovergestelde: meer zoeken dan normaal en onrustig zijn zonder houding te vinden. Volgens het Canine Health Center van Cornell University verschijnen deze veranderingen meestal in de vorm van geleidelijk, waardoor degene die bij de hond woont het beste in staat is om ze te detecteren. Als je hond “niet meer is”, label hem dan niet als ongehoorzaam: Hij sluit eerst een lichamelijk probleem uit.

7. Aanhoudend slikken of likken van een gebied

Het is de manier waarop honden zich wrijven waar het pijn doet. Het kan lokale pijn, allergieën, parasieten of huidproblemen aangeven. Zie ook achtersteek door de grond slepen: meestal gericht op anale klieren of darmparasieten.

8. Veranderingen in het urineren of ontlasten

Veel of veel minder plassen, inspanningen zonder resultaat, bloed in de urine, ongelukken in huis bij een hond die ze nooit had… dat alles verdient een consult. Een sleutelfeit: als je hond probeert te plassen en niet kan, is het een noodgeval(mogelijke obstructie die de nieren binnen enkele uren kan beschadigen). Met ontlasting is de referentie vergelijkbaar: meer dan 48 uur zonder ontlasting, raadpleeg de dierenarts.

9. Vreemde houdingen: gebogen rug, laag gekleurd hoofd of ‘gebed houding’

Honden met pijn veranderen van houding: een gebogen of gebogen rug, een laag hoofd, een staart die aan het lichaam is gehecht, in plaats van zich aan te passen, “op lood” te laten vallen. De zogenaamde gebedshouding is een klassiek teken van buikpijn, typisch voor problemen zoals pancreatitis. Er zijn ook tekenen op het gezicht: Geplatte oren, stilstaande blik, gespannen uitdrukking.

10. Zichtbare lichamelijke tekenen: tandvlees, ogen, vacht en geuren

• Encías: moeten roze en vochtig zijn. Vlekkeloos, wit, blauw of geel zijn ernstige waarschuwingssignalen (anemie, zuurstofgebrek, leverproblemen).
• Ojos: roodheid, gesloten oog, wolken op het oppervlak, overvloedige blauwe plekken of schrammen op het gezicht.
• Huid en vacht: matte haren, kaalheid, overmatige vlekken of verwondingen die niet genezen.
• Olores: hevige slechte adem (tand- of nierproblemen), gistgeur in de oren (otitis) of nieuwe lichaamsgeuren.
• Temperatura: de normale rectale temperatuur van een hond rond de 38-39,2 °C; vanaf 39,4 °C wordt een koorts beschouwd.

De subtiele tekenen van pijn die bijna niemand ziet

Maar chronische pijn (arthrose, tandpijn, rugpijn) wordt meestal uitgedrukt in kleine details die worden verward met manies of met leeftijd. De AAHA (American Association of Animal Hospitals) pijnbeheersingsrichtlijnen dringen erop aan dat gedragsveranderingen vaak de eerste en enige aanwijzing zijn.

• Hij twijfelt of denkt erover na voordat hij trappen op of af gaat, of in de auto springt.
• Hij strekt zich niet meer uit bij het ontwaken zoals voorheen, of hij staat “in stukken” op.
• Hij likt op zijn lippen, gauw of ademloos in rustige situaties.
• Hij verandert voortdurend van houding ‘s nachts, alsof hij geen rust vindt.
• Hij blijft achter op wandelingen of zit halverwege.
• Je stopt met scheren, of je scheren overmatig op een bepaald punt.
• Hij reageert (spant zich op, draait zijn hoofd, gromt) als je hem borstelt of door een bepaald gebied grijpt.

Een zeer handige truc die dierenartsen aanbevelen: video-opname die rare gedragingen. In de kliniek worden veel honden geactiveerd door de zenuwen en verbergen ze hun kreupelheid of stijfheid; een video van 30 seconden thuis is meer waard dan tien minuten verkennen.

Wanneer naar de dierenarts: dringend versus normaal

Als u twijfels heeft, bel dan altijd uw kliniek of een spoedeisende hulp:

Wat kan jij thuis doen?

Terwijl je beslist of je naar de dierenarts gaat of de afspraak komt, zijn er nuttige (en veilige) dingen die je kunt doen:

1. Let op en noteer: wanneer het begon, hoe vaak het gebeurt, of het verergert of verbetert.
2. Hij maakt video’s. van kreupel zijn, hoesten, hijgen of vreemd gedrag.
3. Bekijk de basis:, heeft hij zijn voer veranderd, heeft hij iets kunnen eten uit de vuilnisbak of het park?
4. Neem zijn temperatuur. als je het weet. 38-39,2 °C is normaal.
5. Kijk naar tandvlees, ogen en buik., rustig aan. Als je pijn hebt als je haar buik aanraakt, doe dan rustig aan en bel de dierenarts.
6. Water altijd beschikbaar, lichte maaltijd als je hebt overgegeven (en kort vasten alleen als je door je dierenarts wordt aangespoord).
7. Vermindert de activiteit: als hij hinkt of stijf is, geen ballen of springen tot een professional het ziet.

Algemene fouten om te vermijden

• Geef hem ibuprofen of paracetamol. is de gevaarlijkste fout van allemaal. Ibuprofen is zeer giftig voor honden: zelfs een enkele pil kan zweren, nierbeschadiging en, in ernstige gevallen, beroertes veroorzaken. Paracetamol kan ook giftig zijn, afhankelijk van de dosis en grootte van de hond. Geef uw hond nooit medicijnen zonder een veterinaire aanwijzing: er zijn specifieke, veilige en effectieve ontstekingsremmers voor honden.
• Wachten “om te zien of het hem overkomt” bij alarmsignalen. Met bloederige braken, moeite met ademen of een gezwollen buik, telt elk uur.
• Alles toe te schrijven aan leeftijd.“Is ouder” is geen diagnose. De meeste oudere honden met stijfheid hebben behandelbare artrose en hun kwaliteit van leven verbetert enorm met de juiste behandeling.
• Bestraf gedragsveranderingen. Als je hond gromt als je hem aanraakt of plotseling thuis gaat plassen, voegt het straffen alleen maar angst toe voor een mogelijk medisch probleem.
• Vertrouwen op “Dr. Google” voor diagnose en behandeling. Informatie is goed (dat is waarom we dit schrijven), maar diagnose vereist scan, en soms analyses en beeldtests.
• Om te denken dat als je eet, het goed is. Veel honden met chronische pijn eten nog steeds met eetlust.

Vaak gestelde vragen

Vergeet niet dat deze handleiding slechts een begeleiding is en geen vervanging is voor de beoordeling door een professional.