Otitis en perros: por qué se repite y cómo prevenirla

Leczysz psa od zapalenia ucha, w tydzień jest lepiej, oddychasz z ulgą, a za miesiąc znowu potrząsa głową i drapie uszami. Jeśli tak, to nie robisz nic dziwnego. zapalenie ucha u psów jest jednym z najczęstszych powodów wizyt u lekarzy weterynarii, a zwłaszcza jednym z najczęstszych. Kluczem jest szczegół, który prawie nikt ci nie wyjaśnia: zakażenie ucha prawie nigdy nie jest podstawowym problemem, ale skutkiem czegoś innego. A jeśli ta “inną rzecz” nadal tam jest, zapalenie ucha powraca.

W tym podręczniku powiem ci, według kryteriów weterynaryjnych i bez dymu, dlaczego tak często się powtarza, jak rozpoznać go wcześnie i co możesz zrobić w domu, aby zminimalizować nawroty.

Co to jest zapalenie ucha i dlaczego nie jest to “tylko brud”

Zapalenie ucha zewnętrznego to zapalenie zewnętrznego przewodu słuchowego, części ucha, która biegnie od wejścia do ucha do słuchawki. Kiedy ten przewód zapali się, zmienia się jego mikroklimat. Podnosi się wilgotność i temperatura, gromadzi się wosk i zakłóca naturalną równowagę utrzymującą bakterie i grzyby, które normalnie żyją na skórze. Wtedy te mikroorganizmy mnożą się niekontrolowanie i pojawiają się swędzenie, smród i wydzielanie.

Najczęstszym błędem jest myślenie, że ucho zostało zainfekowane “ponieważ było brudne”. W rzeczywistości dzieje się to odwrotnie: ucho napełnia się cerumenem i wydzieleniem dlaczego?. Coś zapaliło je najpierw. Dlatego też dużo czyszczenia samo w sobie nie leczy zapalenia ucha. Zrozumienie tej różnicy jest pierwszym krokiem, aby przestać kręcić się w tym samym kręgu.

Dlaczego powtarza się: model czterech czynników

W dermatologii weterynaryjnej otitis wyjaśnia się bardzo przydatnym schematem czterech rodzajów czynników.

Głównym pomysłem jest to: każde odwracające się zapalenie ucha jest w gruncie rzeczy drugorzędne.. W badaniach otytu zewnętrznego u psów najczęściej pojawiają się pierwotne przyczyny alergii, z atopowym zapaleniem skóry głowy (zidentyfikowanym jako główny czynnik w około 70% przypadków w niektórych seriach), a następnie pasożyty i nadwrażliwość pokarmowa. Jeśli pies jest uczulony i leczysz go tylko za zakażenie, skóra ucha będzie nadal zapalać się i bakterie będą kolonizować go ponownie, jak tylko skończysz z kroplami.

Z czasem zmiany te powodują, że nawroty są częstsze i trudniejsze do leczenia, do tego stopnia, że w bardzo zaawansowanych przypadkach przewód zwapnia się i przestaje reagować na krople.

Rasy i uszy z większą ilością kartek

Nie ma psa wolnego od zapalenia ucha, ale anatomia rządzi. Spadłe uszy, które zatykają przewód, zmniejszają wentylację i zatrzymują ciepło i wilgoć, doskonałe środowisko dla bakterii i drożdży. Dlatego rasy z długimi i ciężkimi uszami, takie jak Cocker Spaniel lub Basset Hound, są na szczycie niemal wszystkich statystyk: w niektórych seriach Cocker występuje nawet w 1 na 5 przypadkach zapalenia ucha.

Istnieją inne profile ryzyka z różnych powodów:

• Wąskie przewody: Shar Pei ma specjalnie zamknięty kanał słuchowy, co utrudnia drenaż i wentylację.
• Płuszczowe przewody: Caniche i wiele ras zabawek gromadzą włosy wewnątrz przewodu, który zatrzymuje wosk i wilgoć.
• Psy wodne i bardzo aktywne: Labrador Retriever i Golden Retriever są często mokre i ponadto mają dużą skłonność do występowania atopowego zapalenia skóry, co wielokrotnie zwiększa ryzyko.
• Wielkie, wiszące uszy: Cavalier King Charles Spaniel i Bulldog Francés pojawiają się również często; w przypadku Frenchie, bardzo związany z alergią na skórę.

Jeśli mieszkasz z jedną z tych ras, nie oznacza to, że twój pies będzie cierpiał na zapalenie ucha, ale rutynowe zapobieganie będzie dla ciebie o wiele bardziej opłacalne niż u psa z wysokimi uszami i suchym kanałem.

Jak rozpoznać ją na czas

Im szybciej zareagujesz, tym mniej uszkodzenia gromadzi się w przewodzie i mniej prawdopodobne jest, że coś się przechroni.

• Powtarzające potrząsanie głową lub bokami.
• Podrapa się na uchu lub pociera się nim o kanapę i podłogę.
• Charakterystyczny smród wychodzący z ucha.
• Wydzielanie brązowe, żółtawe lub wyglądające jak ciemny wosk.
• Czerwienie, obrzęk lub gorąco na wejściu do ucha.
• Zdenerwuje się lub narzeka, kiedy dotykasz jego miejsca.

Powodem jest ważny: jeśli bęben jest zderzony, niektóre produkty mogą uszkodzić ucho wewnętrzne, i tylko badanie otoskopowe (i często cytologia pod mikroskopem) pozwala dowiedzieć się, czy są bakterie, drożdże lub mrówki, które są traktowane w inny sposób.

Jak zapobiegać nawrotom, krok po kroku

Prawdziwe zapobieganie ma dwie części: kontrolować przyczynę(to zaleca twój weterynarz) i dbanie o otoczenie ucha(to robisz w domu).

1. Dobrze wysuszyć uszy po łazience i basenie. Woda, która pozostaje w środku, zmiękcza skórę przewodu i ułatwia infekcję.
2. Sprawdzaj uszy raz lub dwa razy w tygodniu. uczy się, jak pachną i jak wyglądają, gdy są zdrowe, aby wykryć zmianę, gdy tylko się rozpocznie.
3. Sprzątaj tylko wtedy, gdy jest to konieczne i z odpowiednim produktem. w zdrowych uszach, czyszczenie dla bardziej drażliwych i nierównoważonych.
4. Traktuj pierwotną przyczynę. Jeśli za tym stoi alergia, kontrolowanie jej (dieta eliminacyjna, leczenie atopii, kontrolowanie pasożytów) jest tym, co naprawdę ogranicza nawroty.
5. Utrzymaj wentylację. Jeśli przewód pokrywa się dużą ilością włosów, należy sprawdzić, czy należy je wyciąć; zawsze należy to zrobić z poszanowaniem kryteriów weterynaryjnych, ponieważ wyciąganie włosów w stanie surowym również powoduje zapalenie.
6. Nie opuszczaj leczenia przed czasem. Zakażenie bakteryjne lub drożdżowe zazwyczaj wymaga od 2 do 4 tygodni; rezygnacja, gdy “wydaje się już dobrze”, jest jedną z najczęstszych przyczyn nawrotu.

W przypadku psów z przewlekłym zapaleniem ucha weterynarz może wskazać plan utrzymania (np. zorganizowane czyszczenia w odstępach, lub miejscowe środki przeciwzapalne w kolejnych dniach w celu kontrolowania zapalenia podłoża).

Dobrze wykonane czyszczenie ucha

Dobrze to zrobić czyni różnicę między pomocą a pogorszeniem.

1. Podnieś ucho i napełnij przewód oczyszczaczem optycznym, który polecił ci weterynarz.
2. Uściskaj delikatnie podstawę ucha przez kilka sekund; usłyszysz dźwięk “chof”. To pomaga oderwać wosk z wnętrza.
3. Pozwól psu potrząsnąć głową: tak podnosi się brud z dna do wyjścia.
4. Wyciągnij z bawełny lub gazy tylko to, co widzisz w dostępnej części.

Złota zasada: nigdy nie używaj pałeczek bawełnianych (hisopów) wewnątrz przewodu. Pchną brud w dół, mogą uszkodzić słuchownik i zagęszczyć wosk w miejscu, w którym nie chcesz. Nie używaj też domowych mieszanek z ocetą, alkoholem lub olejami, ponieważ podrażniają już zapaloną skórę i mogą być bolesne, jeśli są rany.

Powszechne błędy, które ją utrwalają

• Ponowne użycie kropli z poprzedniego epizodu bez wiedzy, co to za mikroorganizm i czy tympan jest cały.
• Przerwać leczenie w pierwszym dniu poprawy. Zapalenie ustępuje przed całkowitym ustąpieniem zakażenia.
• Czyszczenie ucha codziennie “w celu higieny”. Nadmierne oczyszczanie drażni i drażni naturalne obronności skóry.
• Zostać sam na uchu. Jeśli pies ma relapsy, trzeba patrzeć dalej: prawie zawsze jest to alergia lub problem ze skórą.
• Używanie hisopów i leków domowych. już to powiedzieliśmy, ale to błąd, który robi najwięcej szkody.
• Pozwól, by minęły tygodnie przed wizytą u weterynarza. Każdy nieleczony wybuch zbliża się do przewodu chronowania.

Szczerze mówiąc, w leczeniu powtarzającego się zapalenia ucha istnieją pewne szczegóły, w których specjaliści nie zawsze zgadzają się (jak często czyszczyć, jaki środek suszący użyć, kiedy wprowadzić środki przeciwzapalne do utrzymania).

Częste pytania