Socialización del cachorro: la etapa que define a tu perro

Köpeğinizin hayatında sadece birkaç hafta süren ve hayatının geri kalanında nasıl olacağını belirleyen bir aşama vardır: Güvenli veya korkak, ziyaretlerle sakin veya bir avuç sinir. Bu aşama sosyalleşmedir. Ve en adaletsiz olan, çok erken yaşta gerçekleşir – 3 ila 14 hafta arasında – bu aşama geçene kadar birçok yetiştiricinin varlığından bile haberi yok.

Bu kılavuzda bir yavruyu sosyalleştirmek‘in nasıl iyi ve zamanında yapıldığını size anlatıyoruz: tam olarak ne olduğu (ve ne olmadığı), ne zaman yapılacağı, mevcut veteriner kriterlerine göre aşı takvimine nasıl uyum sağlanacağı ve en yaygın hatalar.

Köpeği sosyalleştirmenin (ve yapmamanın) özellikleri

Sosyalleşmek “çok köpekle oynamak” değildir. Bu çok daha geniş bir süreçtir: köpeği devamlı ve olumlu biçiminde yetişkin olarak yaşayacağı her şeye maruz bırakmak. Her türlü insan, dengeli köpekler, kediler, şehir gürültüleri, arabalar, farklı zeminler, veteriner, vücudunun manipülasyonu… Amaç, beyninin tüm bunları tehdit olarak değil, “normal” olarak depolamasıdır.

Anahtar kelime pozitif‘dir. Sosyalleştirmek, yavru köpekleri doyurulacak kadar uyarılarla bombardıman etmek değil, her yeniliği iyi bir şeyle ilişkilendirmek: ödüller, oyun, sakinlik. Kötü bir şekilde ele alınan bir sergide korktuğu bir yavru köpek sosyalleşmiyor; tam tersini öğreniyor.

Ve neden bu kadar önemli? Amerikan Hayvan Davranışı Derneği (AVSAB) bunu çarpıcı bir verilerle özetliyor: davranış sorunları – bulaşıcı hastalıklar değil – üç yaşın altındaki köpeklerde ilk ölüm nedenidir., çünkü genç hayvanlarda terk edilen ve öldürülen hayvanların çoğunun arkasındadırlar ve bu sorunların çoğu sosyalleşmenin yetersizliğinden ya da olmamasından kaynaklanır.

Kritik Pencere: 3 ila 14 hafta

Etologlar bu aşamayı duyarlı sosyalleşme dönemi olarak adlandırırlar. Yaklaşık olarak 3 ila 12-14 haftalık bir yaşam sürer ve gerçek bir biyolojik penceredir: bu haftalar boyunca merak korkudan daha ağırdır ve beyin yenilikleri kabul etmek için tasarlanmıştır. 3 aydan sonra denge tersine döner: bilinmeyenler temkinli olmaya başlar ve daha sonra şüphelenmeye başlar.

Bunun iki büyük pratik sonucu var:

• İlk kısım sana bağlı değil.: 3 ila 8 hafta arasında yavru köpek annesi ve kardeşleriyle birlikte olup köpek dilini ve ısırmayı engellemeyi öğrenir.
• İkinci kısım neredeyse tamamen sana bağlı.: 8 haftalıkken eve geldiğinde, size 4-6 haftalık optimum bir zaman penceresi kalıyor.

Genel bir yönlendirme olarak, iş şöyle dağılır:

Önemli bir nokta: 8-10 hafta civarında birçok yavru köpek kısa bir korkuya karşı daha duyarlı bir dönem geçirir.

Veterinerlerin yavruları sosyalleştirmek hakkında söyledikleri

İşte klasik ikilem: aşılama programı yaklaşık 16 haftaya kadar tamamlanmaz — tam da sosyalleşme penceresi kapanınca. Yıllar boyunca tavsiye “tüm aşıları yaptırana kadar dışarı çıkarmayın” idi ve sonuç olarak sağlıklı fakat korku dolu parvovirüsli köpeklerin nesilleri ortaya çıktı.

AVSAB‘in (Amerikan Hayvan Davranışı Veterinerlik Derneği) resmi duruşu açık: sosyalleşmemenin davranışsal riski, çoğu durumda, sağduyulu bir maruz kalmanın sağlık riskinden daha fazladır.. Özellikle yavruların 7-8 haftalık yaştan itibaren sosyalleşme derslerine başlayabileceklerini düşünüyor, ancak en az ilk aşı dozu en az 7 gün önce verildiği ve ilk parazitizasyon yapıldığı sürece.

Bu demek oluyor ki onu dokuz haftalıkken bebek odasına götürebilirsin? Hayır, kabarcık ile akılsızlık arasında anlamlı bir yol var.

• Sí: dünyayı görmesi, duyması ve koklaması için onu kollarında veya sırt çantasında sokakta taşımak; evinde çeşitli ziyaretler almak; arabaya binmek; güvenilir insanlardan sağlıklı, aşılanmış ve dengelenmiş yetişkin köpeklerle birlikte olmak; temiz ve aşılama gereksinimleri olan tesislerde yavru köpek derslerine katılmak.
• No: köpek parkları, bilinmeyen köpeklerin idrar ve dışkısı alanları, havuzlar, veya kuşkulu sağlık durumundaki köpeklerle temas, aşılama programı tamamlanana kadar.

Bununla birlikte, belirli bir kural veterineriniz‘i vermeniz gerekir, çünkü risk-karşılık dengesi bölgeye (parvovirüs yayılımı veya solucan) ve yavru çocuğun durumuna göre değişir.

Yavru Köpeğinizi Adım Adım Sosyalleştirmek

Reçetesi çok basit: çeşitlilik + gradüellik + olumlu ilişki. Her zaman yanında küçük, lezzetli ödüller taşı, yavru yavrunun şeylere yaklaşmasına izin ver ve sakinliğini ve merakını ödüllendir.

Her türden insan

Köpeğiniz insanların birçok formatta geldiğini öğrenmelidir. Eğitmenler genellikle bu aşamada yüzlerce farklı kişiyi referans olarak önerirler. Sayıya değil, çeşitliliğe takılmayın:

• Erkekler ve kadınlar, çocuklar ve yaşlılar.
• Sakalları, güneş gözlükleri, şapkaları, kaskları, başlıkları ya da şemsiyeleri olan insanlar.
• Tekerlekli sandalyedeki insanlar, kazıklarla, sopalarla, bebek arabasıyla.
• Göndericiler, koşucular, bisikletçiler, patenciler.

Çocuklarla altın kural: her zaman denetlenir, çocuk sakin ve oturur ve yavru köpeğin yaklaşmaya karar vermesine izin verilir.

Sesler, yüzeyler ve ortamlar

• Suelos: parket, kiremit, çim, kum, metal ızgaralar, “sesi” veren platform, ramplar ve merdivenler.
• Ruidos: süpürge, kurutucu, çamaşır makinesi, zil, trafik, motosiklet, çöp kamyonu.
• Entornos: küçükten beri araba (kısa ve hoş yolculuklar, sadece veterinerlere değil), bar terasları, çıkıştaki okul çevresinde, yükleme ve boşaltma alanları uzaktan görüntüleri.
• Veteriner ve kuaför: Bazen sadece selam vermek ve ödül almak için uğrayın.

Diğer köpekler ve diğer hayvanlar

Kaliteden önce miktar. Bir çift yetişkin dayanıklı, aşılanmış ve hasta köpeği yirmi’den fazla karmakarışık buluşmayı öğretir. İyi yönetilen yavru köpek dersleri mükemmel bir araçtır: denetlenen oyun, dezenfekte edilmiş zeminler ve sıcak olduğunda oyunu kesen bir profesyonel. Eğer kedilerle yaşıyorsanız, aşamalı sunumlar, kediler ve yavru kediler için kontrol edilen kaçış yolları.

Vücut manipülasyonu ve kullanımı

İlk günden itibaren, birkaç saniyelik seanslarda: kulaklara dokunmak, ağzını açmak, bacaklarını tutmak, yumuşak fırçalamak, tırnak kesimi taklit etmek… her zaman ödül peşinde. Veterineriniz ve köpek saç kesiciniz size 15 yıl boyunca teşekkür edecektir. Yalnız kalmanın bir drama olmadığını öğrenmesi için kısa yalnızlık zamanlarını da ekleyin: hiperbağlantı da bir sosyalleşme sorunudur.

Irklarına göre renk renkleri

Tüm yavruların sosyalleşmeye ihtiyacı vardır, ama hepsi aynı derecede zorlanmaz.

• Koruma ve koruma türleri, Cane Corso, Rottweiler veya Pastor Alemán gibi: yabancılara karşı doğal şüpheleri bir kusur değil, bir seçim özelliğidir.
• İlkel veya bağımsız ırklar, Shiba Inu veya Chow Chow gibi: genellikle doğası gereği saklıdırlar ve “kullanılabilir” pencereleri daha kısa görülür.
• Çok arkadaş canlısı ırklar, Labrador Retriever veya Golden Retriever gibi: insanlarla daha kolay ilişki kurarlar, ancak bu sizi gürültü, yüzey, yalnızlık ve öz kontrol ile çalışmaktan muaf tutmaz.
• Mini ırklar, Chihuahua gibi: sosyalleşmenin unutulmuş büyükleri. Çünkü “her şey onları kollarına alarak çözülür”, çoğu araçsız büyür ve korkak veya kronik havlayan olurlar. Tam köpekler gibi davranın: yürüyebilsinler, koklayabilsinler, tanıyabilsinler ve çözebilsinler.

Sosyalleşmeyi Bozacak Genel Hatalar

1. Başlamak için tüm aşıları beklemek.. Birinci hata: Son doz geldiğinde, pencere neredeyse kapanmıştır.
2. Sunucuyu sel ile karıştırmak. 10 haftalık bir yavruyu bir serginin ortasına yerleştirmek sosyalleşmek değil, doyurmaktır. Eğer donup kalırsa, uykuya dalmazsa, burnunu sürekli yalarsa veya kaçmaya çalışırsa, çok hızlı gidiyorsun.
3. Bağlantıyı zorla.. Onu bir yabancının okşaması için tutmak ya da saygı duyduğu bir şeye sürüklemek ona savunmasızlık öğretir.
4. Tek profilli sosyalleşme. Eğer sadece aileni ve arkadaşlarının iki köpeğini tanıyorsa, dünyanın geri kalanından korkacak. Çeşitlilik başlıca bileşen.
5. Sıkı selamlar, kayışlı selamlar hayal kırıklığı ve kötü tavrı öğretir.
6. 4 aylıkken işi bitirmek. Kritik pencere kapanır, ancak sosyalleşme kalır veya kaybolur. Ergenlik döneminde (6-18 ay) korkular tekrar ortaya çıkabilir: hayatı boyunca olumlu deneyimler toplamaya devam eder.
7. Korkuyu cezalandırmak. Bir yavruyu mırıldanması ya da korkması için azarlamak, diğerinin üstüne kötü bir deneyim ekler. Eğer bir şey onu korkutuyorsa, uzaklaşın, ona boşluk verin ve başka bir gün daha uzakta tekrar deneyin.

Ya köpeğim artık yetişkinse?

Pencere kapandığı için hiçbir şey yapılması gerekmediği anlamına gelmez; bu, sürecin farklı olduğu anlamına gelir. Sosyalleşme eksikliği olan bir yetişkin duyarsızlatma ve karşı koşullandırma ile çok fazla gelişebilir: çok yavaş bir şekilde, rahat mesafelerde, uyarıyı iyi şeylerle ilişkilendirerek. Bu bir yavru köpekten daha yavaş ve hedef iyileşme, her zaman tam “iyileşme” değil.

Yetişkin köpeğinizin şiddetli korkuları veya saldırgan tepkileri varsa, doğaçlama yapmayın. Davranış konusunda uzmanlaşmış bir veteriner ya da pozitif bir köpek eğitmeniyle görüşün. Ne kadar erken başlarsanız, prognozunuz o kadar iyi olur.

Sıkça sorulan sorular