Calendario de vacunas del perro: cuáles, cuándo y por qué

Je bent net thuisgekomen met een puppy die opnieuw ruikt en niet ophoudt met je touwtjes te knabbelen, of misschien koester je een volwassene over wie je bijna niets weet. In beide gevallen wordt dezelfde vraag gesteld: wat vaccinaties voor honden nodig heeft, wanneer je ze draagt en welke zijn echt essentieel? Het is normaal om verdwaald te raken, want elke kliniek brochure zegt één ding en elke buurman een ander. Hier is de duidelijke kalender, met de exacte leeftijden, wat elke prik beschermt en op welk moment moet worden versterkt, allemaal gebaseerd op de meest gebruikte internationale veterinaire richtlijnen.

Een goede vaccinatie is niet een prik voor een prik: het is het beschermen van je hond tegen ziekten die nog steeds doden en, terloops, het zorgen voor de volksgezondheid (woede, zonder verder te gaan, is een zaak van iedereen).

Essentiële en niet-essentiële vaccins: het belangrijkste verschil

De referentiegids (WSAVA, wereldwijd, en AAHA in Noord-Amerika) verdeelt vaccins in twee groepen, en het begrijpen van dit onderscheid bespaart je verwarring voor altijd.

• Esenciales (core): de honden die ieder moeten dragen, wonen waar ze wonen, om te beschermen tegen ernstige ziekten, zeer besmettelijk of overdraagbaar op mensen.
• Niet-essentieel (niet-kern): wordt aanbevolen op basis van het werkelijke risico van elke hond: waar hij woont, of hij naar hondenverblijven gaat, of hij in het veld wandelt, of er phlebotomen in zijn omgeving zijn.

Het moderne idee is eenvoudig: iedereen beschermen tegen het essentiële en de rest personaliseren. Het is niet “meer vaccins, beter”, maar “de vaccins die deze specifieke hond nodig heeft”.

Vaccinatieschema voor puppy stap voor stap

De puppy wordt geboren met antilichamen die zijn moeder hem door colostrum geeft. Die bescherming is een zegen… en een probleem: zolang het duurt, kan het het effect van het vaccin blokkeren, maar we weten niet precies wanneer het bij elk dier verdwijnt. Daarom wordt er niet één dosis gegeven, maar een reeks doses die een paar weken uit elkaar liggen, om het moment te vangen waarop de puppy kan reageren.

Het schema dat de WSAVA- en AAHA-richtsnoeren aanbevelen is als volgt:

1. 6-8 weken: eerste dosis van het essentiële trivalent (wormworm, parvovirus en adenovirus/hepatitis), wat je afgekort ziet als DHP of DHPP.
2. 10-12 weken: tweede dosis, 3-4 weken na de vorige.
3. 14-16 weken: derde dosis. En hier is het kritieke punt: de laatste dosis in de reeks moet worden gegeven op 16 weken of ouder. Als de puppy zijn laatste vaccinatie krijgt voor die leeftijd, is een deel van de honden volledig onbeschermd omdat de moederantilichamen nog steeds interfereren.

Dat detail van 16 weken is de belangrijkste correctie die de richtlijnen de afgelopen jaren hebben aangedrongen, dus als uw puppy de routine op 12 weken heeft voltooid, praat er dan over met uw dierenarts: hij kan een extra dosis aanbevelen.

In Spanje is het gebruikelijk om woede samen met de laatste dosis van de serie of bij de eerste vaccinatie te geven, afhankelijk van de regelgeving in uw gemeenschap (zie hieronder).

De versterking van het eerste jaar, de grote vergeten

Het einde van de puppy-serie is niet het einde. De gidsen raden een versterking tussen 6 en 12 maanden oud aan (veel klinieken zetten het op de juiste leeftijd). Deze herinnering “zegelt” de immuniteit en zorgt ervoor dat honden die niet volledig hebben gereageerd op puppies beschermd blijven. Sla hem over en laat een gat in de verdediging.

Volwassen hond: versterkingen en af en toe

Voor de essentiële virussen-vaccinen (mosquito, parvovirus en adenovirus) toont het bewijs dat de immuniteit jarenlang duurt. Daarom raden internationale richtlijnen aan om niet vaker dan eens per 3 jaar opnieuw te vaccineren na het voltooien van de versterking van het eerste jaar.

Dit betekent niet dat je hond niet meer naar de dierenarts gaat: de jaarlijkse herziening blijft essentieel. Op dat bezoek beslist de dierenarts wat er in die specifieke jaar gaat, want niet alle vaccins duren hetzelfde:

• Parvovirus, adenovirus: elke 3 jaar (na versterking van het eerste jaar).
• Rabia: afhankelijk van product en regelgeving, elke 1 of elke 2-3 jaar (in Spanje bepaalt de autonome gemeenschap).
• Leptospirose, hondenkoorts, leishmaniasis: revaccinatie jaarlijkse, omdat hun bescherming korter is.

Een alternatief dat steeds vaker wordt gebruikt voor essentiële virussen is de antilichaamtesten(serologie): een test die meet of de hond nog steeds beschermd is. Als de titel voldoende is, kan hervaccinatie worden uitgesteld.

Rabies in Spanje: verplicht en met eigen regels

Spanje is officieel vrij van hondsdolheid, maar het vaccin blijft een pijler van de volksgezondheid en is het uniek wettelijk bindend in het grootste deel van het land.

• Obligatoria: in de meeste gemeenschappen (Andalusië, Madrid, Valenciaanse Gemeenschap, Castilla y León, Castilla-La Mancha, Aragon, Murcia, Extremadura, La Rioja, Ceuta en Melilla, onder andere).
• Aanbevolen maar niet verplicht: traditioneel in Catalonië, Galicië, het Baskenland, Asturië, Navarra en Cantabrië.
• Het is ook Frecuencia: met uw hond buiten Spanje (Europese huisdierpaspoort).

En let op: potentieel gevaarlijke rassen zoals de Rottweiler, de Dogo Argentino of de Cane Corso hebben extra wettelijke vereisten (verzekering, vergunning) waar dagelijkse vaccinatie nog meer ononderhandelbaar is.

Optioneel vaccinatie op basis van levensstijl

Niet iedereen heeft ze nodig, maar voor sommige honden maken ze het verschil.

Leptospirose

Een bacterie die wordt overgedragen door stilstaand water, modder en urine van knaagdieren, en die ook mensen kan aantasten. Het is van belang voor honden die in vijvers drinken, in rivieren zwemmen of in het veld wandelen, zoals veel Labrador Retriever of jacht- en spoorhonden.

Hondenkoorts (Bordetella en parainfluenza)

Het is het hondenequivalent van een zeer besmettelijke verkoudheid. Onmisbaar als uw hond huisvesting, kinderdagverblijven, wedstrijden of opleidingen in een groep gaat. Het wordt meestal intranasal of oraal toegediend en de bescherming is jaarlijkse. Golden Retriever Bulldog Francés

Leishmaniasis

Een ernstige ziekte die wordt overgedragen door de steken van de phlebotome (een kleine mug), veel voorkomend in grote delen van Spanje, vooral in de Middellandse Zee en het zuiden. Het vaccin wordt toegediend vanaf 6 maanden, in een jaarlijkse dosis, en niet vervangen tot antiparasitaire maatregelen (kragen en repellente pipetten): ze passen bij elkaar. Het vermindert het risico op het ontwikkelen van de klinische ziekte, maar biedt geen volledige bescherming, dus alomvattende preventie is nog steeds de sleutel als je in een endemisch gebied woont.

Samenvatting van de kalender

Het is een algemene richtlijn: de exacte leeftijden en de specifieke producten zijn afhankelijk van het vaccinmerk en de keuze van uw dierenarts, die de kalender aanpast aan uw hond.

Algemene fouten om te vermijden

• De pup uit de straat halen voor de tijd. tot 1-2 weken na de laatste dosis (vanaf 16 weken) is niet volledig beschermd. Maar ook niet het isoleerde van de wereld: socialisatie is van vitaal belang. De oplossing is het blootstellen aan stimuli op een gecontroleerde manier (armen, veilige omgevingen, gevaccineerde en gezonde honden), vooral bij rassen die gevoelig zijn voor angst als ze slecht socialiseren.
• De serie te vroeg afmaken. Als de laatste dosis vóór 16 weken was, kan je onbeschermd raken.
• Vergeet de versterking van het jaar. is de bron van levenslange immuniteit tegen virussen.
• Vaccineren van een zieke of erg gestresseerde hond. Als je koorts hebt, diarree of je bent aan het herstellen, stel dat uit.
• Denk dat “eenmaal gevaccineerd, voor altijd”. Zonder verbeteringen en versterkingen raakt de bescherming ondermijnd en kleine rassen zijn vaak langlevend en leven vele jaren: de kalender moet levenslang worden bijgehouden.
• De kalender niet aanpassen aan de levensstijl. Een stadshond op de grond en een veldhond hebben niet hetzelfde nodig.

Op het gebied van veiligheid: moderne vaccins hebben een zeer goed profiel en ernstige reacties zijn zeldzaam. Het meest voorkomende is op z’n hoogst wat verval of een knobbel op het injectiepunt gedurende een dag of twee. Het risico op ziekten die ze voorkomen, is incomparabel hoger. Als u na vaccinatie zwelling van het gezicht, overgeven of moeite met ademhalen ervaart (een zeldzame allergische reactie), ga dan onmiddellijk naar de dierenarts.

Vaak gestelde vragen

Dit artikel is voor informatieve doeleinden en is geen vervanging voor het consult van de dierenarts.