Artrosis en perros mayores: cómo aliviar el dolor y mejorar su vida

Bir gün fark ediyorsun: Köpeğiniz artık kanepeye atlamıyor, sabahları yavaşça kalkıyor ve yürüyüşlerde bir adım geride kalıyor. Sadece “büyümüş” değil. Çoğu zaman bu küçük değişikliklerin arkasında artrit vardır ve iyi haber şu ki bugün onun için çok şey yapılabilir. Yaşlı bir köpeğin Osteoartrit tedavisi yok, ama yönetimi var: Doğru yaklaşımla, çoğu köpek hareket etme, oynama ve yaşama isteğini yeniden kazanır. Bu kılavuzda, veteriner verilerle nasıl tanıyacağınızı ve ağrıyı hafifletmek için neyin gerçekten işe yaradığını size anlatacağız.

Köpeklerde artrit nedir ve neden ortaya çıkar

Osteoartrit eklemlerin dejeneratif bir hastalığıdır: kemikler arasındaki sürtünmeyi bastıran kıkırdak yıpranır, eklem iltihaplanır ve ağrı, sertlik ve hareket kaybı ortaya çıkar.

Bu nadir bir hastalık değil. Bugüne kadar yapılan en büyük çalışma, Birleşik Krallık’taki kliniklerde bakılan 455.000’den fazla köpeğin verileriyle (The Royal Veterinary College’ın VetCompass programı), her yıl köpeklerin yaklaşık %2,5’inde artrit teşhisi konduğunu ve genel popülasyon için tahminlerin bir yıldan büyük köpeklerin %20’sine ulaştığını buldu. 8 yaşından büyük köpeklerde, röntgen çalışmalarında kalça ve dizlerin üçte birinden fazlasında ve incelenen dirseklerin yarısından fazlasında artrit tespit edilir. Çeviri: Eğer köpeğiniz yaşlısa, şikayet etmese bile eklemleri ağrıyor.

Ve işte anahtar: köpekler bizim gibi şikayet etmezler.. Kronik ağrı nadiren ağlamaya veya inilmeye neden olur; kolayca “yaşla ilgili şeyler” olarak karıştırılabilecek ince davranış değişikliklerinde kendini gösterir.

Belirtiler: Köpeğinizin Osteoartrisi olup olmadığını nasıl anlarsınız?

Bu işaretlere dikkat edin, özellikle de köpeğiniz 7-8 yaşın üzerindeyse:

• Kalkarken sertlik, özellikle uyuduktan sonra veya uzun bir yürüyüşten sonra.
• Aralıklı kabuk, bazen soğuk veya nemli ortamlarda ortaya çıkar.
• merdivenlere çıkmak, arabaya atlamak ya da kanepeye atlamak‘e mal oluyor, ya da denemeyi bırakıyorsun.
• Kısa yürüyüşler: durmak, oturmak veya geride kalmak.
• Yağma ya da ısırma ısrarla bir eklem (karpo, dirseği, diz).
• Arka bacaklarda kas kütlesi kaybı (kalça kemikleri daha fazla işaretlenir).
• Karakter değişiklikleri: daha az oynama isteği, belirli alanlara dokunduğunuzda sinirlenme, daha fazla uyku.
• Anomal duruş: sırt arkaplan, ağırlık ön bacaklara doğru hareket ediyor.

Bu belirtilerin hiçbiri tek başına artrotu doğrulamıyor (bazıları diğer hastalıklarda da görülüyor), bu nedenle teşhis her zaman veteriner doktorundan geçiyor: ortopedik muayene ve genellikle röntgenler.

ırk ve risk faktörleri: Köpeğinizin daha fazla kağıdı var mı?

Her köpek artrit geliştirebilir, ancak hepsi aynı kartlarla başlamaz. En iyi belgelenmiş risk faktörleri yaş (8 yaşından itibaren risk yükselir), aşırı kilolu, genetik ve kalça veya dirseğin displasyası ve çapraz bağ kesilmesi gibi önceki eklem yaralanmaları veya hastalıklarıdır.

Araştırmalar özellikle Labrador Retriever ve Golden Retriever‘i, yıllar sonra artrose dönüşen displaziye yatkın iki ırkı işaret etmektedir. Pastor Alemán Rottweiler Bernalı Boyero

Öte yandan Teckel gibi uzun vücutlu ve kısa bacaklı ırklar daha fazla omurgası probleminden ve aynı zamanda şekillendirilmesiyle ilişkili artrostomdan muzdarip olurlar. Köpeğinizin küçük bir ırk olması onu kurtarmaz: sadece, ağrısı genellikle daha fazla fark edilmez çünkü artık kendi başına yapamayacağını fark etmeden kanepeye çıkmasına yardımcı oluruz.

Köpeğinizin Osteoartrit ağrısını nasıl hafifletebilirsiniz: Çalışan Tedaviler

Modern Osteoartrit tedavisi multimodal‘dir: sihirli bir hap yok, bir araya gelen bir dizi önlem var.

1. Kilo kontrolü: En ucuz ve etkili tedavi

Eğer köpeğiniz aşırı kiloluysa, bu bir numaralı nokta, herhangi bir ilacın önünde. Her fazla kilo, hasar görmüş eklemler üzerindeki yükü çoğaltır ve yıpranmayı hızlandıran bir enflamasyon halini sürdürür. Osteoartrit ve aşırı kilolu köpeklerde, zayıflamak topallığı görünür bir şekilde iyileştirir. Veterinerinizden vücudunuzun durumunu değerlendirmesini isteyin ve eğer aşırı kiloluysanız, ölçülebilir hedeflerle size belirli bir diyet önerisini yapmasını isteyin.

2. Veteriner anti-enflamatuar ve analjezikler

Veteriner ilaçları‘ler (karprofen, meloxicam, firocoxib, grapiprant…) klasik bir farmakolojik sütundur ve osteoartritik ağrıya karşı etkinliğe dair en fazla kanıt toplayan ilaçtır. Özellikle uzun süreli tedavilerde reçeteyle ve böbrek ve karaciğer kontrolleriyle kullanılır. Köpeğinize asla reçeteden ibuprofen veya paracetamol vermeyin.: onlar için toksiktir ve her yıl ciddi zehirlenmelere neden olurlar.

3. Monoklonal antikorlar (bedinvetmab)

Son yıllarda en önemli yenilik: Arthrosis ağrısının ana yollarından birini engelleyen anti-NGF monoklonal antikor (bedinvetmab, Librela olarak satılır) bir aylık enjeksiyon. Klinik denemelerde NSAID’lerle karşılaştırılabilir bir etkinlik gösterdi ve anti-enflamatuarları tolere etmeyen birçok köpek onunla yaşam kalitesini kazandı. Dürüst olmak gerekirse: nispeten yeni bir ilaç olduğu için, hala gözetim altındadır ve bazı köpeklerde olası olumsuz etkileri bildirilmiştir, bu da veteriner topluluğu tarafından araştırılmaktadır. Özel durumunuz için iyi bir seçenek olup olmadığını değerlendirmek için veteriner doktorunuzdur.

4. Kondroprotektörler ve omega-3: Gerçekçi beklentilerle

Glikozamin ve xondroitin takviyeleri çok popüler, ancak bilimsel kanıt sınırlı ve çelişkili: Bazı çalışmalar plasebo ile karşılaştırıldığında hafif bir iyileşme gösterirken, bazı çalışmalar plasebo ile karşılaştırıldığında hiçbir fark göstermez. Genellikle zarar vermezler, ama mucizeler beklemeyin ve gerçek tedaviyi değiştirmeyin. omega-3 yağ asitleri‘ler (balık yağı EPA/DHA, ya da zenginleştirilmiş veteriner eklem diyetleri) biraz daha tutarlı bir şekilde mütevazı bir iyileşme kanıtı göstermektedir. Kendi başınıza takviye etmeden önce dozaj ve ürünlerle ilgili veteriner hekiminizle görüşün.

5. Fizyoterapi ve rehabilitasyon

Veteriner fiziyoterapi (terapötik egzersizler, masaj, sualtı bandında hidroterapi) eklemi koruyan doğal “arşiv” olan kas kütlesini korumaya yardımcı olur. Gelişmiş artrozlu yaşlı köpeklerde hareketlilikte büyük bir fark yaratabilir.

Seçeneklerin hızlı bir özetlenmesi:

Evde Yapılan Değişiklikler

Çevre ilaç kadar önemlidir.

• Ortopedik yatak viskoelastik köpüklü, akıntılardan uzak: sert yüzeyde uyumak eklemleri cezalandırır.
• Kaymaz halılar veya raylar parket veya kireçli zeminlerde: kaymalar ağrılıdır ve yürürken güveninizi baltalar.
• Ramplar veya merdivenler, atlama yerine araba ve kanepe için.
• Yemek ve içme hafif yükseltilmiş eğer eğildiğinizde boynunuz ya da dirsekleriniz ağrıyorsa.
• Kısa tırnaklar ve yastıklar arasında kesilmiş saç: destek ve çekiş geliştirir.
• Kışın, kısa saçlı köpekler için ceket ve yatağında mantita: soğuk sertliği daha da kötüleştirir.
• Evde merdiven varsa, erişimi kısıtlamak‘i bir bariyerle değerlendirin ve tek bir katta yaşayın.

Egzersiz evet, ama iyi

Klasik bir hata, köpeği “acımaması için” yürüyüşe çıkarmaktır. Tamamen dinlenmek ters etkilidir: kas kaybeder, kilo alır ve sertlik artar. Veterinerlerin önerdiği kural orta, düzenli ve düşük etki egzersiz:

1. Birkaç kısa yürüyüş daha iyi.(15-20 dakika) bir hafta sonu çok uzun. Düzenlilik anahtarıdır: Cumartesi egzersiz “boynuzları” Pazar günü faturayı öder.
2. Yumuşak ısınma: ilk dakikalar sakin bir şekilde, koşusuz, sadece evden çıkmak.
3. Yumuşak zemin: çim, toprak veya kum, asfalttan daha iyi kompakt.
4. Sığ sularda yüzme veya yürüyüş‘i beğendiyseniz: Kasları etkilemeden çalıştırırlar.
5. Atlamalardan, frenlerden ve ani dönüşlerden kaçının: 20 kez top atmaktan daha iyi koklama ve yürüyüş.
6. o gece ve ertesi gün‘in durumuna dikkat edin: eğer daha sakat veya sert çıkarsa, seans çok fazlaydı; kesip ayarlayın.

Osteoartrit’i kötüleştiren yaygın hatalar

• “Yaşındasın” diye varsayıp hiçbir şey yapmamak. Yaşlılık acı vermez; Osteoartrit ağrıtır ve tedavi edilebilir.
• Kendi başınıza tedavi ile insan anti-enflamatuarları: Ibuprofen veya paracetamol bir köpek için ölümcül olabilir.
• Her şeyi bir ekleme emanet et.. Köpek hala fazla kilolu ve veteriner teşhisi olmadan.
• İlacı bırakmak iyileştiğinde: iyileşme tedavinin işe yaradığı anlamına gelir, artık gerekli olmadığı anlamına gelmez.
• Hafta sonu egzersiz yemeği. Altı gün kanepede yattıktan sonra.
• Ağırlığı kontrol etmemek: bir osteoartrit köpeğinde, her kilo iyi ve kötü anlamda sayılır.
• Değişiklikleri atlamak: Osteoartrit ilerlemektedir ve yönetim planı birkaç ayda bir yeniden ayarlanmalıdır.

Zamanında teşhis edildiğinde, ağırlığı kontrol altında tutulduğunda, uygun tedaviyle ve evde bazı ayarlamalar yapıldığında, artritli bir köpek harika bir yaşam kalitesi ile yıllarca yaşayabilir. Önemli olan beş yılını geri getirmek değil, yaşlılık yıllarının rahat, aktif ve mutlu olmasıdır. Veterineriniz bu yolda en iyi müttefikinizdir: randevu almak için topallığın belirgin olmasını beklemeyin.

Sıkça sorulan sorular