Artrosis en perros mayores: cómo aliviar el dolor y mejorar su vida

Op een dag realiseer je je: je hond klimt niet meer in een sprong op de bank, hij staat langzaam op in de ochtend en op wandelingen loopt hij een stap achter. Het is niet alleen dat hij ouder wordt. Vaak zit er achter die kleine veranderingen artrose, en het goede nieuws is dat er vandaag de dag heel veel aan gedaan kan worden. Osteoarthrose bij een oudere hond is ongeneeslijk, maar wel beheersbaar. Met de juiste aanpak herwinnen de meeste honden de drang om te bewegen, te spelen en te leven. In deze handleiding vertellen we je, met behulp van geteste diergeneeskundige gegevens, hoe je het kunt herkennen en wat echt werkt om pijn te verlichten.

Wat is artrose in honden en waarom verschijnt het

Osteoartritis is een degeneratieve ziekte van de gewrichten: het kraakbeen dat de wrijving tussen de botten dempt wordt versleten, het gewricht wordt ontstoken en er verschijnen pijn, stijfheid en mobiliteitsverlies.

Het is geen zeldzame ziekte. De grootste studie tot nu toe, met gegevens van meer dan 455.000 honden in klinieken in het Verenigd Koninkrijk (VetCompass-programma van het Royal Veterinary College), vond dat elk jaar ongeveer 2,5% van de honden met osteoartrose wordt gediagnosticeerd, en de schattingen voor de algemene bevolking bereiken 20% van de honden ouder dan een jaar. Bij honden ouder dan 8 jaar worden op röntgenfoto’s meer dan een derde van hun heupen en knieën en meer dan de helft van hun ellebogen aangetroffen. Vertaling: Als je hond ouder is, zijn er genoeg aanwijzingen dat hij gewrichtspijn heeft, zelfs als hij zich niet klaagt.

En hier is de sleutel: honden klagen niet zoals wij.. Chronische pijn veroorzaakt zelden huilen of kreunen; het manifesteert zich in subtiele gedragsveranderingen die gemakkelijk worden verward met “ouderdomsaandoeningen”.

Symptomen: hoe weet je of je hond artrose heeft

Let op deze tekenen, vooral als je hond ouder is dan 7-8 jaar:

• Stijfheid bij het opstaan, vooral na slapen of na een lange wandeling.
• Intermitterende hoes, die soms verschijnt bij kou of vochtigheid.
• Het kost hem trappen beklimmen, in de auto of op de bank springen, of hij stopt direct met proberen.
• Kortere wandelingen: stopt, gaat zitten of blijft achter.
• Lekt of bijt dringt aan op een gewricht (karp, elleboog, knie).
• Verlies van spiermassa in de achterpoten (de heupboten worden meer gemarkeerd).
• Characterveranderingen: minder zin om te spelen, prikkelbaarheid als je bepaalde gebieden aanraakt, meer slaap.
• Abnormale houding: gebogen rug, gewicht verschoven naar de voorpoten.

Geen van deze tekenen bevestigt op zichzelf dat er sprake is van artrose (sommige verschijnen ook bij andere ziekten), dus de diagnose gaat altijd door de dierenarts: orthopedisch onderzoek en meestal röntgenfoto’s.

Rassen en risicofactoren: heeft uw hond meer papieren?

De best gedocumenteerde risicofactoren zijn leeftijd (vanaf 8 jaar het risico stijgt), overgewicht, genetica en eerdere gewrichtsbeschadigingen of -ziekten, zoals heup- of elleboogdysplasie en kruisbandbreuk.

Onderzoeken wijzen vooral op de Labrador Retriever en de Golden Retriever, twee rassen met een aanleg tot dysplasie die jaren later uitgroeien tot artrose. Pastor Alemán Rottweiler Boyer van Bern

Aan de andere kant hebben rassen met een lang lichaam en korte benen zoals de Teckel meer last van ruggengraatproblemen en ook artrose die gepaard gaat met hun vorm.

Hoe u de pijn van artrose bij uw hond kunt verlichten: behandelingen die werken

De moderne behandeling van artrose is multimodal: er is geen magische pil, maar een combinatie van maatregelen die samenkomen.

1. Gewichtsbeheersing: de goedkoopste en meest effectieve behandeling

Als je hond overgewicht heeft, is dit punt nummer één, voor elk medicijn. Elke extra kilo vermenigvuldigt de belasting op reeds beschadigde gewrichten en onderhoudt een ontstekingsstoestand die slijtage versnelt. Bij honden met artrose en overgewicht verbetert afslanken zichtbaar het kreupelen. Vraag uw dierenarts om uw conditie te beoordelen en, als u overgewicht heeft, om u een specifiek dieet te geven met meetbare doelen.

2. Veterinaire anti-inflammatoire en pijnstillers

Diergeneesmiddelen(carprofen, meloxicam, firocoxib, grapiprant…) zijn de klassieke farmacologische pijler en het meest verzamelde bewijs van effectiviteit tegen artrosepijn.

Monoklonale antilichamen (bedinvetmab)

Het belangrijkste nieuws van de afgelopen jaren: een maandelijkse injectie van anti-NGF monoclonale antilichamen (bedinvetmab, verkocht als Librela) die een van de belangrijkste wegen van artrosepijn blokkeert. In klinische proeven toonde het een vergelijkbare werkzaamheid aan als NSAID’s en veel honden die anti-inflammatoire middelen niet konden verdragen, hebben een betere kwaliteit van leven met het geneesmiddel. Eerlijk gezegd: Omdat het een relatief nieuw medicijn is, wordt het nog steeds in de gaten gehouden en zijn er meldingen van mogelijke bijwerkingen bij sommige honden, wat door de dierenartsen wordt onderzocht. Het is uw dierenarts die moet beoordelen of het een goede keuze is voor uw specifieke geval.

4. Chondroprotectoren en omega-3: met realistische verwachtingen

Glucosamine- en chondroïtine-supplementen zijn erg populair, maar het is goed om te weten dat het wetenschappelijke bewijs voor hun werkzaamheid beperkt en tegenstrijdig is: sommige studies tonen lichte verbeteringen en andere geen verschil ten opzichte van placebo. Ze doen meestal geen kwaad, maar verwacht geen wonderen en vervang ze niet met een echte behandeling. omega-3 vetzuren(fish oil EPA/DHA, of verrijkte diëten voor diergeneeskundig gebruik) vertoont echter enigszins meer consistente bewijs van bescheiden verbetering. Raadpleeg doseringen en producten met uw dierenarts voordat u zelf supplementen gebruikt.

5. Fysiotherapie en revalidatie

Veterinaire fysiotherapie (therapeutische oefeningen, massage, hydrotherapie op onderwaterband) helpt om spiermassa te behouden, dat is het natuurlijke “schabloon” dat het gewricht beschermt. Bij oudere honden met gevorderde artrose kan dit een enorm verschil maken in mobiliteit.

Een kort overzicht van de opties:

Huisveranderingen die een verschil maken

De omgeving is net zo belangrijk als de medicatie.

• Orthopedische bedden van visco-elastisch schuim, weg van stromingen: slapen op een hard oppervlak straft de gewrichten.
• met een gewicht van niet meer dan 10 kg op vloeren van parket of tegels: glijben zijn pijnlijk en ondermijnen uw vertrouwen bij het lopen.
• Rampen of trappen voor de auto en de bank, in plaats van springen.
• Eet- en drinkruimte licht verhoogd als je nek of ellebogen pijn doet als je buigt.
• Korte nagels en haar tussen de kussens geknipt: verbeteren ondersteuning en tractie.
• In de winter, kleding voor kortharige honden en mantel op hun bed: de kou verergert de stijfheid.
• Als er trappen in huis zijn, waardeer toegang beperken met een barrière en dat het op één verdieping leeft.

Oefening ja, maar van de goede

Een klassieke fout is om de hond niet meer te laten wandelen “om hem geen pijn te doen”. Volledige rust is contraproductief: spierverlies, gewichtstoename en stijfheid toeneemt.

1. Regulariteit is de sleutel: zaterdagse oefeningen zijn zondag de moeite waard.
2. Milde opwarming: de eerste minuten rustig lopen, geen races, niets meer dan het huis verlaten.
3. Zacht terrein: gras, aarde of samengeperst zand beter dan asfalt.
4. Zwemmen of wandelen in ondiepe wateren als je het leuk vindt: ze werken de spier zonder impact.
5. Vermijd sprongen, remmen en snelle draaien: beter snuiven en lopen dan de bal twintig keer te gooien.
6. Let op hoe die avond en de volgende dag eruit ziet: als hij meer kreupel of stijf eindigt, was de sessie overdreven; knip en pas.

Algemene fouten die artrose verergeren

• Veronderstellen dat het “ouderdom is” en niets doen. Ouderdom doet geen pijn, artrose wel, en het kan worden behandeld.
• Zelfmedicatie met menselijke ontstekingsremmers: ibuprofen of paracetamol kunnen dodelijk zijn voor een hond.
• Alles overlaten aan een supplement terwijl de hond nog steeds overgewicht is en geen diergeneeskundige diagnose heeft.
• Stoppen met medicatie als het verbetert: verbetering betekent dat de behandeling werkt, niet dat het niet meer nodig is.
• De oefenbui van het weekend na zes dagen op de bank.
• Niet controleren van het gewicht: bij een hond met artrose telt elk kilo, in goede en slechte zin.
• Slaan de herzieningen over: de osteoartrose is progressief en het managementplan moet om de paar maanden worden aangepast.

Met een tijdige diagnose, een goed gewicht, de juiste behandeling en een paar aanpassingen thuis, kan een hond met artrose jarenlang leven met een geweldige kwaliteit van leven. Het gaat er niet om dat hij zijn vijf jaar terug krijgt, maar om dat zijn oudere jaren comfortabel, actief en gelukkig zijn. Uw dierenarts is uw beste bondgenoot op deze weg: wacht niet tot de kreupelheid duidelijk is om een afspraak te maken.

Vaak gestelde vragen